تاثير هورمون اكسي توسين بر تمايز سلولهاي عضلاني قلب
به گزارش «شبكه خبر دانشجو»، تمايز سلولهاي بنيادي جنيني به ميوسيتهاي قلبي در محيط كشت ميتواند كاربرد كلينيكي بالقوه وسيعي در درمان نارساييهاي قلبي عروقي داشته باشد؛ همچنين بررسي تمايز اين سلولها به ميوسيتهاي قلبي ميتواند مدل مفيدي جهت تعيين مكانيسيمهاي سلولي و مولكولي تكوين قلب ايجاد كند.
ليلي حاتمي، دانش آموخته مقطع دكتري علوم تشريح در تحقيقي با عنوان «ارزيابي تاثير هورمون اكسي توسين بر تمايز سلولهاي عضلاني قلبي حاصل از سلولهاي بنيادي جنيني موش» به ارزيابي احتمال حضور رسپتور اكسي توسين در سلولهاي بنيادي جنيني و نقش بيولوژيكي هورمون اكسي توسين به عنوان يك فاكتور موثر در تمايز اين سلولها به ميوسيتهاي قلبي پرداخت.
بر اساس اين تحقيق، سلولهاي بنيادي جنيني موش جهت القاي تمايز براي تشكيل اجسام شبه جنيني كشت شدند، سپس اجسام شبه جنيني تحت تيمار با اكسي توسين قرار گرفته، به گروههاي كنترل و آزمون تقسيم بندي شدند؛ ويژگيهاي ميوسيتهاي قلبي حاصل از سلولهاي بنيادي جنيني بررسي شد تيمار با اكسي توسين منجر به افزايش طول دوره انقباض تودههاي ضربان دار نسبت به گروه كنترل شد.
بررسي خصوصيات كرونوتروپيك تودههاي قلبي توسط داروهايي نظير فنيل افرين، پروپانولول و ايزوپرنالين انجام شد و در گروه تيمار شده با اكسي توسين تغييرات فركانس ضربان با ايزوپرنالين در مراحل اوليه و مياني تكوين ميوسيتهاي قلبي بيشتر از گروه كنترل بود؛ همچنين ميوسيتهاي قلبي اين گروه به پروپانولول زودتر از گروه كنترل پاسخ دادند و بيان رسپتور اكسي توسين در سلولهاي بنيادي جنيني تمايز نيافته و سلولهاي تمايز يافته حاصل از آن ثابت شد.
بر اساس اين پژوهش، اكسي توسين در سلولهاي بنيادي جنيني و نيز سلولهاي قلبي حاصل از اين سلول ها رسپتور دارد و ميتواند در غالب ويژگيهاي كرونوتروپيك، خصوصيات فراساختماني و بيان ژنهاي خاص قلبي منجر به تسريع بلوغ ميوسيتهاي قلبي حاصل از سلولهاي بنيادي جنيني شود.
لازم به ذكر است، اين پژوهش در قالب رسانه دكتري تخصصي ليلي حاتمي با راهنمايي دكتر مجتبي رضازاده و لوجردي در دانشكده علوم پزشكي دانشگاه تربيت مدرس انجام شد./انتهاي پيام/