باشگاه‌ها از هر راهي بروند به بن‌بست مي‌رسند

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»، سعيد خاكپور؛ بحث درآمدزایی در فوتبال حرفه ای از مهمترین مباحث فوتبال روز دنیا به حساب مي آيد و امروزه فوتبال در کنار بعد ورزشی آن به عنوان یک صنعت درآمدزا و يك بنگاه اقتصادي شناخته می شود، اما در فوتبال ایران تقریبا هزینه تمامی باشگاه های لیگ ایران توسط دولت تامین می شود و بالطبع تمامی درآمد باشگاه ها نصیب دولت مي شود.

 

در فوتبال روز دنیا راه های گوناگون و متنوعی برای درآمد زایی یک باشگاه ورزشی وجود دارد که به بررس یک به یک و مقایسه فوتبال روز دنیا و فوتبال ایران می پردازیم.

 

در نخستين مرحله فروش اجناس با برند باشگاه به هواداران فوتبال خصوصا جوانان كه علاقه زیادی به پوشیدن پیراهن باشگاه محبوب خود دارند یکی از اصلی ترین راه های درآمدزایی براي باشگاه هاي فوتبال مي باشد و براي مثال باشگاه رئال مادرید با فروش پیراهن های کریستین رونالدو هزینه خرید این ستاره فوتبال را تامین کرد.

 

در کشور ایران پیراهن یک باشگاه با قیمتی نازل در اکثر فروشگاه های البسه موجود است و اساسا مکانی به نام فروشگاه هواداری باشگاه برای فروش کالاهایی با برند باشگاه وجود ندارد.

 

بحث اسپانسرینگ یکی ديگر از منابع کلان درآمدزایی در یک تیم ورزشی می باشد که به تبلیغات روی البسه باشگاه و تبلیغات دور زمین مربوط می شود که در فوتبال روز دنیا با انجام مزایده در اول فصل بالاترین پیشنهاد به عنوان حامی مالی باشگاه انتخاب می شود که نمونه بارز آن باشگاه منچستر است که با عقد قراردادی 10 ساله به ارزش 400 میلیون یورو با کمپانی نایک، يك پول خوب را از وارد حساب خود كرد.

 

اما متاسفانه در ایران باشگاه ها برای جذب اسپانسر باید برای مبلغی ناچیز با خواهش و تمنا از شرکت های مختلف درخواست همکاری کنند كه البته در دو تيم سرخابي تا حدودي بحث اسپانسرينگ پررنگتر است.

 

در تمام دنيا هواداران به عنوان يك حامي مالي براي تيم مورد علاقه خود محسوب مي شوند؛ چراكه درآمد حاصل از خرید بلیط توسط هواداران یکی از کلان ترین درآمدهای باشگاه های اروپایی می باشد و براي مثال باشگاه بارسلونا سالانه حدود 60 میلیون یورو از بلیط فروشی در ورزشگاه نیوکمپ درآمدزایی دارد که این پول در واحد پول ما چیزی در حدود 90 میلیارد تومان خواهد بود.

 

در فوتبال تماما دولتی ایران بلیط فروشی مستقیما توسط سازمان لیگ انجام می شود که بعد از کثر هزینه نگهداری ورزشگاه ها به طور درصدی بین باشگاه ها تقسیم می شود که در نحوه بلیط فروشی هم جای بسی تامل وجود دارد كه اين امر باعث نارضایتی هواداران فوتبال و فوتبال زدگی آنان شده است.

 

در کنار این منابع کلان منابع دیگری هم مثل حق پخش تلویزیونی و فروش بازیکنان آکادمی باشگاه ها نيز وجود دارد که کمک شایانی به درآمدزایی باشگاه ها مي كند اما اين موارد نيز مانند ساير موارد در فوتبال ما جايگاه چنداني ندارند.

 

البته با توجه به جدي تر شدن بحث خصوصي سازي باشگاه ها اميد است ورزش در كشور ما نيز به جايگاهي برسد كه به يك بنگاه اقتصادي تبديل شود.