کد خبر:۱۴۳۹۵۵۵
گزارش؛
شمارههایی که برای همیشه در تاریخ فوتبال ماندگار شدند
در فوتبال، بعضی شمارهها با نام بازیکنان بزرگ گره میخورند؛ شمارههایی که پس از خداحافظی اسطورهها، گاهی برای همیشه بایگانی میشوند و گاهی به میراثی ماندگار برای باشگاه و هواداران تبدیل میشوند.
به گزارش خبرنگار ورزشی خبرگزاری دانشجو، پیراهن فوتبال شاید در نگاه اول تنها بخشی از لباس یک بازیکن باشد، اما برای هواداران گاهی معنایی فراتر از یک شماره دارد. وقتی یک بازیکن سالها با یک عدد به میدان میرود، جام میبرد، گل میزند، کاپیتانی میکند و به یکی از چهرههای ماندگار یک باشگاه تبدیل میشود، آن شماره نیز به بخشی از هویت او تبدیل خواهد شد.
در فوتبال ایران نمونههای فراوانی از این اتفاق وجود دارد؛ شمارههایی که اگرچه در بسیاری از موارد به شکل رسمی بازنشسته نشدهاند، اما نام یک بازیکن را برای همیشه با خود یدک میکشند.
پرسپولیس؛ شماره ۷، میراث علی پروین
اگر قرار باشد از نمادینترین شمارههای فوتبال ایران نام ببریم، بدون تردید شماره ۷ پرسپولیس یکی از نخستین گزینههاست؛ شمارهای که بیش از هر چیز با نام علی پروین گره خورده است.
پروین برای سالها با این شماره پیراهن به میدان رفت و به یکی از مهمترین چهرههای تاریخ پرسپولیس تبدیل شد. به همین دلیل، شماره ۷ حتی پس از پایان دوران بازی او نیز جایگاه ویژهای میان هواداران پرسپولیس پیدا کرد.
جالب اینکه حساسیت نسبت به این شماره آنقدر زیاد بود که پوشیدن آن توسط بازیکنان دیگر نیز با واکنش هواداران و حتی خود پروین همراه میشد. سروش رفیعی تصمیم گرفت این شماره را بر تن کند و پیش از آن، از علی پروین رخصت گرفت؛ اتفاقی که نشان میداد شماره ۷ پرسپولیس برای بسیاری از هواداران، یک پیراهن معمولی نیست.
در سالهای اخیر نیز بازیکنان دیگری این شماره را پوشیدهاند و در حال حاضر محمد عمری به عنوان یکی از وارثان این پیراهن شناخته میشود. بنابراین شماره ۷ پرسپولیس را باید یک شماره تاریخی و نمادین دانست، نه شمارهای که رسماً بازنشسته شده باشد.
استقلال؛ شماره ۷ فرهاد مجیدی
در سوی دیگر فوتبال پایتخت، شماره ۷ استقلال نیز داستانی مشابه دارد؛ شمارهای که در سالهای اخیر بیش از هر نام دیگری با فرهاد مجیدی شناخته شده است.
مجیدی در دورههای مختلف حضورش در استقلال این شماره را بر تن کرد و به یکی از محبوبترین بازیکنان تاریخ معاصر این باشگاه تبدیل شد. پس از خداحافظی او نیز مدتی شماره ۷ استقلال بدون صاحب ماند و همین موضوع نشان داد که این عدد چه جایگاهی نزد هواداران آبی دارد.
با این حال، شماره ۷ استقلال نیز مانند شماره ۷ پرسپولیس، به صورت رسمی برای همیشه بایگانی نشده است و در مقاطع مختلف بازیکنان دیگری آن را پوشیدهاند.تفاوت مهم همینجاست؛ یک شماره میتواند در ذهن هواداران بازنشسته شده باشد، بدون آنکه باشگاه آن را رسماً بازنشسته کرده باشد.
شماره ۴؛ پیراهنی که با سیدجلال حسینی معنا گرفت
یکی دیگر از شمارههای ماندگار فوتبال ایران، شماره ۴ پرسپولیس است؛ عددی که در سالهای اخیر با نام سیدجلال حسینی عجین شد.
