نسبت کاریکاتوریسم رسانه ای با اختلاس 3000 میلیاردی

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، محمد حسين حيدري در آخرين بروزرساني وبلاگ شخصي خود با عنوان «طرح تمدن فردا»، ضمن انتشار مطلبي تحت عنوان «نسبت کاریکاتوریسم رسانه ای با اختلاس 3000 میلیاردی» آورده است:

 

به درستی می توان در جریان فاجعه بانكی اخیر؛ برای قوه قضائیه، دولت، مجلس، دیوان محاسبات، سازمان بازرسی كل كشور، بانك مركزی و ... سهمی در نظر گرفت و هر یك از آن ها را به دلیل اهمال ها و كوتاهی های شان به میز محاكمه افكار عمومی كشاند اما به نظر می رسد دایره مقصران گسترده تر و عناوین اهمال كاران فراتر از این اسامی است و می بایست برخی متهمان از قلم افتاده را به لیست اهمال كاران اضافه كرد.

 

این روزها جامعه رسانه ای كشور سخت مشغول شاخ و شانه كشیدن برای مسئولان مختلف و اخذ پز عدالتخواهی و مردم گرایی است. هر روز، ده ها خبر و مقاله و تحلیل به این موضوع اختصاص می یابد و فضا سازی حول موضوع فساد بانكی اخیر، محور خبری ثابت همه رسانه های كشور است. در یك ماراتن نفس گیر خبری، مجموعه رسانه های كشور بر سر مانور عدالتخواهی با هدف افزایش مقبولیت خود و جلب اعتماد بیشتر مردم، به رقابتی حساس می پردازند و سعی می كنند به هر قیمتی از این قافله جا نمانند اما در این میان نگاه نافذی نیست تا از نقش رسانه ها در پیدایش این قبیل جنایات اقتصادی سخن بگوید.

 

به تجربه ثابت شده است كه مسائل و معضلات اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی كشور تا رنگ و بوی سیاسی و جناحی به خود نگیرد و رایحه امكان بهره برداری باندی از آن استشمام نشود؛ هرگز مورد عنایت شخصیت های سیاسی، احزاب و رسانه های وابسته به آنان قرار نمی گیرد. با این حال كافی است یكی از مسائل اجتماعی كشور كه گاه سال هاست با بی توجهی اصحاب قدرت و رسانه مواجه بوده؛ به معضلی تبدیل شود و در كانون توجه افكار عمومی قرارگیرد تا ناگهان رسانه های نرمال (!) و عدالتخواه وارد صحنه شوند و به یقه گیری از این و آن بپردازند.

 

مسئله مفاسد اقتصادی و لزوم پیش گیری از این بلای شوم در كلام امام خامنه ای (حفظه الله)، از جمله همین موارد است كه علیرغم اهمیت فوق العاده آن، به ویژه پس از صدور فرمان 8 ماده ای مبارزه با مفاسد اقتصادی، با كم توجهی رسانه ها مواجه بوده و انگار چنین پیامی هرگز صادر نشده است!

 

سوال اساسی اینجاست كه اگر اندكی از رپرتاژ خبری و فضاسازی گسترده در خصوص فساد بانكی اخیر، طی ده سال گذشته به تبیین فرمایشات امام خامنه ای(حفظه الله)، و پیگیری مطالبات ایشان از مسئولین قوا اختصاص می یافت؛ آیا باز هم مسئولین كشور فرصت اهمال كاری و سستی ورزیدن در مبارزه با فساد را می یافتند؟

 

ده سال گذشته فرصت مناسبی بود تا رسانه با جریان سازی، گفتمان سازی و فضاسازی مناسب، ظریف و غیر كلیشه ای حول فرمان رهبری، مردم را به میدان مبارزه با مفاسد اقتصادی می آوردند و جمع مسئولان تنبل و محافظه كار را به جنب و جوش و تكاپو وادار می كردند.

 

با این حال رسانه ها ده سال است كه به آسانی از كنار جلسات نمایشی، بی خاصیت و بدون خروجی ستاد مبارزه با مفاسد اقتصادی می گذرند، 2 سال است كه تشكیل نشدن جلسه سران قوا در خصوص مفاسد اقتصادی را نمی بینند، به سران قوا یادآوری نمی كنند كه احیانا سود تفرقه و رقابت های سیاسی شان در جیب دزدان و آقازاده های پر نفوذ و دودش در چشم مردم مستضعف می رود، گفتمان سازی نمی كنند، مطالبه گری نمی كنند اما در عوض با رسیدن موعد 10 اردیبهشت ماه، متن فرمان رهبر انقلاب را از آرشیو در آورده و به كلیشه ای ترین شكل ممكن منتشر می كنند و پس از ده سال هم كه جنایتی اقتصادی احساسات جامعه را جریحه دار می كند؛ با اشاره زعمای پشت صحنه شان وارد صحنه شده و از فرصت به دست آمده برای حذف رقبای سیاسی استفاده می كنند.

 

نگاهی گذرا به عملكرد جامعه رسانه ای؛ حاكمیت تقریبا مطلق عارضه «كاریكاتوریسم خبری» بر رسانه های كشور را روشن می سازد كه در اثر آن رسانه ها نمی توانند تشخیص دهند كه اولویت اصلی با كدام محور خبری است و به هر سوژه چرا، چقدر و چگونه باید ضریب داد؟ نتیجه این سردرگمی از یك سو موجب شكل گیری موج عظیم خبری حول محور اختلاس 3000 میلیاردی می شود به گونه ای كه به جای اطلاع رسانی و آگاه سازی، فوجی از یاس و سرخوردگی در جامعه به بار می آید و از سویی دیگر فرمان 8 ماده ای مبارزه با مفاسد اقتصادی به فراموشی سپرده می شود.

 

در قالب این اعوجاج رسانه ای فقدان ابتكار، خلاقیت و عدم توجه به لزوم حفظ نشاط اجتماعی و امید به آینده نیز از جمله نقاط ضعف بارز است. اطلاع رسانی این جنایت زشت به مردم فی نفسه خالی از ایراد است اما تبدیل كردن آن به عامل یاس افزایی در جامعه و نا امید كردن مردم خطایی است نا بخشودنی.

 

آیا بهتر نبود رسانه ها در كنار اطلاع رسانی به مردم بر این نكته مثبت نیز تاكید می كردند كه كشف این فساد توسط خود سیستم و اعلام آن یك اتفاق مبارك و امید بخش است یا به عنوان نمونه آیا مناسب تر نبود با توجه به اینكه اختلاس گران پرونده همگی از زمره سرمایه گذاران خارجی و تربیت شدگان اقتصاد سرمایه داری غرب هستند؛ بدین بهانه نقد اقتصاد سرمایه داری كه ریشه همه مفاسد سیاسی، اقتصادی و فرهنگی در جهان است را پیش می كشیدند؟

 

راستی کدام رسانه این مطلب را منتشر می کند؟