دليل شهرت خانم‌هاي بازيگر در هاليوود

جريده اينترنتي«خبرگزاري دانشجو»، در آخرين بروز رساني وبلاگ «جنگ اراده ها» طي مطلبي با عنوان «چگونه بازيگران زن ايراني در هاليوود به شهرت مي رسند؟» آمده است:

 

 بسم رب الحسین - علیه السلام

 

اعتقادات و باورهای دینی در سینمای ایران چه نقشی دارد؟ کدام شخصیت ها ماندگار و کدامیک در تاریخ محو میشوند؟

 

  باور بکنیم یا نه، هرگز کسانی که به اعتقادات دینی مردم پشت میکنند در خاطره آدم ها نمی مانند. مگر سینمای قبل انقلاب بازیگر زن و مرد کم داشته است؟ اما نام و یاد کدام یک زنده است؟!

 

  از همه سینما گران سوال کنید، آنها همیشه در نقش هایی خوش درخشیدند که یا فیلم حماسی، مذهبی بوده یا منطبق بر باورهای ملی و اعتقادی جامعه.

 

 

  تفکر ما از سینمای هالیوود بسیار ساده لوحانه است. بازیگران در سینمای غرب باور کرده اند که باید جهانی فکر کنند. شاید باور کردنی نباشد که بسیاری از بازیگران مطرح هالیوود، انسان هایی بسیار معتقد در امور دینی خود هستند با این تفاوت که، آنها برای تحقق یک هدف مهم و استراتژیک کار میکنند و مطمئنا در اختیار سیاست های دولت مردان و صهیونیسم قرار دارند در غیر این صورت هرگز سینمای یهود اجازه شهرت و جهانی شدن را به آنان نمیدهد. بازیگری با اعتقادات یهودی و صهیونی هرگز حق ندارد در فیلم برهنه شود مگر برای تحقق برنامه ای بزرگ.

 

  امروز همه میدانند شخصیت هایی مثل"شان پن"  یا "انجلیا جولی"  جاسوسان و مبلغان صهیون، سیا و موساد هستند. کسانی که چند سال پیش در خانه سینما با "شان پن" دیدار داشتند در مسیر فتنه و ضدیت با انقلاب قرار دارند و به راحتی جذب گروههای ضد انقلاب شده اند.پر واضح است که آمریکا و هالیوود برای هیچ کس فرش قرمز پهن نمی کند مگر اینکه از آن شخصیت برای رسیدن به اهدافش بهره ببرد.

 

 

  هم بازیگران زن و هم مرد سینمای ایران در معرض ارتباط گرفتن با سرویس های جاسوسی غرب قرار دارند..خواسته یا ناخواسته دانسته یا نادانسته.اما حساسیت موضوع در مورد بازیگران زن بسیار بالاتر است. آن هم به دلیل ماهیت زن بودن و سوء استفاده بیشتر از شخصیت زن در سینما.

چرا بیشتر بازیگران زن و جویای نام کشور، علاقه مند بازی در خارج از کشورند ویا اینکه دست کم عکسی با سر برهنه در دید همه داشته باشند؟

 

  آیا به واقع علت بی کیفیت بودن فیلم های ما داشتن حجاب بازیگران و حفظ  حریم روابط زن و مرد است؟
  همه میدانند فیلم هایی در تاریخ ماندگار میشوند که در آن روابط انسانی و آرمان های بلند الهی برجسته باشد.آیا مشکل در کمی اراده هاست؟مشکل در ضعف اعتقادات است؟ مشکل خیلی عمیق تر از این حرف هاست .تا زمانی که بازیگران زن ایرانی در آرزوی ایرانی بدون قید حجاب مانند سوریه باشند چگونه می توان سینمایی اسلامی را ایجاد نمود؟

  کتایون ریاحی بعد از فیلم یوسف با بیان اینکه دچار تحول فکری شده و در دیدار با رهبری حجاب کامل داشت اخیراً در سفر به سومالی با ظاهری کاملا متفاوت و بدحجاب ظاهر شده است که این یک انحراف بزرگ فکری است.

