غسل احرام با آب توبه

گروه دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»، زينب صارم؛ اعمال حج هر كدام در بطن خود داراي اسرار و حكمت‌هاي فراواني است كه معرفت پيدا كردن به اين اسرار الهي لازمه به جا آوردن حجي آگاهانه و عارفانه است. حاجي تا به درك مفاهيم واقعي احرام، تلبيه، طواف، سعي بين صفا و مروه و وقوف آگاهي پيدا نكند، قادر نخواهد بود در درگاه حضرت حق حجي مقبول به جاي آورد.

در يك نگاه كلي سفر در مكتب اسلام داراي آدابي است، به عنوان نمونه شروع سفر بايد همراه با صدقه باشد و مصاحبت كردن با رفيقان در سفر داراي شرايط ويژه‌اي است، اما حج كه سفري است واجب و براي رسيدن به مقصودي خاص داراي شرايط متمايزتري مي باشد.

امام صادق عليه السلام مي فرمايد: «هرگاه اراده كني كه به حج روي، پيش از آن كه از خانه بيرون روي دلت را از هر تعلقي كه هست خالي كن و جميع كارهاي خود را به خالقت واگذار كن و در جميع حركات و سكنات خود، توكل به خدا داشته باشد و به قضا و قدر حكمت الهي تسليم باش. دنيا، را حتي و مردم را رها كن و آن چه از حق مخلوقين به گردن تو است خود را خلاص كن.»

اعمال حج هر چند بسيار سخت و نيازمند تلاش است، اما اگر بدون دانستن اسرار انجام شود مانند كالبدي بدون روح است اسرار حج و معرفت اعمال آن را تنها و فقط مي توان در معادن‌ علم الهي يافت، بنابراين بر هر انسان مومني به حكم عقل و شرع لازم است كه به روايات و احاديث معصومين رجوع كند تا چگونگي نيت و شروع سفر حج را از خزانه‌هاي علم الهي بياموزد.

امام صادق عليه السلام در ضمن حديثي درباره چگونگي آغاز سفر حج مي فرمايند: «به توشه راه، وسيله سفر، دوستان، جواني و مالتان اعتماد كنيد؛ چرا كه ممكن است همه آن چه انسان بر آن دلبسته براي وي دشمن شود و وبال گردنش شود.» امام صادق عليه السلام به حاجيان سفارش مي كنند: «آنچنان براي سفر حج مهيا شود مانند كسي كه اميد رجوع از اين سفر را نداشته باشد.»

براي شروع سفر حج به دستور امام، حج گزار بايد توجه خود را از دنيا برگرداند و به ياد خداوند و ذكر او متوجه باشد، اما اين فرمايش امام دليل بر بدخلقي‌ حاجي و بي توجه به بقيه همسفران نمي باشد و حج گزار به بهانه ياد آخرت و ذكر خداوند جايز نيست كه با همسفران مصاحبت ناخوشايندي داشته باشد؛ چرا كه امام صادق عليه السلام درباره همسفران حج توصيه مي كنند: «با آنها نيكوترين هم نشيني را داشته باشد و اگر از همسفر به تو سختي رسيد به خود گوارا كن و سخت مگير و در همه حال به صبر و شكر باش و با همه از روي مهرباني و شفقت سركن.»

سفر حج از آن جهت كه طولاني است و در آن عده كثيري شركت مي كنند و در زمان معين همه افراد در مكاني خاص حضور دارند، رعايت اخلاق و انصاف در اين سفر واجب، بسيار ضروري و با اهميت است؛ چرا كه اگر كسي خود را ملتزم به اخلاق و رعايت ديگران نكند، محال است كه بتواند بهره كافي از فيوضات حج ببرد؛ زيرا حج تنها يك سفر معنوي نيست بلكه پلكاني است كه حاجي اگر با توجه اعمال آن را انجام دهد مي تواند به وسيله آن سلوك عرفاني كند و به مقام قرب الهي نزديك شود.

 

اولين عمل حج غسل احرام است كه در آن بر حاجي واجب است كه لباس دوخته از تن بيرون كند و رخت احرام بپوشد، امام صادق عليه السلام مي فرمايند: «غسل كن به آب توبه كه پاك كند گناهانت را و بپوش لباس صدق و صفا و خضوع و خشوع». به فرمايش امام صادق(ع) غسل احرام بايد همراه با توبه از گناهان باشد كه حاجي را پاك و مطهر كند و پس از آن كه با توبه گناهان خود را شست و شو داد، لباس دروغ و فتنه و مخالفت و گناهكاري را از خود دور كند و لباس دوستي و اطاعت را بپوشد.

 

به فرمايش اباعبدالله عليه السلام، «احرام حج كه مي بندي، حرام كن برخود هر چيزي را كه مانع است از ذكر خداوند و براي تو پرده مي شود از طاعتش.»

ادامه دارد...