شيوع اختلالات تيروئيد در خانم‌ها شايع است

دكتر محمد عباسي نظري در گفت‌وگو با خبرنگار علمي «خبرگزاري دانشجو»، گفت: يكي از بيماري هاي شايع مربوط به غدد داخلي، اختلالات تيروئيد است كه عموماً در خانم ها شايع تر است.

 

مدير گروه داروسازي باليني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي بيان داشت: اختلالات تيروئيد شامل دو دسته مشكلات مربوط به كم كاري (هايپوتيروئيديسم) و پركاري تيروئيد (هايپرتيروئيديسم) هستند كه اكثر مبتلايان به اختلالات تيروئيد را افراد مبتلا به كم كاري تشكيل مي دهند.

 

دكتر نظري تصريح كرد: داروي انتخابي درمان كم كاري تيروئيد، لووتيروكسين است كه تداخلات دارويي نسبتاً زيادي با را به دنبال دارد و به دليل دارا بودن تركيبات حاوي آلومينيوم كه جذب گوارشي را كاهش مي دهد، رعايت فاصله حداقل شش ساعته بين مصرف اين دارو و تركيبات آلومينيوم توصيه مي شود.

 

عضو هيئت علمي دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي ادامه داد: در برخي ديگر از منابع، مصرف تركيبات حاوي آلومينيوم همزمان با مصرف لووتيروكسين ممنوع بوده و در مورد برخي از داروها مانند قرص آهن و املاح كلسيم رعايت حداقل چهار ساعت فاصله مصرف بين لووتيروكسين و اين داروها ضروري مي باشد.

 

وي تصريح كرد: پس از مصرف لووتيروكسين به علت نيمه عمر نسبتاً بالاي دارو (حدود 7 روز) معمولاً مدت زمان زيادي به طول مي انجامد تا سطح تيروكسين در خون به حد ثابتي برسد كه توصيه مي شود پس از شروع لووتيروكسين يا هرگونه تغيير دوز حداقل 6 تا 8 هفته بعد، نمونه خوني جهت تعيين سطح تيروكسين اخذ شود.

 

دكتر عباسي نظري با اشاره به اين كه شايع ترين علت پر كاري تيروئيد در اكثر كشورهاي جهان و از جمله ايران بيماري گريوز مي باشد، گفت: علت آن نوعي اختلال خود ايمني است.

 

مدير گروه داروسازي باليني دانشگاه علوم پزشكي شهيد بهشتي افزود: جهت درمان اين بيماري، سه رويكرد جراحي، استفاده از يد راديواكتيو و دارو درماني وجود دارد كه انتخاب هر يك از اين روش ها به شرايط بيمار و انتخاب پزشك بستگي دارد؛ بعنوان مثال در بيماري كه به علت حجيم شدن غده، فشار زيادي به ناي يا مري ايجاد شده، معمولاً جراحي انتخابي است و استفاده از يد راديواكتيو در بسياري از شرايط معمول، انتخاب اول مي باشد؛ چرا كه عوارض جانبي ناشي از داروها را به همراه ندارد.

 

وي در پايان خاطرنشان كرد: مزيت استفاده از داروها نسبت به دو روش قبلي در عدم ايجاد كم كاري دائمي است، ولي عوارضي مانند بثورات جلدي، سميت كبدي و سميت خوني، در مواردي مصرف آنها را غير ممكن مي سازد.