  آیا یک بازیگر زن باید در سینمایی جز ایران آن هم بدون حجاب بازی کند تا مقبولیتی کسب نماید؟

از میان صدها فیلم سینمای غرب، که خیلی از آن ها در زمره بهترین فیلم های تاریخ سینمای جهانند فقط  چند فیلم، بهترین صحنه ها و بازیهایش به واسطه برهنگی و یا روابط جنسی بازیگران به وجود آمده. هرگز در سینمای هالیوود فیلمی را پیدا نمیکنید که اوج فیلم و زیبایی آن در صحنه برهنگی کاراکتر ها باشد. در هالیوود بازیگران اصیل آمریکایی، آنگلوساکسن ها و بازیگران یهود و صهیون هرگز صحنه ای در حال انجام یک رابطه جنسی ندارند.

 

مشکل کجاست؟

 

 مشکل عمده همان دعوای سنت و مدرنیته است.بانوان محترم در سینمای ایران، حجاب را از عوامل عدم پیشرفت دانسته و در اولویت بندی خود هنر و حرفه شان را بالاتر از اعتقادات و مکتب قرار داده اند.و در ساده لوحانه ترین نگاه می توان گفت آنقدر از خودباوری دور افتاده اند که به هیچ وجه خود را، فرهنگ ساز و اثرگذار نمی دانند!

  متاسفانه استعمار و دستهای پشت پرده هرگز اجازه نمی دهد یک زن مومنه و محجبه در سینما رشد کند. سینمای ما واسطه هایی دارد که به شدت از اسلامی شدن سیمای ایران هراس دارند.

ما از هالیود ندای بی عفتی و بی غیرتی را می شنویم، می بینیم. اما آیا از سینمای ایران ندای عفت و حیا و اسلام را می توان شنید؟

 

 

 دقت کنید همیشه بازیگرانی جذب دشمن میشوند که از نظر حرفه ای بازیگرانی قابل بوده و چند نقش بیادماندنی داشته باشند.که البته آن نقش ها هم به اعتقادات ایمانی مردم نزدیک اند. چگونه است که عواطف و اعتقادات مردم به ناگاه دچار تلاطم امواج هواپرستی و خودخواهی این به اصطلاح هنرمندان قرار میگیرد.به طوری که گویی نیش خند تمسخر آمیزی به اعتقادات دینی و مانند تیشه ای بر ریشه باورهای ارزشی جامعه است.

 

 میترا حجار، گلشیفته فراهانی، فاطمه معتمد آریا، مینا لاکانی، بازیگران زنی  که در دام دشمن اسیر شده اند.همه سابقه بازی در یک یا چند فیلم غربی یا حضور در فستیوال های بین المللی  البته بدون حجاب را دارند. و جالب اینکه در ذهن ما از آنها خاطره یک فیلم خوب هم نقش بسته است.

 

  میترا حجار را در فیلم زیبای متولد ماه مهر و دو سریال مشهورش پلیس جوان و گمشده می شناسیم.

 

   مینا لاکانی برنده سیمرغ بلورین برای بازی در فیلم دیدار.او در این فیلم بسیار لطیف و اصیل جلوه میکند.در سفری به آمریکا با دعوت شخصی در صدای آمریکا حاضر شده کشف حجاب میکند، به اسلام و ایران توهین میکند  تشویق میشود چند صد دلار پول به جیب میزند وتمام.

 

  فاطمه معتمد آریا بازیگر بسیار توانای سینمای ایران. ده بار نامزد دریافت سیمرغ فجر شد که از این ده بار 4بار این جایزه را ازآن خود نمود.او جز وزنانی است که در هر نقشی خوب بازی میکند.زیباترین و البته حماسی ترین فیلم او گیلانه در سال 1383 بود.

