طنز تلخ و موهن حقوق مادام العمر

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، محسن شيركوند؛ چند روز پیش وقتی داشتم از کنار دکه روزنامه فروشی رد می شدم با مشاهده خبر تصویب حقوق مادام العمر برای مسئولان سیاسی کشور ناخودآگاه از خودم پرسیدم مگه ممکنه چنین چیزی رخ بده، آن هم در مجلس به اصطلاح اصول گرای هشتم، آخه یکی از اصول اصلی انقلاب ساده زیستی و الگو قراردادن زندگی امام و رهبرمان است که در دوری از تجملات الگوی همه بزرگان دنیا هستند، اما وقتی با دقت نگاه کردم دیدم که انگار حقیقت دارد و یک افتضاح دیگر هم به بار اومده اما جنس این اشتباه با بقیه فرق می کرد.

 

این اشتباه که سنگ بنای آن در اواخر مجلس هفتم که آن هم کم و بیش عنوان اصول گرایی را یدک می کشید بوجود آمده است، یادمه در آن روزها آقای حداد (به ظاهر عادل) دائما تاکید می کرد که این مصوبه به معنای حقوق مادام العمر نیست اما انگار قرار بوده بعد از گذشت چهار سال فاز دوم برنامه اجرا شود و یا حداقل اینکه این مصوبه فضا را برای چنین کاری فراهم کرده است که در هر دو صورت نمایندگان مجلس هفتم چه آنهایی که رای مثبت دادند، چه آنهایی که سکوت کردند، و حتی چه آنهایی که غیبت کردند نیز در این ظلم بزرگ بر ملت شریک هستند.

 

در نظام مقدسی که برآمده از خون شهدا، رنج جانبازان، اسارت آزادگان، جان نثاری ایثارگران، زحمت مستضعفان و خون و دل حزب اللهی ها و امام و رهبری بوده است، حتی فکر اعلام چنین پیشنهادی بی شرمانه و وقیحانه است چه برسد به اینکه در صحن خانه ملت (كه در بین آنها جوانان بیکار که مشکل ایجاد کار و ازدواجشان با حقوق یک ماهه یک نماینده برطرف می شود چه برسد به اینکه مادام العمر باشد) به تصویب رسد.

 

حال سوال من به عنوان یک دانشجو از نمایندگانی که به هر نوعی در تصویب این مصوبه ننگین و در عین حال طنز آلود و غم انگیز و موهن نقش داشته اند این است که آیا سیره مولا علی (ع) را درباره بیت المال ونوع زندگی در دنیا فانی فراموش کرده اید و یا اینکه حتی نخوانده اید که ایشان حتی حاضر نبود از چراغ بیت المال برای کار شخصی اش استفاده کند و اینکه فرمودند مقامات و رفاهیات دنیا برای من از آب چرکینی که از بینی بز بیرون می آید پست تر است.

 

شما نمایندگانی که به هر بهانه ای مجلس را ترک می کنید و یا اینکه بدون لزوم و دلیل به همراه رئیس قبیله تان به بهانه ارتباط با دیگر کشورها از پول بیت المال مردم به سفر خارج از کشور می روید که در بعضی موارد هم مانند کشور آذربایجان چند روز پس از حضور شماها اعلام می کند که ایران برای ما خطرناک است و یا اینکه قانون منع حجاب در مدارس را تصویب می کند (البته شاید به یمن قدم شماها این برکات نصیب مردم کشور آذر بایجان شده باشد.)

 

شما نمایندگانی که به هر دلیل واهی و پوچ دست به گروکشی سیاسی می زنید و وزیر را تهدید به استیضاح و رئیس جمهور را تهدید به سوال می کنید (بگذریم از اینکه رئیس جمهور هم اصلا نسبت به شما ها اهمیت نمی دهد و می گوید دولت در راس امور است! که البته لازم به ذکر است که نه دولت در راس امور است و نه مجلس بلکه طبق قانون اساسی ولی فقیه توازن قدرت بین سه قوه را به فراخور زمان و شرایط کشور تعیین می کند)، شما نمایندگانی که برای خودتان وام مسکن صد ملیون تومانی تصویب می کنید تا مبادا همسر و فرزندان دلبندتان و البته خودتان طعم سختی را بچشید.

 

آخه سختی برای عوام است و شما خواص و مسئول سیاسی هستید، خواصی که از همین عوام رای گرفتید و با تصویب چنین طرح هایی نسبت به عوام ادای دین می کنید، شما نمایندگانی که حکم رهبرتان را به رای می گذارید و بعد از یک و نیم سال آن را به گونه ای تصویب می کنید که تصویب نکردنش بهتر و آبرومند تر است، شما نمایندگان بدانید لااقل آنهایی که اختلاس های کلان می کنند به شعور و رای مردم توهین نمی کنند و از هوش و عدم نظارت شما استفاده می کنند اما شما با تصویب چنین طرحی علاوه بر توهین به شعور و رای ملت دست به اختلاس از پول مردم با استفاده از اعتبار مردم زده اید.

 

شما نمایندگان بدانید که اگر بر فرض محال چنین قانونی تصویب شد و شما هم این پول ها را خوردید، آخرت را چکار می کنید آیا آنجا هم آیین نامه داخلی دارد که به آن استناد کنید، آیا آنجا رئیس قبیله دارد که سیبیلش را چرب و نظرش را جلب کنید، برعکس آنجا قاضی ای دارد قوی و شجاع برخلاف شورای نگهبان که چهار سال پیش سنگ بنای این بنای کثیف را تصویب می کند قاضی ای که مو را از ماست می کشد چه برسد حقوق مادام العمر برای کارهای نکرده آن هم از بیت المال.

 

در پایان به شما خطاکاران توصیه می کنم که به اسلام و انسانیت برگردید که همانا با بخشش مردم بزرگوار و صبور انشا الله خدا هم از چنین خطای بزرگ شما بگذرد.