«من»‌های کسالت‌آور در اینترنت

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، گاهی دلنوشته های بعضی شبکه های اجتماعی مجازی آنچنان گویای واقعیت است که خواندنشان نمی تواند سودمند نباشد. متن یک نمونه از این نوشته ها که اخیراً از سوی بعضی کاربران این شبکه ها منتشر شده به اینگونه است:

 

«من» حق دارم به «تو» توهين كنم، چون فكر مي‏كنم نظر «من» درست است!

«من» حق دارم با تو كل‏كل‌هاي غيرمؤدبانه كنم، چون من «روشنفکر» و «باکلاس» و «حامی حقوق بشر» هستم و تو «مذهبی» و «ارزشی».

«من» حق دارم شخصيت و غرور تو را له کنم، چون من برای حفظ «کلاس» هم که شده «همه چیز» را منکر می شوم اما تو اهل خدا و پيغمبری و روزی 5 بار «رو به قبله» می شوی.

اَه... چماق به دست! مگر نمی دانی «شهدا» هم مال ما هستند نه «تو» ئی که «ساندیس خور» و «قلم به دست مزدور» هستی!

 

«من» حق دارم به «تو» توهين كنم، چون فكر مي‏كنم نظر «من» درست است!

حق دارم دين‌داري‌ات را مسخره کنم چون فکر مي کنم آدم کاملي هستم و «دین» یک وسیله شخصی مثل «حوله» و «مسواک» است، البته از نوع مارک دارش!

حق دارم به چيزهايي که برايت محترم و مقدّس‌ند، توهين کنم، چون در اين دنيا، چيز محترمي غير از نظرات من وجود ندارد!

اَه... آدم ِ خَز! دست از اين رياي احمقانه ات بردار «برادر»، «خواهر»، «اخوی» .  . .

 

«من» حق دارم به «تو» توهين كنم، چون فكر مي‏كنم نظر «من» درست است.

حق دارم به تو «فحش» بدهم وچون قرار است «فردای کذایی را از رویایم» به «واقعیت» آورده و «شهر» را با کنار ساحل «دبی» یکسان سازی کنم.

من حتي حق دارم در مورد تو «دروغ» بگويم! چون بايد باید فرمان «بی بی سی» و «صدای آمریکا» و «غیره» اجرا شود.

اَه... جیره خوار! زود باش متنبّه شو وگرنه افشاگري مي‌کنيم.

 

سرگيجه گرفتم از اين همه «من» که فضاي مجازي را آکنده است.

حالم دارد بد می شود از اين «من»هاي رقّت‌انگيز که دارند از سر و کول سايت‌هاي خبري «آن ور آبی» و وبلاگ‌هاي شخصي «لندن نشین ها» و «لس آنجلس نشین ها» و  . . .  بالا مي‌روند...

«من»هايي که نه به «نوشتن» احترام مي‌گزارند و نه به «خواندن»

«من»هايي که «زیان» شان برایشان «محترم» نیست . . . «گوش» و «چشم» دیگران هم همینطور.