در رأس زادگان

جريده اينترنتي «خبرگزاري دانشجو»، داريوش زماني در آخرين بروزرساني وبلاگ «مسير» طي درج مطلبي تحت عنوان «در رأس زادگان» آورده است:

 

یه تکنیک قدیمی ولی به درد بخور هست که با کاربرد اون میشه خیلی غلطا کرد. اونم اینه که داد و بیداد الکی راه انداخت و با بهانه گیری و عیب جویی های بیخود و بی جهت یک جو روانی منفی علیه کسی که در دید همه هست حواس ملت را پرت کرد و بعد به کثافت کاری پرداخت.

 

نمونه خیلی خیلی خوبش که اینجا خیلی خیلی مصداق داره همین مجلس محترم هشتم و نمایندگان عزیزتر از جان و در راس امور هستند. این بزرگواران که حتما خبر دارید اخیرا چه غلطی کرده اند منتظر بودند که رئیس جمهور دست توی دماغش کند تا شروع کنند توی مجلس از جایگاه در راس امور بودنشان استفاده کنند و علیه دولت جبهه گیری کنند.

 

نشد یک روز خدا توی سایت ها و روزنامه ها یک تیتر مخالفت با دولت در کنار قیافه مبارک یکی از این در رأس زاده گان نباشد. هر روز با اعتماد به نفس کامل و با تمام وجود علت العلل تمام مشکلات مملکت از ازل تا به حالا گردن این دولتی های گردن شکسته انداخته و زبان فرسایی کرده اند. عالیجنابان خودشان از آن راس که هستند همه این خسارت های دولت را با چشمان مبارک دیده اند چون جایگاه شان آن بالا مالا ها و در راس امور است، طبیعی است که خیلی از چیزهایی را که مردم نمی بینند آنها می بینند.

 

حالا هم که حواس ملت به دولت پرت شده و تازه شیث و نصرتی هم که حواس برای کسی نگذاشته اند بهترین فرصت است که نان را بچسبانند. حیف تف که تو صورت این بی همه چیزها بیاندازند. وقتی مزایا پشت مزایا برای خودشان تصویب می کردند و صدای کسی در نمی آمد باید منتظر همچین روزی هم می بودیم. کارت سوخت و وام های بی قاعده و مدرک فوق لیسانس و حالا هم حقوق مکفی! و شاید مزایای ریز و درشتی که حداقل من یکی از آن ها بی خبرم.

 

ظاهرا نشستن روی آن صندلی های وی آی پی سبز عوارض خان زادگی حضرات را تشدید کرده و این خوانین در راس زاده را به این توهم انداخته که مملکت واقعا خر تو خر و هرکی به هرکی است. نمی دانم این حضرات که همیشه خدا 90 نفرشان غایب هستند و آنهایی هم که هستند آنقدر به خودشان زحمت نمی دهند که آن انگشت صاحب مرده را روی دگمه رای بگذارند و لااقل یک رای ممتنع بدهند چقدر احساس می کنند که همین حقوقی که الان می گیرند حلال است که حالا آمده اند و برای خودشان حقوق مادام العمر تصویب کرده اند.

 

نمی دانم این سنت های نبوی و علوی کی قرار است در این مملکت درست و حسابی اجرا بشود. بالاخره چه کسی مصداق حاکم اهواز در زمان حضرت علی (علیه السلام) است. اختلاس و رانت و دزدی و فساد اداری و اقتصادی چه ویژگی خاصی باید داشته باشد تا بتوان برخورد شایسته با مفسد کرد. آبرو برای مملکت نگذاشته اند، مردم را به نظام بی اعتماد کرده اند، هزار و یک مزایا برای خود تصویب کرده اند، هیچ برخوردی هم با آن ها صورت نمی گیرد. لااقل آن آرم جمهوری اسلامی را از بالای مجلس بکنید تا خیال ملت راحت شود.