تکليف مسلماني در کربلا و 6پيشنهاد براي غزه

وبلاگ خبرنگار مسلمان

كربلا فقط يک شهر و يک نام نيست؛ هرجا که اهل حق در محاصره ناجوانمردانه يزيديان زمانه باشند، آنجا کربلاست؛ کساني هم که محاصره شدگان را مي بينند اما فريادي بر نمي آورند را کوفي نام مي نهند در مکتب ما.

خوب مي دانم و مي دانيد که بيان جملات احساسي و قلم فرسايي دردي دوا نمي کند؛ اکنون هم مقصود اين نيست که به واسطه بر هم نخوردن ژست اسلامي مان همدردي اي با محاصره شدگان غزه کرده باشيم و خلاص؛ نه، مقصود اين است که در غفلت نمانم و نمانيم...

اگر جايگاه مسلماني خود و واقعه اي که در حال روي دادن است را خوب بشناسيم، تا غزه در محاصره است، در اين مکتب، ديگر آسايش حرام مي شود بر ما...

نبايد اجازه دهيم روزمرگي و تکرار جنايت، ما را از انجام وظيفه باز دارد؛ در مقابل جنايت يزيديان، در هر زمان و براي هزارمين بار هم که باشد، سکوت، معنايي جز خيانت ندارد و سکوت کنندگان را نامي جز "کوفي" نمي توان نهاد...

 و در اين ميان واي به حال کساني که علاوه بر "سکوت"، "سازش" هم کرده اند ...

محاصره "غزه" توسط رژيم صهيونيستي، تعطيلى نيروگاه هاى برق، نبود دارو، قطع سوخت و آلودگي آب هاى آشاميدنى، "غزه" را امروز به "کربلا" تبديل کرده و واي به حال آن حکام عرب که با يزيديان صهيونيست سر سازش داشته و راه را براي جنايت هموار کرده اند ...

اما محکوم کردن "سکوت کنندگان" و "سازشکاران" و صد البته محکوم کردن "جنايتکاران"، آيا به تنهايي دردي دوا مي کند از ما و فلسطيني ها؟ ...

چه بايد کرد؟

1- بارها ثابت شده است که رژيم صهيونيستي زباني جز زبان زور نمي فهمد؛ بايد منافع صهيونيستها در هر جاي دنيا مورد تهديد قرار گرفته و در مقابل هر جنايت جديد رژيم صهيونيستي، منافعي از آنها در هر جايي که هست متلاشي شود و اعلام شود که اين کار در پاسخ به فلان جنايت بوده است. اين کار در مورد وضعيت امروز غزه کاملا مناسب به نظر مي رسد.

2- در شرايطي که  غزه در آستانه قرباني شدن در يک جنايت تاريخي ديگر قرار گرفته، وضعيت خاص و ويژه اي بايد در دولتهاي اسلامي منطقه حاکم باشد؛ به بيان دقيق تر، مسائل بدون اولويت بايد با يک زمان بندي مشخص، از دستور کار سياست خارجي کشورهاي اسلامي خارج شده و پيگيري موضوع غزه در اولويت قرار گيرد.
نوشتن نامه هاي پي در پي به همه مسئولان اثرگذار در کشورها و سازمانهاي بين المللي و مدعيان حقوق بشر، ديدارهاي مستمر با مقامات همسوي کشورها، تماس تلفني با مسئولان کشورهاي منطقه و مقامات مدعي در نهادهاي بين المللي، صدور بيانيه رسمي، احضار يا اخراج سفراي کشورهاي اصلي حامي رژيم صهيونيستي و اقداماتي از اين دست بايد در دستور کار فوري دولتهاي اسلامي قرار گيرد.
انجام اين کار براي دولت جمهوري اسلامي ايران، بيش از سايرين ضروري است. (توضيح اينکه واکنش رسمي جمهوري اسلامي ايران به موضع غزه تا کنون به هيچ وجه کافي نبوده و آقاي احمدي نژاد هم فقط به چند مصاحبه و سخنراني اکتفا کرده است؛ که اکتفا به همين حد از واکنش، از نظام جمهوري اسلامي و دولت محمود احمدي نژاد، به هيچ وجه تاکنون قانع کننده نبوده و موجب تاسف است)  

3- در عصر کنوني، بر انگيختن واکنش افکار عمومي کشورهاي مختلف، بيش از پيش لازم به نظر مي رسد و اين وظيفه رسانه هاي آگاه است. از رسانه هاي غربي که حکامشان حاميان بي چون و چراي رژيم صهيونيستي هستند که نمي توان انتظاري داشت، پس دايره رسانه هايي که مي توان به آنها اميد بست، محدود به رسانه هاي اسلامي مي شود و در عين حال در اين ميان هم، توقع از رسانه هاي داخلي و خارجي جمهوري اسلامي ايران بيش از آن چيزي است که تاکنون انجام شده است.
اکنون که مسلمانان غزه در محاصره اند، عادي ماندن برنامه هاي شبکه هاي مختلف راديويي و تلويزيوني هيچ معنايي ندارد. همه اعم از مسلمان و غيرمسلمان از نوع برنامه هايي که در مقاطع خاص زماني از شبکه هاي اسلامي پخش مي شود، بايد بفهمند که ما از ادامه محاصره و جنايت به شدت عصباني هستيم. و البته اين کار اراده اي انقلابي مي خواهد و براي بعضي ها به دليل تلاش براي حفظ ژست روشنفکري، شايد اين کار ممکن به نظر نرسد.
براي واکنش مناسب رسانه اي به جنايات در غزه، بايد تيمي ويژه در رسانه هاي کليدي جهان اسلام تشکيل شود که با برنامه ريزي خاص و منسجم، با عملياتهاي ويژه خبري و در نظر گرفتن محدوديت زمان، ضربات پي در پي رسانه اي به دشمن وارد کنند.
اين نکته نبايد مورد غفلت باشد که در اين کار نيازمند آن هستيم که پيام خود را بدون فوت وقت، به زبانهاي زنده دنيا از طرق مختلف به افکار عمومي کشورهاي مختلف و سياسيون بين المللي منتقل کنيم؛ علاوه بر آنکه رسانه هاي خرد از جمله وبلاگ نيز بايد براي پشتيباني از رسانه هاي کلان اسلامي و در کنار آن، اعمال فشار در عرصه بين المللي از طريق روش هاي نوين، دست به کار شوند

