تعاملي نه چندان سازنده در سر ميزهاي محاكمه

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ قانون ابن سينا، الحاوي ذكرياي رازي، المعالجه البقراطيه محمد الطبري، طب الملكي مجوسي اهوازي، طب النبي، طب الصادق و طب الرضا و هزاران كتاب برجسته ديگر در حوزه پزشكي و درماني گواهاني هستند كه بر قدمت طب و پزشكي در ايران و اسلام شهادت مي دهند.

 

گواهاني كه شهادت مي دهند مكتب طبي پيش از آن كه در بسياري از كشورهاي اروپايي مطرح شود، در ايران ريشه اي محكم داشته و به جرات مي توان گفت كه مكتب طب زرتشت خيلي پيش تر از مكتب طبي يونان وجود داشته و وضعيت طب در ايران قديم بسيار پيشرفته تر از ساير نقاط بوده است.

قدمت علم پزشكي در اسلام نيز بسيار طولاني تر بوده و توصيه هاي بهداشتي و درماني نبي اكرم و امامان معصوم (ع) و آيات و روايات آنها در اين خصوص به صورت مجموعه هاي پزشكي ويژه اي چون طب النبي، طب الصادق، رطب الرضا مدون شده است.

 

فردوس الحكمه نخستين اثر طبي بزرگ است كه توسط علي بن رين طبري، يكي از بزرگترين پزشكان باليني و مشاهده اي عالم اسلام به رشته تحرير در آمده و بنا به اعلام بسياري از بزرگان، كارشناسان و صاحبنظران اين اثر و اثر ابن سينا بيشترين تاثير را در تاريخ پزشكي شرق و غرب جهان داشته اند.

 

در دوراني كه در اروپا بيمارستان هاي كمي براي درمان بيماران وجود داشت در قلمرو اسلام بيمارستان هاي مجهز بسياري وجود داشت تا اينكه پس از فتح شهرهاي مسلمانان توسط مسيحيان آثار علم و تمدن مسلمانان به اين كشورها وارد و موجب بروز انقلاب رنسانس در اروپا شد به طوري كه در زمينه طب پس از انجيل كتاب قانون ابن سينا متداول ترين كتاب در اروپا گرديد و همين جا بود كه پايه هاي طب مدرن بر اساس طب سنتي بنا نهاده شد.

طب مدرني كه اساس و پايه خود را از طب سنتي و طب اسلامي گرفته بود، تلاش بسياري براي اثبات روش هاي درماني خود كرد به طوري كه بسياري از روش هاي درماني اين طب همچون سزارين در ابتدا مورد انتقاد شديد صاحبنظران و مردم قرار داشت و حتي امروز هم با وجود پذيرفته شدن آن در بين مردم ولي پزشكان و كارشناسان بر عوارض اين روش تاكيد دارند.

نكته قابل توجه اين است كه روش هاي درماني طب كلاسيك كه عوارض آنها بر مردم بر هيچ يك از پزشكان پوشيده نيست هم در ابتدا براي اثبات خود تلاش بسياري كرده اند اما روش هاي طب اسلامي و طب سنتي كه پايه و اساس علوم جديد محسوب مي شوند هيچ فرصتي براي اثبات روش هاي خود ندارند و به جرم علمي نبودن بايد در انزوايي اجباري به سر ببرند.

البته عوارض مختلف روش هاي درماني در طب مدرن باعث شد تا مردم و بسياري از پزشكان مجددا به طب سنتي و طب اسلامي روي آورند و امروز اين روش هاي درماني در تمام دنيا مقبوليت دارد.

يكي از تاكيدات فراواني كه امروز توسط بسياري از مسئولان و كارشناسان عنوان مي شود تعامل طب سنتي و مدرن است اما وقتي شاهد شكايت مسئولاني از طب مدرن از فعالان طب سنتي هستيم اميد تحقق اين تعامل كم رنگ تر مي شود.

دكتر حسين روا زاده، يكي از پزشكان فعال طب سنتي با تاكيد بر اينكه مسئولان بايد بپذيرند كه طب سنتي و دانش بومي براي خود ايده و نظر دارد، مي گويد: اختلافات طب سنتي و طب مدرن بايد در ميزگردهاي علمي و تخصصي و با تعامل طرفين حل شود نه با شكايت و در ميزهاي محاكمه.

 

وي مي افزايد: در حال حاضر رويكرد وزارت بهداشت و مسئولان حوزه سلامت به سمت توسعه طب سنتي است اما در اين بين اقداماتي براي ايجاد موانع در مسير انجام تحقيقات و توسعه اين دانش توسط برخي از افراد انجام مي گيرد كه اين اقدام نيز ناشي از اشتباهات و برخوردهاي احساسي و افراطي توسط اين افراد است.

روا زاده تاكيد مي كند: با توجه به افزايش روز افزون اقبال مردم به طب سنتي با كشمكش و شكايت و اعتراض مشكلي حل نمي شود.

 

شايد يكي از مهمترين انتقادات پزشكان طب مدرن به طب سنتي به دليل فعاليت شياداني در اين حوزه است كه بدون هيچ تخصصي اقدام به تشخيص بيماري ها و تجويز داروهاي مختلف مي كنند و باعث خدشه دار شدن چهره طب سنتي و طب اسلامي مي شوند. اما اين مسئله به هيچ وجه دليل قابل قبول و موجهي براي رد تاثيرات روش هاي درماني طب سنتي نيست؛ چرا كه هستند پزشكاني كه در طب مدرن به صورت تقلبي فعاليت مي كنند.

دكتر سيد سعيد اسماعيلي، يكي ديگر از پزشكان طب سنتي نيز شكايت از فعالان طب سنتي را حاكي از نيات سوء برخي از افراد در طب مدرن مي داند و مي گويد: اين اقدام با هدف جلوگيري از ارتقاي جايگاه طب سنتي در كشور انجام مي گيرد.

وي با تاكيد بر اينكه وزارت بهداشت بايد به تناقضات موجود در برخورد با طب سنتي پاسخ دهد، مي افزايد: ابهامات پزشكان طب مدرن در زمينه طب سنتي بايد در مجامع علمي مطرح شود نه دادگاه هاي قضايي.

 

اسماعيلي تصريح مي كند: پزشكان طب سنتي حاضرند در خصوص تمام مسائل اين علم در مجامع و محافل تخصصي حاضر شده و به مباحثه علمي بپردازند.

علم سنتي و اسلامي كه پايه طب مدرن است، به دليل غفلت هاي برخي از مسئولان و شايد پزشكان اين حوزه امروز جايگاه اصلي خود را در كشور از دست داده و شايد مهمترين اقدام براي بازگشت مجدد طب سنتي به جايگاه اصلي خود،‌ تدوين حقوق طب سنتي در كشور باشد. حقوقي كه فعالان طب سنتي بتوانند با اتكا به آن در مقابل ادعاهاي مغرضانه برخي از افراد از خود دفاع كنند.