از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود
آخرین اخبار:
کد خبر:۱۴۴۵۱۱۹

از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود

چند تصویر از تمرینات تیم ملی کشتی بهانه‌ای برای حمله به فدراسیون شده؛ اما پشت این حاشیه‌سازی‌ها یک سؤال جدی وجود دارد: مشکل واقعاً امکانات کشتی است یا علیرضا دبیر؟
2
امیرمحمد وکیل

به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، گاهی برای زیر سؤال بردن یک مجموعه، دیگر نیازی به سند و استدلال نیست؛ کافی است چند تصویر را از دل یک اتفاق جدا کنید، معنای آن را تغییر دهید و روایتی بسازید که با واقعیت فاصله داشته باشد. این بار قرعه به نام کشتی ایران افتاده است؛ رشته‌ای که سال‌هاست در بالاترین سطح کشتی جهان حضور دارد و حتی در سخت‌ترین شرایط نیز از مدعیان اصلی قهرمانی محسوب می‌شد.

در روزهای اخیر تصاویری از تمرینات تیم ملی کشتی منتشر شد که در یکی از آنها علیرضا دبیر، رئیس فدراسیون کشتی، پس از پایان تمرین با شلنگ روی ملی‌پوشان آب می‌پاشید. تصویری که برای اهل ورزش معنای مشخصی دارد؛ استفاده از آب برای خنک شدن و کمک به ریکاوری ورزشکاران پس از تمرین سنگین. اما همین تصویر کافی بود تا برخی رسانه‌های خارج از کشور آن را دستمایه حمله به فدراسیون کشتی قرار دهند و از آن تصویری با عنوان «هل دادن» یا نشانه‌ای از ضعف امکانات بسازند.
از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود
از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود
از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود

تصویر دیگری نیز از تمرینات منتشر شد؛ جایی که کشتی‌گیران از یک تپه خاکی بالا می‌رفتند. تمرینی ساده اما کاملاً شناخته‌شده در برنامه‌های آماده‌سازی ورزشکاران برای افزایش توان هوازی، استقامت و قدرت بدنی. با این حال، این بار هم به جای توجه به ماهیت تمرین، تلاش شد از آن تصویری از «کمبود امکانات» ساخته شود.

اینجاست که باید یک سؤال ساده پرسید؛ آیا هر تمرینی که در فضای باز یا با ساده‌ترین ابزار انجام می‌شود، نشانه ضعف امکانات است؟

واقعیت این است که تمرینات حرفه‌ای ورزشکاران همیشه به دستگاه‌های مدرن و سالن‌های مجهز محدود نمی‌شود. دویدن در سربالایی، تمرین در فضای باز، استفاده از وزن بدن و حتی روش‌های ساده ریکاوری، بخش جدایی‌ناپذیر آماده‌سازی بسیاری از ورزشکاران حرفه‌ای در سراسر جهان است. بنابراین جدا کردن یک تصویر از مجموعه تمرینات و ساختن روایتی کاملاً متفاوت از آن، بیشتر از آنکه نقد ورزشی باشد، نوعی روایت‌سازی است.

از شلنگ آب تا تپه خاکی؛ وقتی هر تصویری بهانه‌ای برای حمله به کشتی می‌شود

از سوی دیگر، درباره امکانات فدراسیون کشتی نیز نمی‌توان چشم بر واقعیت بست. فدراسیونی که طی سال‌های اخیر میزبان اردوها و ورزشکارانی از باشگاه‌های داخلی و حتی کشورهای مختلف بوده و تیم‌های خارجی برای برگزاری اردو و استفاده از امکانات آن برنامه‌ریزی کرده‌اند، نمی‌تواند یک‌شبه با چند تصویر از تمرین در تپه خاکی، به عنوان مجموعه‌ای فاقد امکانات معرفی شود.

نقد با تحریف متفاوت است؛ چرا این رسانه‌ها وقتی فدراسیون کشتی هر هفته از یک کتاب رونمایی می کند به آن نمی پردازند و آن را مورد تعریف و تمجید قرار نمی‌دهند. اگر قرار باشد هر تصویر عادی از یک جلسه تمرینی بهانه‌ای برای تخریب یک رشته ورزشی شود، دیگر موضوع، بررسی عملکرد فدراسیون نیست؛ بلکه مسئله، تلاش برای ساختن یک تصویر منفی از آن است.

کشتی ایران سال‌هاست که جایگاه خود را در جهان تثبیت کرده است. تیم‌های ملی ایران بارها در جمع مدعیان اصلی رقابت‌های جهانی و المپیک قرار گرفته‌اند و در بسیاری از دوره‌ها برای قهرمانی یا نایب‌قهرمانی جنگیده‌اند. این جایگاه با چند تصویر از یک جلسه تمرینی نه ساخته شده و نه از بین می‌رود.

فیلمی از نمای فدراسیون کشتی که با یک جستجوی ساده پیدا می‌شود.

کد ویدیو

اما شاید پرسش اصلی جای دیگری باشد؛ چرا برخی جریان‌ها تا این اندازه اصرار دارند از کوچک‌ترین اتفاقات اطراف کشتی، حاشیه‌ای بزرگ بسازند؟

بخشی از پاسخ را شاید بتوان در شخص رئیس فدراسیون جست‌وجو کرد. علیرضا دبیر چهره‌ای است که به دلیل مواضع و اعتقاداتش، همواره با واکنش‌های موافق و مخالف روبه‌رو بوده است. اختلاف نظر با او، مانند اختلاف نظر با هر مدیر دیگری، امری طبیعی است؛ اما آیا این اختلاف نظر باید به قیمت زیر سؤال بردن دستاوردهای یک رشته ورزشی تمام شود؟

کشتی متعلق به یک فرد یا یک مدیر نیست. این رشته متعلق به ورزش ایران، قهرمانانش و مردمی است که سال‌ها با مدال‌های کشتی خوشحال شده‌اند. اگر نقدی وجود دارد، باید عملکرد فنی، مدیریتی، مالی یا اجرایی فدراسیون را هدف قرار دهد، نه اینکه از آب‌پاشی بعد از تمرین یا بالا رفتن از یک تپه خاکی، روایتی سیاسی و تخریبی ساخته شود.

کسانی که برای کشتی ایران دل می‌سوزانند، حق دارند درباره عملکرد فدراسیون سؤال بپرسند؛ اما کسانی که هر اتفاق ساده‌ای را بهانه‌ای برای حمله به این رشته می‌کنند، باید یک‌بار از خودشان بپرسند که آیا واقعاً مسئله‌شان کشتی است یا بغض و کینه‌ای که از مدیریت فعلی فدراسیون دارند؟

کشتی ایران را می‌توان نقد کرد، می‌توان از فدراسیون پاسخ خواست و حتی می‌توان با تصمیمات مدیران آن مخالف بود؛ اما نباید اجازه داد اختلاف با یک مدیر، بهانه‌ای برای تخریب یکی از پرافتخارترین رشته‌های ورزش ایران شود. کشتی را باید در میدان مسابقه، روی تشک و با نتیجه عملکردش سنجید، نه با تصویری چندثانیه‌ای از تمرینی که معنای واقعی آن بیرون از فضای اردو وارونه روایت شده است.

فیلم تمرین چهار تیم برتر لیگ فوتبال ایران در سالن بدنسازی فدراسیون کشتی:

کد ویدیو


کد ویدیو


کد ویدیو


کد ویدیو
 


انتهای پیام/

پربازدیدترین آخرین اخبار