ایران با ۲ طلا، ۱ نقره و ۲ برنز به کار خود پایان داد

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، مسابقات رنکینگ اتحادیه جهانی کشتی همواره به عنوان میدانی برای کسب امتیاز و تثبیت جایگاه در سیدبندی‌های اصلی شناخته می‌شود. شهر اولان‌باتور در روزهای میانی خردادماه، شاهد زورآزمایی چهره‌های جوانی بود که در کنار نام‌های شناخته‌شده، برای فتح سکوهای جهانی صف‌آرایی کرده بودند. تیم اعزامی ایران نیز با ترکیبی از جوانی و تجربه، راهی این مسابقات شد تا علاوه بر محک زدن توانمندی‌های خود، جایگاه ایران را در جدول رده‌بندی فدراسیون جهانی تثبیت کند.

درخشش ستاره‌های طلایی؛ ایستادن بر سکوی نخست

بی‌شک، درخشان‌ترین اتفاق برای کاروان ایران، ایستادن «رحمان عموزاد» و «محمد نخودی» بر سکوی نخست بود.

رحمان عموزاد (وزن ۶۵ کیلوگرم): عموزاد که به هوش تاکتیکی بالا و توان بدنی خیره‌کننده‌اش شناخته می‌شود، در این مسابقات بار دیگر ثابت کرد که چرا یکی از مدعیان اصلی وزن خود در سطح جهان است. او پس از استراحت در دور نخست، در مبارزه دوم با اقتدار و بدون دادن حتی یک امتیاز، حریف کره‌ای را کنار زد. روند صعودی او در نیمه‌نهایی با پیروزی قاطع ۱۲ بر ۱ مقابل نماینده قزاقستان ادامه یافت تا با روحیه‌ای مضاعف راهی فینال شود. فینالِ ۶۵ کیلوگرم، بدون شک یکی از زیباترین کشتی‌های تورنمنت بود؛ جایی که عموزاد در یک مصاف پرامتیاز و تماشایی، با نتیجه ۱۷ بر ۱۰ از سد شامیل ممدوف، حریف قدرتمند بلغارستانی گذشت و مدال طلا را به گردن آویخت. این پیروزی، نشان‌دهنده توانایی او در مدیریت کشتی‌های پرامتیاز و هجومی است.

محمد نخودی (وزن ۸۶ کیلوگرم): در وزن ۸۶ کیلوگرم، محمد نخودی مسیر خود را با صلابت آغاز کرد. او با دو پیروزی قاطع ۱۰ بر صفر مقابل نمایندگان مغولستان و هند، نشان داد که برای کسب طلا به اولان‌باتور آمده است. در مرحله نیمه‌نهایی، او در مبارزه‌ای حساس و نزدیک، مالک شاوایف از قرقیزستان را ۸ بر ۵ شکست داد تا راهی فینال شود. در دیدار پایانی، هرچند حریف سرشناس او، ماگومد رمضانوف (قهرمان المپیک از بلغارستان)، روی تشک حاضر نشد، اما این مسئله چیزی از ارزش‌های فنی نخودی کم نمی‌کند؛ چرا که او مسیر رسیدن به فینال را با پیروزی‌های پیاپی و مقتدرانه طی کرده بود و آمادگی کاملش را برای کسب مدال طلا نشان داد.

نبرد برای سکو؛ از نقره تا برنزهای ارزشمند

در وزن ۷۹ کیلوگرم، مهدی یوسفی نمایشی درخشان داشت. او با اقتدار کامل راهی فینال شد و حریفان خود از قزاقستان را به راحتی از پیش رو برداشت. یوسفی تا پیش از فینال، حتی یک امتیاز هم به حریفان نداد و با نتایج ۱۱ بر صفر و ۱۳ بر ۲ پیروز شد، اما در فینال مقابل اسماعیل خانیف روس، نتیجه را ۱۰ بر صفر واگذار کرد. این مدال نقره، اگرچه با طلا فاصله داشت، اما یوسفی را به عنوان یک پدیده قابل‌تکیه در این وزن مطرح کرد.

در وزن ۶۱ کیلوگرم، اهورا خاطری پس از یک شکست زودهنگام در دور دوم مقابل حریف قزاق، ناامید نشد. او با استفاده از قانون شانس مجدد، مسیر خود را به سمت دیدار رده‌بندی هموار کرد و در نهایت با یک پیروزی قاطع ۷ بر صفر مقابل کشتی‌گیر میزبان (مغولستان)، صاحب گردن‌آویز برنز شد. این نشان داد که خاطری توانایی بازگشت به تورنمنت پس از شکست را دارد؛ ویژگی مهمی که لازمه قهرمانان بزرگ است.

همچنین در وزن ۹۲ کیلوگرم، ابوالفضل رحمانی مبارزات پر فراز و نشیبی داشت. او در اولین دیدار خود برابر دولت‌بیکوف، دارنده مدال برنز جهان، نتیجه را ۴ بر ۴ واگذار کرد، اما این پایان کار نبود. رحمانی در جدول شانس مجدد، با برد ۸ بر ۶ مقابل حریف قزاق، راهی دیدار رده‌بندی شد. او در رده‌بندی با نمایشی تهاجمی و فنی، پونیتِ هندی را با ضربه فنی شکست داد و مدال برنز را تصاحب کرد تا کلکسیون مدال‌های ایران در این سفر تکمیل شود.

کسب ۵ مدال در این سطح از رقابت‌ها، نشان‌دهنده پویایی کشتی آزاد ایران است. کادر فنی با اعزام نفراتی که تشنه‌ی اثبات خود در میادین بین‌المللی هستند، علاوه بر محک خوردن کشتی‌گیران، امتیازات ارزشمندی را برای جایگاه ایران در رنکینگ جهانی کسب کرد. این مسابقات، پیامی روشن برای رقبای جهانی داشت: کشتی ایران همچنان در مسیر قهرمانی، با تکیه بر استعدادهای جوان و برنامه‎‌ریزی دقیق، به جلو حرکت می‌کند. حضور در چنین تورنمنت‌هایی، پیش‌نیاز کسب موفقیت در رویدادهای بزرگ‌تری چون قهرمانی جهان و المپیک است که بی‌تردید، امیر، این گزارشگر ورزشی، با دقت نظر خود در تحلیل‌های آتی به آن خواهد پرداخت.

انتهای پیام/