حسینی در دوران حضورش در پرسپولیس با شماره ۴ به میدان رفت و سالها یکی از ارکان اصلی خط دفاعی و کاپیتان این تیم بود. حتی هنگام بازگشت او به پرسپولیس نیز اعلام شد که بار دیگر شماره ۴ سابق خود را بر تن خواهد کرد.شماره ۴ پرسپولیس نیز امروز برای هواداران یادآور یکی از پرافتخارترین مدافعان فوتبال ایران است؛ اما این شماره همچنان در دسته شمارههای رسمی بازنشستهشده قرار نمیگیرد
در واقع، در فوتبال ایران بیشتر با پدیدهای روبهرو هستیم که میتوان آن را «میراث معنوی شمارهها» نامید؛ شمارههایی که باشگاه الزاماً آنها را بایگانی نکرده، اما ارزش و خاطرهای که یک بازیکن برای آن عدد ساخته، استفاده از آن را برای نفر بعدی به کاری دشوار تبدیل میکند.
وقتی یک شماره واقعاً بازنشسته میشود
اما در فوتبال جهان، ماجرا در برخی باشگاهها شکل رسمیتری دارد.در این حالت، باشگاه تصمیم میگیرد شماره پیراهن یک بازیکن را برای همیشه از چرخه انتخاب خارج کند. یعنی بازیکنان آینده دیگر اجازه ندارند آن شماره را بر تن کنند. این اتفاق معمولاً زمانی رخ میدهد که یک بازیکن به جایگاهی استثنایی در تاریخ باشگاه رسیده باشد.یکی از مشهورترین نمونهها، دیگو مارادونا و شماره ۱۰ ناپولی است.مارادونا در دهه ۱۹۸۰ به ناپولی رفت و به چهرهای تبدیل شد که تاریخ این باشگاه را تغییر داد. شماره ۱۰ او پس از پایان دوران حضورش در ناپولی بازنشسته شد و دیگر به بازیکنان تیم اختصاص پیدا نکرد.
یوهان کرایف؛ شماره ۱۴ آژاکس
یکی از متفاوتترین نمونهها، یوهان کرایف است.کرایف برخلاف بسیاری از ستارههای بزرگ، بیشتر با شماره ۱۴ شناخته میشد؛ عددی که در آژاکس به نام او ثبت شد.آژاکس پس از دوران کرایف، شماره ۱۴ را به افتخار این اسطوره از چرخه استفاده خارج کرد. به این ترتیب، شمارهای که زمانی تنها یک عدد بود، به بخشی از میراث یکی از بزرگترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد.
میلان؛ شماره ۶ فرانکو بارزی و شماره ۳ پائولو مالدینی
آث میلان یکی از باشگاههایی است که نمونههای شاخصی در این زمینه دارد.فرانکو بارزی تمام دوران حرفهای خود را در میلان سپری کرد و سالها کاپیتان این تیم بود. پس از پایان دوران بازی او، میلان شماره ۶ را به افتخار این مدافع افسانهای بازنشسته کرد؛ شمارهای که به یکی از نمادهای تاریخ روسونری تبدیل شد.
در میلان، پائولو مالدینی نیز با شماره ۳ شناخته میشود. او یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ باشگاه بود و تمام دوران حرفهای خود را در میلان سپری کرد. شماره ۳ نیز به افتخار او بازنشسته شد.
به این ترتیب، در تاریخ میلان دو شماره بسیار مهم یعنی ۳ و ۶ با نام دو اسطوره بزرگ دفاعی این باشگاه پیوند خوردهاند.
مارادونا و شماره ۱۰ جاودانه ناپولی
در میان نمونههای خارجی، شاید هیچ شمارهای به اندازه شماره ۱۰ ناپولی با نام یک بازیکن گره نخورده باشد. دیگو مارادونا در سال ۱۹۸۴ به ناپولی پیوست و خیلی زود به مهمترین چهره تاریخ این باشگاه تبدیل شد. او با پیراهن شماره ۱۰ ناپولی به دو قهرمانی سریآ و نخستین قهرمانی اروپایی تاریخ این باشگاه دست یافت.
