دانشكده صدا و سيما، متضاد با برنامه‌هاي وزارت علوم

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ درحال حاضر 28 دانشگاه بين ارگاني در كشور وجود دارد كه دانشكده صدا و سيما نيز جزو اين مجموعه قرار مي گيرد كه اين دانشگاه ها علاوه بر تربيت نيروي متخصص كشور، همواره با برخي تضادها با سياست هاي وزارت علوم همراه هستند.

در پي تاسيس و آغاز به كار تلويزيون در كشور و گستردگي فعاليت سازمان راديو و تلويزيون نياز به ايجاد موسسه‌اي كه نيروي انساني مورد نياز اين سازمان را تامين و تربيت كند، احساس شد كه بعد از فراهم آمدن مقدمات كار در سال 1348 موسسه‌اي به نام «مدرسه عالي تلويزيون و سينما» تشكيل شد كه دانش‌آموختگان آن به فعاليت در سازمان راديو و تلويزيون و حوزه سينما مشغول شدند.

 

اين موسسه كار خود را با يك دوره كوتاه مدت يك ساله آغاز كرد و بعدها اين دوره به دو دوره دو ساله (كارداني) در رشته هاي توليد و فني ارتقا يافت و در همين زمان دوره‌هاي كارشناسي ارشد تكنولوژي آموزشي، تحقيق در ارتباطات جمعي و مهندسي الكترونيك نيز در مدرسه عالي تلويزيون و سينما طراحي و اجرا شد.

 

پس از پيروزي انقلاب اسلامي، اين موسسه منحصراً به تربيت نيروي انساني مورد نياز سازمان صداوسيما پرداخت كه ابتدا نام موسسه به «مركز آموزش فني» و سپس به «دانشكده صداوسيما» تغيير يافت.

يكي از دانشجويان دانشكده صدا و سيما معتقد است كه تنها دپارتمان تخصصي فعال در حوزه صدا و سيما  اين دانشكده است كه بيش از 70 درصد فارغ التحصيلان آن به سازمان صدا و سيما وارد مي شوند.

وي مي گويد: با توجه به فضاي علمي مناسب اين دانشكده، اما بسياري از پژوهش هاي سازمان صدا و سيما در اين دانشكده صورت نمي گيرد و اين نوع پژوهش ها به مراكزي خارج از دانشكده اختصاص مي يابد.

اين دانشجو با بيان اينكه دانشگاه هاي بين ارگاني مانند رشته هاي ميان رشته هستند كه نكات مثبت و منفي را در خود جاي داده اند، مي گويد: سياست هاي دانشكده صدا و سيما با برخي از سياست هاي وزارت علوم همخواني ندارد.

موسسات آموزشی وابسته به دستگاه‌های اجرایی با هدف تربیت نیروهای متخصص مورد نیاز ارگان‌ها و دستگاه‌های اجرایی راه اندازی شده‌اند که امروز با مشکلات موازی کاری و در برخی موارد ناهماهنگی با برنامه‌های وزارت علوم مواجهند.

در سال 1361 مقطع كارداني توليد دانشكده صدا و سيما به مقطع كارشناسي توليد ارتقا يافت و در سال 1374 دوره كارشناسي ناپيوسته فني (مهندسي مخابرات) و در سال 1375 دوره كارشناسي ارشد توليد سيما نيز به دوره‌هاي دانشكده افزوده شد و از سال 1376 رشته كارشناسي ارتباطات نيز با پذيرش دانشجو به جمع رشته‌هاي تحصيلي دانشكده پيوست.

يكي از دانشجويان دانشكده صدا و سيما معتقد است: برخي از نكات مثبت اين نوع دانشگاه ها اين است كه برخي از نيازهاي تخصصي كشور از طريق فعاليت هاي بين ارگاني  و تربيت نيرو توسط ارگان ها صورت مي گيرد كه اين نوع تربيت و آموزش دانشجويان به صورت تخصصي نمي تواند در وزارت علوم به درستي صورت گيرد.

دانشكده صداوسيما در حال حاضر داراي هفت گروه آموزشي شامل توليد، مهندسي رسانه، ارتباطات، موسيقي، راديو، هنرهاي رايانه‌اي، معارف اسلامي و دروس عمومي مي‌باشد كه دانشجويان آن در چهار مقطع كارداني، كارشناسي، كارشناسي ناپيوسته و كارشناسي ارشد مشغول به تحصيل هستند.

با توجه به متولی بودن دانشگاه‌های وابسته به دستگاه‌های اجرایی، نمی توان مرز مشخصی در خصوص نظارت بر آن‌ها ایجاد کرد و نظارت بر این موسسات در بسیاری موارد میان وزارت علوم و دستگاه اجرایی ذی ربط سرگردان باقي مي ماند كه اين امر باعث تضاد در سياست گذاري ها مي شود.