سیاست آمریکایی‌ها در مصر: طول دادن جریان، راه انداختن اختلاف

به مناسبت فرا رسيدن سالروز 13 آبان و تسخير لانه جاسوسی توسط دانشجويان پيرو خط امام، گروه پرونده ويژه «خبرگزاري دانشجو»، با ناصر نوبری، سفير سابق ايران در اتحاد جماهير شوروی، گفت وگوی تفصيلی صورت داده است كه بخشی از آن ذيلا از نظرتان می گذرد؛ لازم به ذكر است مشروح اين گفت وگو  متعاقبا منتشر خواهد شد. 

 

 

ببینید اساساً وقوع انقلاب امری حتمی بود و مردم ایران به جمیع جهات به یک دیگ بخار تبدیل شده بودند که هر لحظه احتمال انفجار داشت و آمریکا هم این موضوع را فهمیده بود و تاکید می‌کرد در دیگ باید باز شود تا انقلاب به تأخیر بیفتد.

 

انقلاب هم واقعاً ساخته شد اما به وقوع پیوست و یک صنع کاملاً طبیعی بود که باید به وقوع می‌پیوست. یعنی اصل انقلاب حاصل خواست مردم بود و امام این موضوع را به خوبی درک کرد و توانست این موج را دقیق هدایت کند.

 

به طور کلی باید بگویم که زمینه‌ی انقلاب در مردم وجود داشت اما امام بود که انقلاب را ساخت و بهترین مثال آن اینست اشخاصی که در آن زمان بودند همه افراد نخبه و با دانشی بودند.

 

اشخاصی مثل شهید بهشتی، شهید مطهری، علامه‌ی جعفری و ... که به عنوان ایدئولوگ انقلاب فعالیت می‌کردند همه این‌گونه بودند. چه افرادی که در دانشگاه و چه در حوزه بودند چنین ویژگی‌هایی را داشتند و اهل تفکر بودند.

 

مثلاً مهندس بازرگان، شخصی بود که رئیس دانشکده فنی دانشگاه تهران بود ولی کتاب باد و باران در قرآن را می‌نویسد. خب، با چنین شرایطی انفجار قطعی بود و از آن نمی‌شد جلوگیری کرد زیرا امکان پذیر نبود این همه افکار را در دیگ نگه داشت.

 

یعنی همه‌ی این مسائل روندی کاملاً طبیعی داشت زیرا آمریکا به این نتیجه رسیده بود که دیگر شاه نمی‌تواند در ایران بماند و فشار انقلاب باعث می‌شود تا آن‌ها حمایت خودشان را قطع کنند زیرا علیرغم همه‌ی نیروهای نظامی قوی، ولی نیرویی که شاه به آن متکی بود هر کدام از آن‌ها آتشفشان‌های در حال انفجار بودند.

 

به همین خاطر همه‌ی اقدامتی که آمریکا می‌کرد برای حفظ شاه نبود بلکه برای حفظ جزیره ثبات خودش در خاورمیانه بود، تا اجازه ندهند انقلاب بزرگی در ایران به وقوع بپیوندد.

 

اما امروز آمریکایی‌ها اتفاقاً از انقلاب اسلامی درس گرفتند و از نتایج آن در مصر استفاده می‌کنند. چرا که آنان در ایران دیر عمل کردند و انقلابیون ریشه‌ی آن‌ها را زدند.

 

ولی در مصر فوراً حسنی مبارک را به قفس افتاد تا مبادا امکان زدن ریشه‌ی آمریکا به وجود بیاید. اما در انقلاب ایران مردم یک سال با رژیم درگیری داشتند.

 

اما حالا هر وقت مردم فشار می‌آورند حسنی مبارک را برای نمایش می‌آورد و مردم از این طریق بازی می‌دهد و واقعاً سیاست خطرناکی را آمریکایی‌ها در مصر دنبال می‌کنند.

 

آن‌ها با طول دادن این جریان قصد به راه انداختن اختلاف بین گروه‌ها و قومیت‌های مختلف را دارند تا جنگ داخلی به راه بیفتد.

 

اما اختلافات بین انقلابیون که در ایران پس از انقلاب به وجود آمد و آن‌ها پیش از تحقق واقعی انقلاب این تفرقه‌ها را در مصر به انداختند.

 

 

دقیقاً، زیرا فردی با دقت و هوشیاری باید کل جریان را رهبری کند ولی در مصر چنین شخصی وجود ندارد. به همین خاطر آمریکایی‌ها هر کاری در مصر می‌خواهند می‌کنند.

 

ایران هم بعد از انقلاب و تحقق حاکمیت دچار اختلافات شد ولی به دلیل اینکه حاکمیت از آن انقلابیون بود توانستند مدیریت بحران کنند.

 

اما اگر امام قبول می‌کرد که شاه در ایران بماند و تنها به قولی بعضی‌ها سلطنت کند به نظرتان اوضاع امروز چنین بود؟