مشکل قدیمی فوتبال ایران به تیم امید رسید
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، قرار بود تیم فوتبال امید ایران از روز گذشته مرحله جدید آمادهسازی خود را برای حضور در بازیهای آسیایی ناگویا آغاز کند، اما اردویی که باید نخستین گام جدی شاگردان حسین عبدی در مسیر این رقابتها میبود، خیلی زود به بنبست رسید.
از مجموع ۲۳ بازیکنی که عبدی به اردو دعوت کرده بود، تنها پنج بازیکن خود را به کادر فنی معرفی کردند و در نهایت با توجه به نرسیدن تعداد نفرات به حد نصاب، اردو تعطیل شد. اتفاقی که نگرانیها درباره شرایط آمادهسازی تیم امید را در فاصله باقیمانده تا بازیهای آسیایی افزایش داده است.
نگاهی به فهرست ۲۳ نفره عبدی نشان میدهد که این تیم از بازیکنان باشگاههای مختلف لیگ برتر و یک باشگاه خارجی تشکیل شده است. دروازهبانان دعوتشده شامل محمد خلیفه از آلومینیوم اراک، ادیب زارعی از شمسآذر قزوین و آرمین عباسی از پیکان بودند.
در خط دفاع نیز محمدامین حزباوی و یاسین جرجانی از سپاهان، مسعود محبی از خیبر خرمآباد، دانیال ایری از پرسپولیس، فرزین معاملهگری از ملوان، سهیل صحرایی از گلگهر و ابوالفضل کوهی از نساجی در فهرست عبدی قرار داشتند.
در خط میانی، امیرمحمد رزاقینیا و اسماعیل قلیزاده از استقلال، قاسم لطیفی و یوسف مزرعه از فولاد، پوریا لطیفیفر از پرسپولیس، مبین دهقان از الوحده امارات، عباس کهریزی از آلومینیوم اراک و مهدی جعفری از ملوان به تیم امید دعوت شده بودند.
خط حمله نیز متشکل از امیرحسین حسینزاده از تراکتور، سعید سحرخیزان از استقلال، رضا غندیپور از الوحده امارات، کسری طاهری از سپاهان و پوریا شهرآبادی از پرسپولیس بود.

به این ترتیب، سپاهان با چهار بازیکن، استقلال با سه بازیکن و پرسپولیس با سه بازیکن بیشترین نماینده را در فهرست تیم امید داشتند. آلومینیوم اراک، فولاد، ملوان و الوحده امارات نیز هر کدام دو بازیکن در این فهرست داشتند و خیبر، شمسآذر، پیکان، گلگهر، نساجی و تراکتور نیز یک بازیکن به تیم امید معرفی کرده بودند. اما در روز آغاز اردو، خبری از حضور بخش قابل توجهی از این بازیکنان نبود.
مسعود محبی از خیبر و سهیل صحرایی از گلگهر نخستین نفراتی بودند که خود را به کادر فنی رساندند. پس از آنها نیز سه بازیکن پرسپولیس، یعنی دانیال ایری، پوریا لطیفیفر و پوریا شهرآبادی، به جمع نفرات حاضر اضافه شدند. در نتیجه از ۲۳ بازیکن دعوتشده، تنها نمایندگان خیبر، گلگهر و پرسپولیس در اردو حاضر شدند و بازیکنان ۹ باشگاه دیگر در اختیار کادر فنی قرار نگرفتند.
البته درباره غیبت سایر بازیکنان باید میان «عدم حضور بازیکن» و «عدم همکاری باشگاه» تفاوت قائل شد. شرایط تقویم مسابقات لیگ برتر و فاصله کم میان بازیها باعث شده بسیاری از باشگاهها عملاً امکان آزاد کردن بازیکنان خود را نداشته باشند. بنابراین نمیتوان صرفاً بر اساس غیبت بازیکنان، همه باشگاهها را متهم به عدم همکاری کرد. با این حال، نتیجه نهایی برای تیم امید یکسان بود؛ عبدی بازیکنان مورد نیازش را در اختیار نداشت.

این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که بدانیم بخش زیادی از نفرات دعوتشده در روزهای گذشته برای تیمهای باشگاهی خود به میدان رفتهاند. برخی از آنها باید پس از بازی، مسافت طولانی زمینی یا هوایی را برای رسیدن به تهران طی میکردند و بلافاصله پس از یک جلسه ریکاوری نیز باید دوباره به شهر محل برگزاری مسابقه باشگاهی بازمیگشتند.
تقویم فشرده لیگ برتر نیز شرایط را دشوارتر کرده است. مسابقات در فاصله کوتاه برگزار میشوند و تیمهایی که بازیکنان امید را در اختیار دارند، خود برای ادامه رقابتهای لیگ به این نفرات نیاز دارند.
در این میان، پرسپولیس موضع متفاوتی اتخاذ کرد. پیمان حدادی، مدیرعامل این باشگاه، طی نامهای به رئیس فدراسیون فوتبال اعلام کرد که پرسپولیس در راستای حمایت از تیم ملی امید، بازیکنان خود را در اختیار حسین عبدی قرار خواهد داد. همین همکاری باعث شد سه بازیکن پرسپولیس در اردو حاضر شوند؛ ضمن اینکه حضور همزمان سرخپوشان در هتل المپیک، مشکل رفتوآمد این سه بازیکن را نیز کاهش داده بود.
با وجود این، همکاری پرسپولیس هم نتوانست مشکل اصلی اردو را حل کند. یک تیم ملی برای تمرین و اجرای برنامههای تاکتیکی، نیازمند حضور تعداد قابل توجهی از بازیکنان است و با پنج نفر نمیتوان اردوی آمادهسازی برگزار کرد.
نکته قابل توجه این است که فدراسیون و کادر فنی حتی فرصت حضور بازیکنان را تمدید کردند تا نفراتی که به دلیل مسابقات باشگاهی نتوانسته بودند در زمان تعیینشده به اردو برسند، خود را معرفی کنند. با این حال، باز هم تعداد نفرات افزایش پیدا نکرد و در نهایت اردو تعطیل شد.
حالا مسئله اصلی فقط تعطیلی یک اردو نیست؛ بلکه این سؤال مطرح است که تیم امید با چه برنامهای قرار است خود را به بازیهای آسیایی ناگویا برساند؟
عبدی تیمی را در اختیار دارد که بازیکنانش از باشگاههای مختلف میآیند و هر کدام برنامه متفاوتی برای مسابقات و سفر دارند. اگر قرار باشد اردوهای بعدی نیز با همین مشکل مواجه شوند، فرصت کادر فنی برای ساختن ترکیب اصلی، هماهنگی تاکتیکی و شناخت بهتر بازیکنان از یکدیگر به حداقل خواهد رسید.
از طرف دیگر، باشگاهها نیز نمیتوانند در میانه رقابتهای لیگ برتر بدون برنامه قبلی بازیکنان اصلی خود را در اختیار تیم امید قرار دهند. بنابراین مشکل به وجود آمده، بیشتر از آنکه یک اختلاف ساده میان باشگاهها و تیم ملی باشد، نتیجه نبود هماهنگی میان تقویم فوتبال باشگاهی و برنامه آمادهسازی تیم امید است.
اکنون توپ در زمین فدراسیون فوتبال است؛ فدراسیونی که باید پیش از آنکه فرصتهای باقیمانده از دست برود، برای حضور بازیکنان در اردوهای بعدی چارهای پیدا کند. چرا که ناگویا نزدیک میشود و تیم امید هنوز حتی نتوانسته یک اردوی کامل را با نفرات دعوتشده برگزار کند.
انتهای پیام/