حواشي تسخير سفارت انگليس از زبان يك شاهد عيني

 گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»؛ يك شاهد عيني كه در تجمع ديروز دانشجويان مقابل سفارت انگليس و تسخير آن حضور داشت، در گفت و گو با اين خبرگزاري، روايت خود را از حواشي اين تجمع تشريح كرد كه در ادامه مي آيد:

 

اطلاعیه هایی که بر در و دیوار دانشگاه بود خبر از یک مراسم مذهبی و اعتراض گونه جلوی سفارت استعمار پیر می داد.

 

ساعت حدود 3.30 دقیقه به مقابل سفارت انگليس رسيديم، مراسم ساعت 2.30 شروع شده بود همان موقع عده ای از كساني که آنجا بودند بالای دیوار سفارت رفته بودند و پرچم های عزای حسینی را تکان می دادند.

 

قبل از آن عده ای از مردم داخل رفته بودند، پرچم انگلیس را پایین کشیده و پرچم جمهوری اسلامی ایران را بر افراشته بودند.

 

به نظر مي رسيد مردم دل پری از انگلیس داشتند که اينطور به زور از در و دیوار سفارت به داخل مجموعه نفوذ کرده بودند؛ من هم سعی کردم و با دومین گروه که وارد سفارت شد وارد شدم.

 

آن موقع خبر خاصی نبود فقط اینکه 3 دستگاه کامپیوتر از طبقات بالای ساختمان به جلوی در سفارت پایین انداخته شده بود.

 

هاردهای اين كامپيوترها هم در همان لحظات اول گم و گور شد، عده ای از آن افراد هاردها را برداشته بودند.

 

بعد از آن حدود نیم ساعت افراد پشت حفاظ ورودی سفارت ایستادند و كسي کار خاصی انجام نمی داد تنها شعار می دادند آن هم پراکنده ولی صدای شعارهایی که از بیرون می آمد به طور مشخص شنیده می شد.

 

حدود پنجاه تا شصت نفر از افراد آمدند بیرون اما هنوز نفراتی که 150 تا 300 نفر برآورد می شدند داخل بودند.

 

موقع اذان مغرب که شد فشارهای مردمی از بیرون سفارت بیشتر شد تا اینکه حدود 20 دقیقه بعد از اذان یک گروه حدود 1700-2000 نفری خود را به داخل سفارت رساندند و بعد از آن اتفاقاتی که داخل سفارت افتاد بيشتر شبیه به هرج و مرج بود.

 

آن چه كه از فضای سفارت دیده مي شد یک ساختمان با حریم های حفاظتی شدید در جلوی درب اصلی در سمت راست، یک ناقوس و کلیسا کمی جلوتر در سمت چپ، ساختمان های تشریفاتی به علاوه کتابخانه ای بسیار خاص و اتاق های خدماتی بود که در آنها وسایل حیرت انگیزی وجود داشت مثلا چند دست لباس غواصی و...قابل توجه اینکه مشروبات الکلی بشدت و با تنوع بسیار بالا در آشپزخانه ها، اتاق ها و ... وجود داشت و اگر می خواهی کمی فضا برای شما تداعی شود در ذهن خود کاخ های سعد آباد ولی با تجهیزاتی بسیار مدرن تر را به یاد آورید، آشپزخانه های بسیار تشریفاتی، اتاقی پر از لباس و به علاوه یخچال هایی پر از مواد خوراکی مختلف و بعضا حرام مانند گوشت های حرام و در پشت کتابخانه و در حیاط پشتی استخری به نسبت کوچک وجود داشت.

 

از محوطه داخلي كه خارج شديم در سمت راست به ساختمان های اداری برخورد كرديم که از خوراکی ها و لباس ها معلوم بود آنجا محل مشترک فعالیت های اداری کارمندان ایرانی سفارت و کارمندان انگلیسی است؛ فضای اداری ساده اما مجهز به انواع تجهیزات اداری بود.

 

در تمام اتاق هاي بخش اداري بیسیم و چند خط تلفن وجود داشت حتی پریزهاي اتاق ها و شیرآلات موجود همه از نوع رایج در اروپا بود و در نهايت پشت این ساختمان ها فضای کارگاهی و تعمیرات قرار داشت.

 

مجموعه اداری و مجموعه مسکونی از طریق یک دیوار به هم متصل بود. دانشجویانی كه وارد سفارت شده بودند هيچ اقدامي براي تخریب اموال آن نکردند جز اينكه چند شیشه مشروب را شكستند اما با ورود جمعیت زیادي تخریب ها شروع شد.

 

از يك سو دانشجویان سعي مي كردند از فضای سفارت حفاظت كنند از سوي ديگر افرادی مایل به تخریب اموال داخل سفارت بودند و بر تخریب اصرار می ورزیدند.

 

معلوم نبود اين افراد كه به تخريب اصرار داشتند در چه گروه یا حزبی بودند اما کاملا مشهود بود که دانشجو نبودند؛ بعضی هم فقط برای تخریب آمده بودند بعید نیست که خود استعمار پیر می خواست به وسیله اینان اهداف رسانه ای خود را تامین کند.

 

چيزي که بسيار قابل توجه و غير عادي به نظر مي رسيد این بود که درب تمام اتوموبیل ها، اتاق ها و مجموعه ها باز بود که شاید کمتر کسی به آن توجه می کرد و اينكه در چنين فضاي شديد امنيتي بسیار غیر طبیعی به نظر می آمد.

 

در نهايت حدود ساعت 7.40 بود كه سردار رادان وارد سفارت شد و به افراد داخل سفارت اولتیماتوم داد، عمده دانشجویان در اثر اولتیماتوم نیروی انتظامی از سفارت خارج شدند و كساني كه نسبت به اين اولتيماتوم بي توجه بوده و مقاومت مي كردند با اعمال فشار و زور خارج شدند.

 

رفتار نیروی انتظامی تا قبل از اولتیماتوم سردار در عین ممانعت از ورود، بسیار محترمانه بود اما پس از اولتیماتوم عده ای هر چند اندک به شکل فجیعی کتک خوردند و حتی عده ای راهی بیمارستان شدند.