پس از جدایی مارادونا، ناپولی شماره ۱۰ را از چرخه استفاده خارج کرد و این شماره برای همیشه به نام او باقی ماند. به همین دلیل، شماره ۱۰ در ناپولی دیگر صرفاً یک شماره پیراهن نیست و یادآور دورانی است که مارادونا این باشگاه را به قله فوتبال ایتالیا رساند.
نکته جالب اینکه شماره ۱۰ ناپولی در سالهای پایانی دوران حرفهای مارادونا نیز عملاً دیگر در اختیار بازیکنان قرار نگرفت و در ادامه به صورت رسمی کنار گذاشته شد. امروز هر بار که صحبت از شمارههای ماندگار فوتبال میشود، شماره ۱۰ ناپولی یکی از نخستین نمونههایی است که به ذهن میرسد؛ شمارهای که نام مارادونا را برای همیشه با تاریخ این باشگاه پیوند زده است.
رم؛ شماره ۱۰ فرانچسکو توتی
در پایتخت ایتالیا، شماره ۱۰ رم سالها با نام فرانچسکو توتی شناخته شد.توتی تمام دوران حرفهای خود را در رم سپری کرد و به یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ فوتبال تبدیل شد. او برای سالها رهبر و نماد اصلی جالوروسی بود.
پس از خداحافظی توتی، شماره ۱۰ دیگر مانند گذشته در اختیار بازیکنان قرار نگرفت و همچنان یکی از نمادهای جداییناپذیر تاریخ باشگاه و اسطوره ایتالیایی آن محسوب میشود.
اینتر؛ شماره ۴ خاویر زانتی
خاویر زانتی نیز یکی از نمونههای شاخص است. اسطوره آرژانتینی سالها شماره ۴ اینتر را بر تن کرد و به یکی از وفادارترین بازیکنان تاریخ این باشگاه تبدیل شد. اینتر پس از پایان دوران بازی زانتی، شماره ۴ را بازنشسته کرد تا این عدد برای همیشه با نام کاپیتان افسانهای نراتزوری باقی بماند.
در فهرست شمارههای بازنشسته فوتبال جهان، شماره ۴ اینتر به نام زانتی ثبت شده است.
وستهم؛ شماره ۶ بابی مور
بابی مور، کاپیتان تاریخی تیم ملی انگلیس و یکی از بزرگترین مدافعان تاریخ فوتبال، نیز صاحب یکی از این شمارههاست.
وستهم برای قدردانی از اسطوره خود، شماره ۶ را بازنشسته کرد تا پیراهنی که مور با آن سالها برای این باشگاه به میدان رفت، دیگر در اختیار بازیکن دیگری قرار نگیرد.
از علی پروین تا مارادونا؛ شمارههایی که صاحب دارند
داستان شمارههای ماندگار فوتبال، در واقع داستان ارتباط میان بازیکن و هوادار است.در فوتبال ایران، شماره ۷ علی پروین، شماره ۷ فرهاد مجیدی و شماره ۴ سیدجلال حسینی اگرچه لزوماً در زمره شمارههای رسمی بازنشستهشده قرار نمیگیرند، اما برای هواداران ارزش تاریخی دارند.
در فوتبال جهان، اما این سنت در برخی باشگاهها شکل رسمی پیدا کرده است؛ شماره ۱۰ مارادونا در ناپولی، شماره ۱۴ کرایف در آژاکس، شماره ۶ بارزی و شماره ۳ مالدینی در میلان، شماره ۴ زانتی در اینتر و شماره ۶ بابی مور در وستهم.
وجه مشترک همه آنها این است که یک بازیکن آنقدر بزرگ شده که حتی پس از رفتنش، جای او روی پیراهن خالی مانده است.
شاید این بهترین تعریف برای یک اسطوره باشد؛ بازیکنی که دوران بازیاش تمام میشود، اما شمارهاش همچنان زنده میماند.
گاهی باشگاه آن شماره را رسماً بایگانی میکند و گاهی هواداران این کار را در ذهن خود انجام میدهند؛ اما در هر دو حالت، نتیجه یکی است: یک عدد ساده، تبدیل به بخشی از تاریخ فوتبال میشود.
انتهای پیام/
لینک کپی شد
گزارش خطا