مي رويم تا خط امام بماند

گروه پرونده ويژه «خبرگزاري دانشجو»؛ در بهمن سال 1336 در شهر دامغان بدنيا آمد و دوران كودكي و نوجواني خود را به همراه خانواده اش در محله هاي فقير نشين تهران با طعم فقر و محروميت سپری کرد.

 

مهدي رجب بيگي تحصيلات ابتدائي و متوسطه خود را نيز در تهران گذراند و به علت استعداد فوق العاده اش، همواره از دانش آموزان موفق مدارس محسوب مي شد شهيد رجب بیگی در سال 1354 وارد دانشگاه فني دانشگاه تهران می شود و در رشته مهندسي راه و ساختمان به تحصيل مشغول گشت.

 

وي از همان اوائل ورود به دانشگاه همراه با ديگر برادران مسلمان خود به فعاليت هاي صنفي-سياسي روي آورد. استعداد زيادش او را در درس نيز بسيار موفق ساخته بود.

 

در اواخر سال اول از طرف دانشجويان به عضويت شوراي دانشجويي دانشكده انتخاب شد و اين مسئوليت را تا سال 58 و آغاز انقلاب فرهنگي ادامه داد.

 

در شوراي دانشجويان يكي از افراد بسيار فعال بود و موضعگيريهاي كوبنده اش هميشه براي گردانندگان وابسته به رژيم در دانشكده ايجاد زحمت مي كرد. مدت زيادي نمانده بود تا وي بتواند مدرك ليسانس خود را در مهندسي راه و ساختمان اخذ نمايد.

 

او از جمله كساني بود كه براي تخصص در كنار تقوي و تعهد، ارزش فراوان و حياتي قائل بود و از اين رو دانش آموزان خود را عمدتا از اقشار مستضعف بودند، دعوت مي نمود تا«درس خواندن» را به عنوان «رسالت انقلابي» خود تلقي نموده و سعي كنند با نسل آينده دانشگاهها را«آنان» بسازند نه«بچه سرمايه دارهاي شمال شهري» روز پنجم مهر 60 كه جنايتكاران منافق با اسلحه در تهران به مردم و پاسداران مردمي انقلاب اسلامي حمله بردند و به كشتار آنان دست زدند«رجب بيگي» با سلاح گرم به مقابله با آنان شتافت و در راه دفاع از آرمانهاي اسلامي خويش و دفاع از مظلوميت و فروتني خلق خويش به سر منزل مقصود شتافت. جاودان باد ياد و نام او در خاطره ها. وی در تسخير«لانه جاسوسي آمريكا» نيز نقش به سزایی داشت.

 

در مدت يكسال و اندي كه اين مركز در اختیار دانشجويان مسلمان پيرو خط امام بود، رجب بيگي مسئوليت هاي حساس و بزرگي را چون «مسئوليت برگزاري و انجام گردهمائي جنبش هاي آزاديبخش جهان در تهران» و «نمايندگي» دانشجويان خط امام در گردهمائي جنبش هاي آزادي بخش به عهده داشت.

 

وي از طرف دانشجويان مسلمان پيرو خط امام در مراسم نماز جمعه سخنراني مي كرد و در چندين نوبت اطلاعيه هاي افشاگرانه آنان را قرائت نمود؛ مهدی در یکیی از یادداشت هایش آورده بود، «مي رويم تا خط امام بماند.»