کانالیزه و موبايلیزه شدن خواص

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، در آخرين بروزرساني وبلاگ «نسل خميني» طي مطلبي با عنوان «کانالیزه و موبالیزه شدن خواص» آمده است:

 

این کانالیزه شدن خواص و علما تا کنون خسارات سنگینی برای جمهوری اسلامی داشته است؛ از ماجرای منتظری گرفته تا انتخابات 76 و تا به امروز همچنان درد بزرگی است.

 

خواص معمولا احتیاج به اخبار و اطلاعاتی بیشتر از آنچه در رسانه های عمومی منتشر می­شود دارند. اگر نظام در این میدان فعال نباشد مطمئنا سازمانهای امنیتی دشمن، این خلاء را پر خواهند کرد. چه بسا بعضی از این افراد اکنون این تشنگی اطلاعاتی­شان را به طور غیرمستقیم توسط سازمانهای دشمن رفع می­کنند.

 

باید با طراحی یک مسیر رسمی، معتبر و متناسب با هر شخصیت، اخبار درستی را در قالبی نظام­مند به اطلاع آنها رساند تا با جلب اعتماد آنها و رساندن اخبار واقعی، توهمات القا شده توسط اطرافیان این شخصیت­ها و یا دشمنان و یا احتمالا القائات افراد نفوذی دشمن را بی­اثر و یا کم­اثر کند. به نظر نگارنده این حفاظت "اطلاعات و ذهنیت" خواص، یکی از بزرگترین عبرتهای فتنه­ی اخیر بود که چندان به آن پرداخته نشده و سازمانهای امنیتی ظاهرا به فکر برنامه­ای مدون و پیشگیرانه برای آن نیستند.

 

رساندن اخبار به خواص و حتی چهره های هنری، دارای ظرافت ها و باید و نبایدهای زیادی است. مثلا اینکه معمولا سیاستمداران و خواص، اخبار یک­طرفه و دارای تحلیل را نمی­پذیرند و یا اینکه منبع اخبار و یا راه رسیدن به خبر مذکور برای آنها اهمیتی بیشتر از خود خبر می­تواند داشته باشد. خواص بعد از اینکه به تحلیلی رسیدند دیگر بعد از تثبیتِ آن تحلیل، علاقه­ی زیادی به شنیدن اخبار تایید کننده­ی آن تحلیل ندارند و بعضی اخبار برای آنها که به "منطق خبر" نگاه می­کنند، خسته کننده و تکراری محسوب می­شود. بسیاری قواعد دیگر برای خبررسانی به خواص وجود دارد که باید سازمان مسئول با حساسیت، چنین فرایندی را طراحی و پیاده سازی کند.

 

اگر سازمانی خودش را موظف به مقابله با دشمن در فضای جنگ نرم می­داند، باید حفاظت اعتقادی از هنرمندان را هم از وظایف خود بداند. لازم به تصریح نیست که منظور تفتیش عقاید و امثالهم نیست. اینجا صحبت از اطلاع­رسانی در قالبی در شأن این قشر است. پوشش مجلات هنری، برنامه­های تلویزیونی، بولتن­های ویژه جهت شبهه­زدایی از آخرین شایعات و امثالهم با رعایت ظرافتهای رسانه­ای و لحاظ کردن مخاطب(هنرمندان)، حوزه­ای است که سازمانهای امنیتی باید در آن فعال باشند[1].

 

 

این روزها سازمانهای امنیتی دشمن ترجیح می­دهند به جای روشهای مرسوم و پرهزینه، با موبالیزه کرده اطرافیان خواص و یا کانالیزه کردن خواص، به هدف خود برسند. مثلا چارچوب نگاه اجتماعی یک مرجع تقلید را از طریق دو واسطه­ی متوالی با یکی از فرزندانِ آن مرجع تقلید، کنترل و جهت­دهی می­کنند. در این صورت آن بزرگوار بدون هیچ­گونه سوءنیتی دقیقا همان مواضعی را اتخاذ می­کند که مثلا بی­بی­سی فارسی احتیاج دارد تا تیتر اول خود کند. این تاکتیک دشمن معمولا وقتی توسط سازمانهای امنیتی ما کشف می شوند که نفوذ قلبی و اعتقادی شکل گرفته و تغییر آن بسیار مشکل می­نماید. اینجا صحبت از حفظ نظام است و نه جلوگیری از چند شایعه که با چند واسطه به گوش فلان سیاستمدار و یا عالم دینی می رسد.

 

لذا نظارت بر مسیرهای کسب اطلاعات توسط خواص و حتی سیاستمداران اصولگرا بسیار حائز اهمیت بوده و باید جدی­تر بررسی و در صورت لزوم بطور نامحسوس و بدون تنش تغییر کند...

 

 

[1] به انداز­ه­ی کافی طی سالهای اخیر درباره­ی نفوذ سازمانهای امنیتی در حوزه­ی سینمای جهان و غیره گفته شده است ظاهرا نیاز به شواهد نیست. ضمن اینکه از حوزه­ی این پژوهش خارج است.