مرگ مصطفي از الطاف خفيه الهي بود ...

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، طه حكيمي؛ یكی از اولین كسانی كه از شهادت مرحوم حاج مصطفی مطلع شد، سید محمود دعایی بود. وي در باب شهادت آقا مصطفی می گوید: «بـا عـلائـمی كه روی پوست بدن وجود داشت، مشخص بود كه مرگ طبیعی نـبـوده است و ناشی از مسمومیت می‌باشد.»

 

 

آیت‌الله خوئی بر بدن شهید حاج آقا مصطفی خمینی نـماز را اقامه كـرد و پـس از تشییع مفصل و باشكوه كه بسیاری از ایرانی‌ها نیز شـركـت داشـتند، پیكر مطهرش را در حرم امام علی(ع) در كنار قبر آیت‌الله كمپانی اصفهانی به خاک سپردند.
 

ديگر مسئله اي كه خيلي جلب توجه مي كند، خاطره اي بود كه حجت الاسلام فرقاني كه 15 سال در نجف خدمت امام بوده، از شهادت آقا مصطفی نقل مي كنند که به شرح ذيل است.

 

«يكي از آقايان وعاظ كه معمولا هنگامي كه امام به حرم مشرف مي شدند، خدمت مي رسيدند و مطالبشان را عرضه مي كردند و گاهي مشورت مي گرفتند، يك شب خدمت امام اين تذكر را عرض كرد كه يك قاري قرآني هست شوشتري و بسيار متمدن با پنج شش بچه كوچك دو سه سال است كه به مرض فلجي مبتلا گشته است و در سالي پايش را از تشك زمين نگداشته است و وضع مناسبي ندارد. امام فرموده بودند به آقاي فرقاني تذكر دهيد كه فردا به من يادآوري كند و من عرض كردم باشد و جدا شديم.

امام قبل از اينكه پايشان را داخل بگذارند به بنده فرمودند: فردا ساعت 9 صبح براي اين آقا ياد من بياور و من در دفترچه يادداشت كردم؛ فردا صبح كمي زودتر از معمول از درب خانه بيرون آمدم ساعت 7:30 چشمم به جمعيت زيادي از امامه به سرها در درب منزل امام افتاد در حيرت بودم كه فردي آمد و گفت آقاي فرقاني جنازه حاج آقا مصطفي رو كربلا مي برند؟

زانوهايم سست شد. همه گريه مي كردند. در فكر احمد آقا بود كه امام متوجه نشود تا برايشان مشكلي پيش نيايد.برنامه اي مفصل ريختند كه يك دفعه به امام نگويند و در حال اجراي آن بودند كه از پشت در احمد آقا نتوانست صداي گريه اش را بگيرد؛ امام يكدفعه صورتش را برگرداند كه احمد چته؟مگر مصطفي مرده؟همه مي ميرند و كسي باقي نمي ماند!آقايان بفرماييد سر كارتان.

خودشان هم آستين را بالا زدند براي وضو گرفتن و بعد شروع به قرآن خواندن كردند. من به ياد ساعت 9 افتادم و با خود گفتم باشد براي يك وقت بعد و دم درب ايستاده بودم. ناگهان متوجه نگاه امام شدم؛ معناي اين نگاه امام را مي دانستم. جلو رفتم و عرض كردم امري داريد؟ فرمودند مگر بنا نبود ساعت 9 ياد آوري كني و الان 9:10 است! دو دستي به صورت زدم و نتوانستم خود را كنترل كنم و گفتم در اين وضع؟ فرمودند يعني چه؟دنبالم بيا و از لابلاي جمعيت به اطاق رفتند و پولي در پاكت گذاشتند و با آب دهان مباركشات پاكت را بستند و به من دادند و فرمودند برو بده منزل شوشتري.

من به خود گفتم مهمان امروز زياد است و امام هم كه مسجد نمي روند بعدا ميروم! بعد از پنج دقيقه ديدم امام مي فرمايند آقاي فرقاني نرفتي؟ گفتم مي روم آقا! فرمودند يا الله الان برو! وقتي به پيرمرد گفتم كه امام مرا فرستاده كه احوال پرسي كنم . وي مي دانست جريان شهادت حاج آقا مصطفي را خيلي منقلب شد و گفت او الان دلش خون است!چرا؟مهر برداشت به پيشاني چسباند و مدام شكر ميكرد!»

چرا امام از شهادت سيد مصطفي به عنوان لطف خفيه ياد كرد؟

شاید یکی از جهاتی که امام (ره) در پی شهادت آقا مصطفی آن را لطف خفیه الهی خوانده است. این باشد که با شهادت وی حرکت مخلصانه امام به اثبات رسید و معلوم شد که او حاضر است علی اکبر خود را در راه این نهضت فدا کند، این چند سطر اندکی است از پیامدهای این شهادت.

پس از شهادت حاج آقا مصطفی خمینی رحمه الله، ناگهان در سراسرِ ایران، صدها مجلس ترحیم در مساجد و مدارس حوزوی و نیز دانشگاه‌های داخل و خارج برگزار شد و از رهگذر این مجالس، دل ها متوجه نجف گشت و امام خمینی رحمه الله به عنوان رهبر انقلاب، دوباره توجه تمامی جامعه ایران را به خود معطوف ساخت.

از دیگر پی‌آمدهای شهادت حاج آقا مصطفی خمینی رحمه الله، می توان به گسترش نفوذ و محبوبیت امام خمینی (ره)، تثبیت رهبری ایشان، آشکار شدن ماهیت ضد اسلامی رژیم شاه، بیداری روزافزون مردم، زمینه سازی قیام نوزده دی مردم قم، سرعت یافتن روز انقلاب اسلامی، ایجاد وحدت و یکپارچگی میان نیروهای مخالف رژیم شاه و اثرگذاری در جنبش مقاومت اسلامی فلسطین و لبنان نیز اشاره کرد که به تقویت روحیه جهاد و مبارزه ضد رژیم پهلوی شاه انجامید.