ثواب حج مقبول و عمره مبرور براي هر قدم زائر امام علي(ع)

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، پروانه شكري؛ حج يكي از شعائر دين اسلام است و در مكتب قرآن و اهل بيت(ع) پايگاهي بلندمرتبه براي آن تعريف شده است و واقعيت اهميت حج را مي توان از سخنان اهل بيت دريافت؛ چرا كه امامان معصوم(ع) حج را يكي از پنج موردي معرفي كرده‌اند كه اسلام بر آن بنا شده است. امام باقر(ع) مي فرمايد: «دين اسلام بر پنج چيز بنا شده است؛ نماز، زكات، حج، روزه و ولايت.»

حج از مباني اسلام است و در فقه جايگاه گسترده‌اي دارد

علاوه بر آن كه حج از مباني اسلام برشمرده شده، در فقه اسلامي نيز مباحث متعددي پيرامون چگونگي انجام حج وجود دارد كه دليل بر وسعت و اهميت اين عمل عبادي و اعتقادي است.

علاوه بر گستردگي فقه در باب حج، از دستور ائمه معصومين بر انجام حج و ثواب‌ بسياري كه براي آن لحاظ شده نمي توان چشم پوشيد، تا آن جا كه از امام صادق(ع) نقل شده: «اگر كسي توان انجام حج را داشته باشد و بدون عذر انجام ندهد و بميرد بر دين يهود و نصاري مرده است.»

 
نكته‌اي كه در احاديث اهل بيت(ع) در باب حج و ثواب آن قابل تامل است، تاكيد ايشان بر انجام اعمالي است كه براي آن ثواب هزاران حج منظور شده. اين اعمال گاه جنبه اخلاقي اجتماعي دارد؛ مانند آن كه امام باقر(ع) مي فرمايد: «هر كه راه رود براي انجام حاجت برادر مومنش تا برآورده شود براي رضاي خدا، ثواب يك حج و عمره مقبول به آن عطاء مي شود» و گاه جنبه عبادي دارد، مانند آن كه امام صادق(ع) مي فرمايند: «روزه در عيد غدير در هر سال برابر با صد حج مقبول و صد عمره مبرور است.»

با كمي دقت نظر و تامل در حديث فوق مي توان دريافت كه علت اين همه اجر و پاداش تنها براي يك روز، روزه گرفتن نيست؛ چرا كه براي روزه در بقيه ايام سال چنين پاداشي ذكر نشده، واضح و بديهي است كه روز عيد غدير از آن جهت كه بزرگترين عيد جهان اسلام و تشيع مي باشد، روز پر بركت و با اهميتي است تا آن جا كه ثواب روزه در آن مساوي با صد حج مقبول و صد عمره مبرور است.

روز عيد غدير كه در احاديث شيعه از آن به عنوان «عيدالله اكبر» نيز ياد شده، يكي از نقاط استراتژيك و بسيار حساس تاريخ اسلام از آن جهت كه نقشي تعيين كننده و سرنوشت ساز دارد، است.

پيامبر اسلام در طول تاريخ زندگي خويش همواره پيرامون جايگاه اهل بيت (ع) سفارشات بسيار زيادي مي فرمودند و يكي از علل اين تاكيدات دعوت مردم به سوي خاندان عصمت و طهارت و شناساندن ايشان به جامعه بود كه پس از حيات رسول الله به اين مخزن علم و جايگاه اسداللهي مراجعه كنند؛ چرا كه رفتار و گفتار معصومين معيار تشخيص حق از باطل است و اين جايگاه تنها و تنها به ايشان اختصاص يافته.

 
تاكيد و سفارش براي رجوع به اهل بيت(ع) نه تنها در زمان حيات مادي ايشان در دنيا، بلكه پس از به شهادت رسيدن ايشان نيز هست. چنان چه امام صادق(ع) مي فرمايند: «هر كه قبر جدم اميرالمومنين علي(ع) را زيارت و ديدار نمايد در حالي كه به حق و درستي او عارف و آشنا باشد، خدا به هر گام او فاصله ميان دو پا در راه رفتن ثواب حج مقبول و پذيرفته شده و عمره مبروره و نيكويي مي نويسد.»

 
زيارت انسان را از طيف وسيعي از گمراهي‌ها حفظ مي كند

با تاملي در روايت ذكر شده براي هر انسان خردمندي توجه و ضرورت رفتن به زيارت ائمه آشكار مي شود؛ چرا كه زيارت در بطن خويش وجوه و ابعاد بسيار گسترده و پيچيده‌اي دارد، به عنوان نمونه زيارت انسان را از خطر گمراهي باز مي دارد و بدين سبب است كه زيارت از حب و دوست داشتن اهل بيت(ع) نشات مي گيرد و مقدمه درست شناخت است.

هر چه ارادت انسان بيشتر شود ناخودآگاه در پي كسب معلومات و آگاهي بالاتري است؛ چرا كه آگاهي بيشتر به وي كمك مي كند تا از نشانه‌هاي حب و بعض امام باخبر شود و بتواند رضايت او را حاصل كند به عنوان مثال كسي كه به زيارت اميرالمومنين(ع) مشرف مي شود، ديگر دشمنان ايشان را مورد دوستي قرار نمي دهد و در طيف وسيعي از خطر گمراهي نجات پيدا مي كند؛ چرا كه خود امام علي(ع) فرموده‌اند: «هرگز دوستي ما و دشمني ما در يك دل جمع نشود.»

محال است انسان خردمند بتواند هم  امام علي(ع) را دوست داشته باشد و هم معاويه را. به امام حسين(ع) عشق بورزد در حالي كه به يزيد دشمني نداشته باشد.

همچنين از امام صادق(ع) روايت شده است كه «هر كه حسين بن علي(ع) را در شب نيمه شعبان و شب فطر و شب عرفه در يك سال زيارت كند خداوند در نامه عمل او هزار حج و عمره مقبول براي وي مي نويسد» و حتي در بعضي از نسخ هزار هزار حج مقبول و هزار هزار عمره مقبوله آمده است.

همان طور كه حج از شعائر اسلام است به طور اولي و ارجح زيارت ائمه نيز از شعائر دين است؛ چرا كه به وسيله زيارت آنان صراط مستقيم هويدا مي شود و همان طور كه در احاديث تاكيد شده، ولايت از حج كليدي تر و مهمتر است؛ چرا كه ولايت حافظ چهار بناي ديگر (روزه- نماز- زكات- حج) بوده و درباره هيچ چيز مانند ولايت سفارش نشده است.