4- بايد از رسانه هاي کليدي و اثرگذار دنيا که در مقابل جنايات رژيم صهيونيستي سکوت کرده، واقعيت را تحريف کرده و يا حمايت مي کنند، فهرستي دقيق تهيه شود و با يک برنامه ريزي دقيق و پيش بيني کانل هاي ارتباطي متعدد، سهل الوصول ترين راهها را در اختيار مسلمانان کشورهاي مختلف قرار دهيم تا اعتراضي گسترده عليه اينگونه رسانه ها شکل بگيرد و عملا هزينه سکوت، تحريف واقعيت و حمايت آنان از جنايات رژيم صهيونيستي به شدت افزايش يابد. (ايجاد طومار اينترنتي، پست الکترونيکي، هک کردن سايتهاي خاص و ممانعت از فعاليت خبرنگاران رسانه هاي حامي رژيم صهيونيستي از جمله اين راهکارها است)
براي اين کار نيز مي توان گروه هاي ويژه اي از سوي دولتهاي اسلامي پيش بيني شود.

5- مسئولان کشورهاي غربي و حتي سران رژيم صهيونيستي نبايد در هيچ سفري در حاشيه امن قرار داشته باشند. سازماندهي براي اعتراض گسترده به آنان- به دليل سکوت در مقابل محاصره غزه- بايد به سرعت در دستور کار دولتها و گروههاي خاص اسلامي از جمله دولت جمهوري اسلامي باشد.
بايد فعالين حقوق بشري و اسلامي را به صورت برنامه ريزي شده و با ارائه اطلاعات مورد نياز، براي تجمع در مقابل محل استقرار يا محل ملاقاتهاي سران يا حاميان رژيم صهيونيستي سازماندهي کرد. در عين حال بايد پوشش رسانه اي مناسب براي اين اقدامات پيش بيني شود چرا که انجام اعتراضات مدني بدون پوشش مناسب رسانه اي قطعا بي اثر خواهد بود.
در ايران نيز گروههاي دانشجويي و مردمي براي انجام اعتراضات زنجيره اي در اماکن مختلف به نحوي برنامه ريزي کنند و کار را عملياتي سازند که توجه رسانه هاي خاص در دنيا جلب شود، علاوه بر آنکه رسانه هاي برون مرزي جمهوري اسلامي نيز بايد تمام قد در اختيار باشند.

6- تعيين تکليف با سران سازشکار برخي کشورهاي باصطلاح اسلامي از جمله ملک عبدالله پادشاه خائن عربستان، ملک حسين پادشاه اردن و حسني مبارک رئيس جمهور مصر نيز بايد به سرعت در دستور کار مسلمانان غيرتمند قرار گيرد. تجربه اعدام انقلابي انورسادات رئيس جمهور سابق مصر به جرم انعقاد قرارداد کمپ ديويد با رژيم صهيونيستي، در اين زمينه بسيار مفيد به نظر مي رسد و خوب است از آن در مورد نوع تعيين تکليف با ساير حکام خائن کشورهاي اسلامي- که با رژيم صهيونيستي سر سازش دارند- الگوبرداري شود. 
ناگفته نماند که تعيين تکليف با سران سازشکار کشورهاي اسلامي يکي از راهکارهايي است که در آن واحد، چندين هدف را به يکباره محقق خواهد کرد. به بيان صريح تر، اگر با سازشکاران با رژيم صهيونيستي تسويه حساب شود:

1- افکار عمومي در کشورهاي مختلف بيدار مي شود
2- توجه همه رسانه هاي دنيا به يکباره جلب مي شود
3- همه نهادهاي بين المللي خواهند دانست که مسلمانان از جنايات رژيم صهيونيستي به شدت عصباني هستند و با هيچ کس شوخي ندارند
4- ساير دول کشورهاي اسلامي حساب کار خود را مي کنند
5- چون پيام تعيين تکليف با سازشکاران به سرعت به سران کشورهاي غربي و حتي سران کشورهاي منطقه مي رسد، اين اقدام، تمامي اهداف دولتهاي اسلامي که به واسطه ديپلماسي در جهت حمايت از غزه دنبال مي کردند را خود به خود يکجا محقق مي کند

خلاصه مطلب: اگر همه بسيج شويم و همه امکانات را بسيج کنيم، نه تنها آمريکا، که اسرائيل هم هيچ غلطي نمي تواند بکند و ديگر اجازه نميدهيم که در عصر ما مظلومان را به مسلخ ببرند ...

/انتهاي پيام/