 

  گلشیفته فراهانی در فیلم‌های درخت گلابی، زمانه، بوتیک، اشک سرما، به نام پدر، میم مثل مادر، گیس بریده و سنتوری به ایفای نقش پرداخته‌است. او جوان‌ترین بازیگری است که سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر را دریافت کرده‌است. درخت گلابی جایزه بهترین بازیگر نقش اول بخش بین‌الملل جشنواره فیلم فجر در سال ۱۳۷۶ را در سن ۱۴ سالگی برایش به ارمغان آورد. برای فیلم اشک سرما برنده تندیس بهترین بازیگر نقش اول زن از هشتمین دوره جشن خانه سینما شد و برای فیلم بوتیک جایزه بهترین بازیگر زن جشنواره بزرگ سه قاره (در نانت فرانسه) را بدست آورد.

 

  اما متأسفانه ناموس ایرانی را در فیلم هالیوودی «...» در «...» مرد امریکایی می بینیم! این یعنی ننگ! که نتیجه دوری از سینمای مردمی و جامعه مذهبی ایران است. حسن عباسی که چندسالی است به نقد سریال های استراتژیک جهانی همت گمارده و نسبت به القائات پنهان آنها برای تسخیر قلب و ذهن مردم جهان هشدار می دهد و واجد نگاه آینده شناسی است، پیش از این نسبت به آینده گلشیفته فراهانی هشدار داده بود .اخیرا هم عکس گلشیفته فراهانی روی جلد مجله تکاک در فرانسه با موضوعات روابط جنسی و پورونو چاپ شد!این در حالی است که حتی نمی توانید یک فیلم از آنجلیا جولی پیدا کنید که او در را در حال انجام روابط نامشروع یا مشروع جنسی ببینید.گاهی پشت در میرود گاهی در سایه، این یعنی یک تبلیغ زیر پوستی.او مروج فساد و شهوترانی است نه عامل به آن.

چگونه یک بازیگر زن غیرآمریکایی و غیر یهودی در هالیوود تبدیل به ستاره میشود؟

 

  اما هرگز بازیگر زن غیر امریکایی در سینمای امریکا رشد نمیکند مگر برهنه شود عفتش را زیرپا بگذارد و به اسلام توهین کند. یک نکته قابل تامل دیگر،در اولین فیلمی که خانم فراهانی بازی میکند یا حجار هردو در نقش یک دختر مسلمان ایرانی ظاهر میشوند.در اکثر فیلم هایی که ایفای نقش نموده اند، یک زن آسیاسی مظلوم را که به علت فضای سیاسی کشورهای خاورمیانه عاشق فرهنگ غرب است، به تصویر میکشند و همیشه ناجی آنها  یک مرد مو طلایی چشم آبی یعنی یک مرد غربی است. شهره آغاداشلو تنها بازیگر زن ایرانی است که اسکار گرفت؛ چندین بار در طول فیلم عفت و حیا را زیر پا میگذارد و با به تصویر کشیدن صحنه هایی مستهجن و توهین به اسلام سعی میکند تا خود را به سوپراستار مبدل سازد و البته درحال حاضر هم عضوی از سازمان سیا است!

 

  ای کاش بازیگران ما به این اصل اعتقاد پیدا می کردند که  کف زدن یک کودک ایرانی ارزشش بالاتر از برنده شدن در جشنواره هایی ست که با معیار ماسونی و صهیونی برگزار میشود.

 

  رهبر انقلاب اسلامی در تشریح انتظار رهبری نظام از جامعه هنرمندان بویژه دست اندرکاران عرصه های فیلم و سریال تأکید میکنند: اگر شما در آثار خود با هوشیاری و دشمن شناسی، ایستادگی تاریخی ملت ایران را به زیبایی ترسیم کنید، خود ، قهرمان یک داستان حقیقی می شوید و اثر نمایشی شما نیز مطمئناً جذاب تر و گیراتر خواهد بود و این مسئله ای است که از جامعه هنرمندان و بویژه هنرمندان فعال در صدا و سیما توقع می رود.