اوباما + هيلاري = وخامت در خاورميانه
گروه بين الملل: در دوره اي که اوباما رئيس جمهور و هيلاري وزير خارجه آمريكا است، قطعا گرايش هاي صهيونيستي از سوي ايالات متحده تقويت مي شودکه اين روند در نهايت به وخيمتر شدن اوضاع خاورميانه منجر خواهد شد.
براي ايالات متحده آمريكا، اوضاع در خاورميانه بسيار پيچيده تر از آن است كه بسياري از كارشناسان غربي تصور مي كنند. از يك سو آنها با ايراني مواجه هستند كه به يك قدرت بلامنازع منطقه اي مبدل شده است و از سوي ديگر بايد روند به اصطلاح صلح خاورميانه را به نحوي پيش ببرند كه منافع صهيونيست ها و اعراب محافظه كار تامين گردد.
همچنين آمريكايي ها با دو جنگ ويرانگر در عراق و افغانستان مواجه هستند كه همانند باتلاقي، آنها را در خود گرفتار كرده است. با اين حال به نظر مي رسد كه گرايش هاي صهيونيستي كلينتون و حمايت سنتي دولت هاي آمريكايي از منافع اسرائيل، اوضاع خاورميانه را پيچيده تر از گذشته نمايد.
در خصوص جمهور اسلامي ايران، هيلاري کلينتون هنگامي كه به عنوان كانديداي رياست جمهوري آمريکا فعاليت مي كرد، هشدارداده بود كه اگر ايران به اسرائيل حملهي اتمي انجام دهد، ممکن است محو شود.
وي همچنين در مقام سناتوري نيز به قطعنامه اي راي داده بود که طي آن نيروهاي «سپاه پاسداران انقلاب اسلامي ايران» را تشکيلاتي تروريستي معرفي مي كرد. بنابراين صهيونيسم حاكم بر كلينتون و دولت آمريكا بيشترين چالش را در منطقه ي خاورميانه با جمهوري اسلامي ايران خواهد داشت.
به خصوص كه ايران همواره از يك سو بر مواضع مستقلانه و عدالت طلبانه خود در نظام بين الملل تاكيد كرده و خواهان برپايي نظمي عادلانه در جهان بوده است و از سوي ديگر بر نامشروع بودن رژيم صهيونيستي تاكيد ورزيده است. از اين رو آمريكا سعي مي كند موانع بيشتري را در سر راه فعاليت هاي صلح آميز هسته اي ايران ايجاد كند.
در خصوص صلح خاورميانه نيز مسلما كلينتون نه تنها خروج رژيم صهيونيستي از بلندي هاي جولان براي رسيدن به صلح با سوريه را در دستور كار نخواهد داشت، بلكه او در صدد نيست كه براي پيشبرد طرح ايجاد کشور فلسطيني، به خروج صهيونيست ها از بخش عمده اي از کرانه باختري و شرق اورشليم نيز راي دهد.
به همين سبب روندي كه آمريكايي ها براي صلح خاورميانه تدارك ديده اند، همچنان ناكارآمد باقي خواهد ماند. در واقع شكست برنامه ها و طرح هايي نظير «نقشه ي راه»، «صلح كمپ ديويد»، «كنفرانس آناپوليس» و ...، در دوران زمامداري اوباما و كلينتون نيز ادامه خواهد يافت.
در خصوص عراق نيز به نظر مي رسد كه آمريكايي ها عليرغم ادعاهاي اوباما مبني بر خروج از اين كشور، همچنان نيروهاي نظامي خود را نگه خواهند داشت. در واقع آمريكايي ها با اين هدف به عراق حمله كردند كه ضمن دسترسي به منابع نفتي اين كشور، نيروهاي نظامي خود را نيز در منطقه بيش از پيش گسترش دهند. از اين رو خروج نيروهاي نظامي آمريكا از عراق را بايد صرفا يك طرح تبليغاتي غيرعملي خواند.
تضعيف گروه هاي مقاومت در خاورميانه نيز يكي ديگر از اهداف كلينتون خواهد بود. بر اين اساس گروه هايي نظير حزب الله و حماس كه همواره براي صهيونيست ها دردسر ساز بوده اند، نخستين گروه هاي اسلام گرا و مقاومت طلبي هستند كه به زعم كلينتون بايد از بين بروند! آمريكايي ها در اين زمينه نيز كاملا همگام با منافع صهيونيست ها عمل مي كنند و از اين نكته كه گروه ها مقاومت اسلامي نظير حزب الله و حماس در مردم و مسلمانان حقيقي منطقه ريشه دارند، غافل هستند.
در خصوص افغانستان نيز نيروهاي آمريكايي طي چند ماه آينده، چندين برابر خواهند شد. بر اين اساس اعزام قريب ده هزار سرباز آمريکائي به افغانستان يكي از اولويت هاي كاري كلينتون خواهد بود. تقويت نيروهاي نظامي در افغانستان كه در ظاهر به دليل مبارزه با طالبان و كشت هروئين صورت مي گيرد، در واقع اهداف پنهاني ديگري را دنبال مي كند كه مي توان آنها را در راستاي توطئه در شبه قاره و تفرقه افكني هاي اخير ميان هند و پاكستان جستجو نمود.
در مجموع مي توان چنين نتيجه گيري نمود كه سياست هاي صهيونيستي ايالات متحده آمريكا با انتخاب اوباما و سپس كلينتون به سمت وزير امور خارجه، بيش از پيش ادامه خواهد يافت. اين نكته از يك سو با توجه به پيوندهاي سنتي دموكرات ها با صهيونيست ها و از سوي ديگر با توجه به روابط شخصي و خانوادگي كلينتون با مقامات رژيم صهيونيستي، قابل درك است. به همين سبب نيز مي توان پيش بيني نمود كه پي گيري گرايش هاي صهيونيستي از سوي آمريكا، در نهايت به وخيمتر شدن اوضاع خاورميانه منجر خواهد شد. /انتهاي پيام/