اسناد لانه خيلي هم مهم نبود! خود آمریکایی‌ها منتشر می‌کردند!

به مناسبت فرا رسيدن سالروز 13 آبان و تسخير لانه جاسوسی توسط دانشجويان پيرو خط امام، گروه پرونده ويژه «خبرگزاري دانشجو»، با ناصر نوبری، سفير سابق ايران در اتحاد جماهير شوروی، گفت وگوی تفصيلی صورت داده است كه بخشی از آن ذيلا از نظرتان می گذرد؛ لازم به ذكر است مشروح اين گفت وگو  متعاقبا منتشر خواهد شد. 

 

 

همه‌ی اسنادی که به دست دانشجویان افتاد، اسناد رده و بالای خیلی محرمانه آمریکایی‌ها نبود بلکه اسنادی دم دستی بود.

 

چرا که هیچ وقت در سفارتخانه اسناد فوق سری و خیلی محرمانه را نگهداری نمی‌شود؛ اسنادی هم که به دست دانشجویان افتاد همه از اسنادی بود که خود آمریکایی‌ها بعد از 10 سال منتشر می‌کردند و عواملی هم که لو رفتند کسانی بودند که هر کسی احتمال همکاری آن‌ها را با آمریکا می‌داد و چیز خیلی جدیدی از اسناد درنیامد.

 

 

اتفاقاً این طور تأثیر بیشتری داشت زیرا آمریکا می‌دید کل حکومت با تمام توان در حال ضربه زدن به آن‌ها است.

 

 

ببینید، وقتی ما سفیر شوروی را خواستیم و به او گفتیم که کارکنان سفارتشان باید کم کنند گفت: شما شوخی خطرناکی را با ما می‌کنید. یعنی این کار هم کار کمی نبود و می‌‌‌شد از طریق پروپاگاندای رسانه ای همین را هم به دنیا منتقل کرد.

 

اتفاقاً اینکه در دنیا مخابره شود که در ایران انقلاب شده است و یک دولت انقلابی سرکار آمده و چنین اقدام انقلابی را انجام داده است در جهان تأثیر عمیق‌تری را به دنبال خواهد داشت.

 

حتی اگر فرض بگیریم از این طریقی که صورت گرفت پروپاگاندای بیشتری داشت آیا در نهایت و از همه‌ی جهات مجموعه فایده این کار از تسخیر سفارت بیشتر نبود؟

 

البته خود من کمی هم دولت موقت را درک می‌کنم زیرا آن‌ها تا پیش از آن مسئولیتی نداشتند از دیپلماسی و روش‌های آن چیزی نمی‌دانستند و شاید می‌ترسیدند از اینکه مبادا اتفاقی خیلی بدی برای کشور رخ دهد.