دردسر ورزشکاران ایرانی در بازیهای آسیایی ناگویا ۲۰۲۶
به گزارش گروه ورزشی خبرگزاری دانشجو، ناگویا در ارتفاع بسیار پایینی قرار دارد و مرکز شهر حدود ۲۳ متر بالاتر از سطح دریاست؛ بنابراین برخلاف برخی مسابقات که در ارتفاعات برگزار میشوند، کاهش اکسیژن و فشار هوا قرار نیست مسئله اصلی ورزشکاران باشد.
چالش اصلی اما جای دیگری است. شهریور و اوایل مهر در ناگویا همچنان با هوای گرم و مرطوب همراه است. میانگین دمای بیشینه روزانه در سپتامبر حدود ۲۸ درجه سانتیگراد گزارش شده و دمای شب نیز میتواند به حدود ۲۰ درجه برسد. در کنار این دما، رطوبت بالا باعث میشود دمای احساسشده بیشتر از عدد روی دماسنج باشد.
رطوبت؛ حریفی که دیده نمیشود
برای ورزشکاران رشتههای استقامتی، فوتبال، والیبال، بسکتبال و سایر رشتههایی که فعالیت بدنی طولانی دارند، رطوبت بالا اهمیت ویژهای پیدا میکند. بدن برای خنک شدن به تبخیر عرق نیاز دارد و وقتی هوا مرطوب است، این فرآیند دشوارتر میشود.
بررسی شرایط آبوهوایی ناگویا در سپتامبر نیز از رطوبت بالا حکایت دارد و برخی پیشبینیها میزان رطوبت را در بسیاری از روزهای این ماه در محدوده ۸۸ تا ۹۲ درصد نشان میدهند.
این شرایط میتواند به افزایش احساس خستگی، از دست رفتن آب و الکترولیتها و افت عملکرد در صورت مدیریت نکردن شرایط منجر شود. به همین دلیل، زمانبندی تمرین، آبرسانی مناسب و عادت کردن تدریجی بدن به شرایط آبوهوایی اهمیت زیادی دارد.
ورزشکاران خارجی هم نگران ناگویا هستند
این مسئله فقط دغدغه کاروان ایران نیست. مورالی سریشانکار، ستاره پرش طول هند، که برای آمادهسازی زودتر از موعد به ژاپن رفته، درباره گرما و رطوبت احتمالی ناگویا صحبت کرده و گفته است که ورزشکاران باید خود را با این شرایط وفق دهند. او حتی استفاده از محلولهای الکترولیت و توجه ویژه به آبرسانی را بخشی از برنامه خود دانسته است. اقدام هند برای اعزام زودتر برخی ورزشکاران نشان میدهد کشورهای مدعی نیز مسئله سازگاری با شرایط ژاپن را جدی گرفتهاند. در واقع، این موضوع میتواند برای ورزشکارانی که دیرتر وارد ژاپن میشوند، اهمیت بیشتری داشته باشد.
نقشهای که وضعیت آبوهوایی ژاپن در ماه سپتامبر؛ اعداد درجشده میانگین دمای کمینه و بیشینه و میزان روزهای بارانی شهرهای مختلف از جمله ناگویا را نشان میدهد؛ شرایطی که میتواند در جریان بازیهای آسیایی بر روند سازگاری ورزشکاران اثرگذار باشد.
ایران؛ سازگاری مهمتر از ارتفاع
برای ورزشکاران ایرانی، ارتفاع ناگویا تهدید محسوب نمیشود؛ چراکه مسابقات در ارتفاعی نزدیک به سطح دریا برگزار میشود. آنچه اهمیت دارد، تفاوت اقلیمی است.
بخشی از ورزشکاران ایران در شهرها و مناطقی تمرین میکنند که هوای خشکتری نسبت به ناگویا دارند. ورود ناگهانی به محیطی گرم و مرطوب میتواند در روزهای نخست احساس سنگینی و خستگی بیشتری ایجاد کند. البته این به معنای ناتوانی ورزشکاران ایرانی در سازگاری نیست؛ بدن ورزشکار حرفهای در صورت فراهم بودن زمان کافی برای تطبیق، میتواند خود را با شرایط جدید هماهنگ کند.
از طرف دیگر، ناگویا در آستانه ورود به پاییز قرار دارد و شرایط آبوهوایی میتواند از روزی به روز دیگر تغییر کند. بارندگی نیز در سپتامبر موضوعی معمول است و همین مسئله برنامه مسابقات فضای باز را حساستر میکند.
در نهایت، در بازیهایی که اختلاف سطح فنی میان مدعیان گاهی بسیار اندک است، جزئیاتی مانند خواب، تغذیه، آبرسانی، زمان ورود به ژاپن و سازگاری با آبوهوا میتواند در عملکرد نهایی اثرگذار باشد. ناگویا شاید برای ورزشکاران یک شهر کمارتفاع باشد، اما گرما و رطوبت آن میتواند به یکی از حریفان جدی و البته نامرئی بیستمین دوره بازیهای آسیایی تبدیل شود.
انتهای پیام/