امام جواد(ع): پدرم را زيارت نمي‌كنند مگر شيعيان خاص و خالص ما

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ امام رضا(ع)، پيشواي هشتم شيعيان به سبب پذيرش تحميلي ولايت عهدي ناچار به ترك مدينه، شهر آبا و اجداد گرامي خويش شده و به ايران سفر كردند.

 

هر چند حضور ثامن الائمه در كشور براي ايرانيان سراسر بركت و فخر است، اما در احاديث شيعه از امام رضا(ع) به عنوان «غريب» ياد مي شود و سفارش‌هاي فراوان و اكيدي به زيارت ايشان در شهر طوس (مشهد) شده است.

حضرت موسي بن جعفر(ع) مي فرمايد: «پسرم رضا در سرزميني به حالت غربت از دنيا مي رود پس كسي كه او را زيارت كند و تسليم امرش باشد و به حقش عارف و آگاه باشد نزد خداوند مقامش چون شهداي بدر است.»

 

نكته قابل تفكر و تامل در اين حديث گرانقدر، تذكر امام به اين مسئله است كه زيارت معصوم بايد همراه با تسليم و آگاهي باشد، بدان معنا كه زائر نسبت به امر امامت معصوم تسليم باشد و به حق آن بزرگوار معرفت يابد تا شايستگي پيدا كند كه نزد خداوند مقامش همچون شهداي بدر باشد.

امام جواد: زيارت امام رضا افضل از زيارت ابا عبدالله الحسين است

زيارت ثامن الائمه از زيارت ديگر امامان معصوم از اهميت بيشتري برخوردار است؛ چرا كه همه عالمان آگاهند كه در روايات هيچ زيارتي به اندازه زيارت اباعبدالله الحسين سفارش نشده و افضل نبوده و در آن كثرت ثواب وجود ندارد، با اين وصف، امام جواد (ع) مي فرمايند: «زيارت پدرم افضل است از زيارت اباعبدالله الحسين(ع)است؛ زيرا امام حسين (ع) را گروهي از مردم زيارت مي كنند، ولي پدرم را زيارت نمي كنند مگر شيعيان خاص و خالص ما.»

در روايات اهل بيت(ع) عصمت و طهارت نه تنها براي زوار امام هشتم(ع)، جايگاهي ويژه و شاني متمايز - همچون شهداي بدر و شيعيان خاص و خالص) - ذكر شده، بلكه اجر و ثواب بسياري براي زيارت آن بزرگوار منظور گرديده كه به علت فراواني احاديث، ذكر همه آن‌ها ممكن نيست، از جمله اين احاديث آن كه امام نهم (ع) مي فرمايد: «هر كس قبر پدرم را زيارت كند بهشت مال اوست و خداوند گناهان سابق و لاحقش را مي آمرزد و هنگامي كه روز قيامت شود منبري براي زائر در مقابل منبر رسول الله بنا مي شود تا مردم از حساب فارغ شوند.»

معصوم هفتم: زيارت امام رضا در طوس  برابر با زيارت خداوند در عرش است

همچنين حضرت موسي بن جعفر(ع) فرموده‌اند: «كسي كه قبر فرزندم را زيارت كند خداوند ثواب 70 هزار حج به او مي دهد.» راوي از اين سخن متعجب شد و از امام پرسيد:« هفتاد هزار حج؟»، امام پاسخ مي دهند: «چه بسا حج كه مقبول واقع نمي شود، اما كسي كه آن حضرت را زيارت كند و شب را نزد آن جناب بيتوته نمايد مثل كسي است كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد.»

راوي از ارزش گذاري امام شگفت زده شده و پرسيد: «مثل كسي كه خدا را در عرش زيارت كرده باشد؟»، حضرت فرمودند: «بلي، هنگامي كه قيامت به پا مي شود، چهار تن از اولين و آخرين روي عرش خدا هستند. چهار تن از اولين حضرت نوح، ابراهيم، موسي و عيسي و چهار تن از متاخرين؛ حضرت محمد (ص)، حضرت علي (ع)، امام حسن و امام حسين(عليهم السلام)، سپس مجلس كشيده شد و توسعه داده مي شود و كساني كه قبور ائمه را زيارت كرده‌اند با ما روي عرش مي نشينند، توجه داشته باش كساني كه قبر فرزندم علي(ع) را زيارت كرده باشند از ديگران جايگاهش اعلي تر و عطيه اهدايي او بهتر از سايرين مي باشد.»

با عنايت به سفارشات جدي احاديث بر امر زيارت و اجر فراوان آن و اثرات دنيوي و اخروي كه براي زائر مترتب مي شود، مي توان به جايگاه عظيم و والاي اين فريضه ديني پي برد.