حاشيه‌ نگاري ديدار دانش آموزان و دانشجويان با رهبر انقلاب

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، ساعت 8 صبح هر چه از تقاطع فلسطين و جمهوري به سمت حسينه امام حركت مي كنيم چهره‌هاي بيشتري از دانش آموزان و دانشجويان را كه به ديدار حضرت آقا آمدند مي بينيم.

صف طولاني مقابل ورودي هاي حسينيه تشكيل شده است، يكي از آقايان انتظامات از حاضران مي خواهد نوبت را رعايت كنند تا حقي ضايع نشود و در اين بين دانش آموزي كه پيشاني بند «فدائيان رهبر» بر سر بسته است با نگراني مي گويد: كارتم گم شده چه كار كنم، تا فرد انتظامات مي آيد چيزي بگويد يكي از دوستانش از وسط جمعيت مي گويد: پيدا شد پيدا شد چشمان دختر نوجوان از خوشحالي برق مي زند و با خنده به صف بر مي گردد.

وقتي يكي از نيروهاي انتظامات كه مشغول بازرسي است، مي گويد: خودكار نمي تواني ببريد، با ناراحتي مي گويم: مي خواهم بنويسم، مي گويد: چند ساعت ديگر مي تواني سخنان را از تلويزيون بشنوي، مي گويم: آخه خبرنگارم، مي گويد: شما براي ما مثل بقيه هستيد، خودكار را تحويل دهيد و يا داخل پلاستيك كفش خود بگذاريد.

وقتي وارد حسينيه مي شويم، متوجه مي شويم قسمت پايين ديگر جا ندارد و به سمت پله‌ها مي رويم، يكي از دانش آموزها با لهجه كردي خود از مسئول انتظامات مي خواهد اجازه دهد داخل طبقه پايين حسينيه شود، مسئول انتظامات مي گويد بالا بهتر است، آقا درست مقابلتان است هر چند چهره‌اش غمگين است اما با سرعت پله‌ها را بالا مي رود.

ساعت 9:50 دقيقه است، يكي از دانش آموزان كه خود را از اهالي پايتخت مذهبي ايران معرفي مي كند با خواندن شعري دانش آموزان و دانشجويان را عمارهاي رهبرانقلاب مي نامد كه براي ديدار با مراد خود امروز در حسينيه جمع شده‌اند.

ساعت كمي به 10 مانده كه جمعيت با فرياد «اي پسر فاطمه منتظر تو هستيم»، كاسه انتظار خود را براي ديدن رهبرانقلاب لبريز شده اعلام مي كنند.

 

درست در همين زمان است كه روشن شدن نورافكن‌هاي دوربين‌هاي فيلم برداري ورود آقا را اعلام مي كند.

جمعيت يكپارچه فرياد مي زند؛ «خوني كه در رگ ماست، هديه به رهبر ماست» و برخي كه اشك امانشان نمي دهد آهسته اين شعار را زمزمه مي كنند.

 

وقتي آقا شروع به صحبت مي كنند ناگهان جمعيت ساكت مي شوند و همه دوست دارند چهره آقا را زمان سخنراني ببينند به همين خاطر از اشخاصي كه ايستاده‌اند مي خواهند بنشينند.

رهبر انقلاب در سخنان خود چندين بار دولتمردان آمريكايي را مورد خطاب خود قرار مي دهند و جمعيت هر بار با فرياد تكبير خود اين سخنان را تاييد مي كند.

يكي از خانم‌ها كه فرزند حدوداً 4 ساله‌اي را به همراه دارد به دليل ازدحام جمعيت مي خواهد به قسمت انتهاي حسينيه برود و هنگام عبور از ميان جمعيت كودك 4 ساله‌اش چند بار با صداي بلند خطاب به مادر مي گويد «امام را ديدم»، «امام را ديدم ها، مامان امام را ديدي.»

دعا براي شهدا و امام در سخنان رهبر انقلاب علامت انتهاي سخنانش است كم كم از بيان جمعيت عبور مي كينم تا زودتر به محل كار برگرديم و در همين حين متوجه مي شويم جمعي از دانشجويان تازه رسيده‌اند كه يكي از آنها با ناراحتي مي پرسد، تمام شد؟

گفتيم: تقريباً ولي مي تواني آقا را ببيني، جلوتر مي آيد و او چهره نوراني آقا را از دور مي بيند و با لهجه تركي خود چيزهايي را مي گويد كه هر چند متوجه معني آن نمي شويم اما يقين داريم برآمده از عشق خالصانه و ارادت او به رهبرش است.