تنها راه از بين بردن فساد در آمريكا تغيير سريع نظام سرمايه‌داري است

به گزارش خبرنگار حوزه بين الملل «خبرگزاري دانشجو» به نقل از الجزيره، روزنامه واشنگتن پست در تحليلي از روند جنبش اعتراضي اشغال وال استريت مي نويسد: اين جنبش بزرگترين حركت اعتراضي و عدالت خواه بعد از اعتراضات مدني دهه شصت تاكنون است كه در آن مردم آمريكا و به ويژه جوانان با نا اميدي از اقدام حاكمان وابسته به سرمايه داري آمريكا براي بهبود معيشتي شان دست به شورش و اعتراض زدند.

 

لاسن و وايت تحليل گران اين روزنامه مي نويسند: اگر چه جنبش اشغال وال استريت در ابتدا با دعوت از مردم در شبكه هاي مجازي شروع شد، اما ريشه اصلي اين اعتراضات در انقلاب مسالمت آميز مردم مصر و تونس است.

 

نويسندگان واشنگتن پست با اشاره به شباهت اعتراضات مردم آمريكا و مردم مصر مي نويسند:‌ در آمريكا نيز مانند قاهره مردم اصرار دارند كه تا عملي شدن خواسته هايشان به خانه ها نمي روند و در خيابان هاي اطراف وال استريت باقي خواهند ماند.

 

آنان در ادامه مي افزايند: اكنون آمريكا نيازمند راه حلي است كه نظام خود را تغيير دهد، اما نه مانند مصر و تونس بلكه بسيار منعطف تر و مسالمت آميز تر از آن دو.

 

اين نويسندگان همچنين مي نويسند:‌ تنها راه از بين بردن فساد و ظلم از درون نظام آمريكا تغيير مسالمت آميز اين نظام است كه در آن كارتل ها و شركت هاي بزرگ سرمايه داري با ترفندهاي انتخاباتي، قانون و خواسته هاي شهروندان آمريكايي را به بازي گرفته اند.

 

اين دو نويسنده تأكيد مي كنند: معترضان وال استريت به اين نتيجه رسيده اند كه اقتصاد كشورشان در جهتي اشتباه افتاده و حكومت آمريكا تبديل به يك حكومت اشرافي شده است و آنچه آمريكا اكنون نياز دارد تغيير سريع نظام سرمايه داري است.

 

آنان با اشاره به عدم همراهي شهردار نيويورك با مردم مي پرسند چرا باراك اوباما از كساني كه به او رأي داده اند حمايت نمي كند؟ و اين عدم حمايت نشان دهنده انزواي سياستمداران آمريكايي است كه با مردم نيستند.

 

نويسندگان واشنگتن پست در پايان با اشاره به اينكه بن علي و مبارك با ادامه اعتراضات مردمي ناچار به ترك حكومت شدند، اما برخي همانند صالح همچنان به سركوب مردم ادامه مي دهند، مي نويسند: بلومبرگ شهردار نيويورك نيز دستور هجوم به معترضان را صادر كرد و عده زيادي از آنان را دستگير كرده و به سركوب آنان پرداخت پس معنايي ندارد كه آمريكايي ها وانمود به محكوميت سركوب معترضان در خاورميانه كنند در حالي كه خود مبادرت به چنين كاري مي كنند.