منصور فلامكي؛ پشتوانه تكنولوژي مرمت كشور

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ دكتر محمد منصور فلامكي كه در سال 1313 در مشهد متولد شده، فارغ التحصيل مقطع دكترا در دانشگاه ونيز در سال 1341 است؛ وي در شهرسازي فني و مرمت بناها و شهرهاي تاريخي نيز تخصص دارد و در سال ۸۹ به عنوان چهره ماندگار در رشته معماری معرفي شد.

 

شهرت عمده فلامكي در جامعه معماری، به خاطر زبان ویژه آثار اوست که به نثری مختص به وی در معماری نویسی انجامیده و به اعتقاد بسیاری، ارتباط دانشجویان، بویژه در سال‌های اولیه تحصیل را با متون او دشوار ساخته است.

 

بسیاری روش نگارش وی را نقطه مقابل معماری نویسی مرحوم دکتر منوچهر مزینی به جهت ساده نویسی او می‌دانند.

 

وي از سال 1348 تا 1354 دانشيار گروه هنر رشته معماري و شهرسازي گرايش شهرسازي فني دانشگاه تهران و از سال 1354 به عنوان استاد در اين دانشگاه مشغول بوده است.

 

دكتر محمد منصور فلامكي از سال هاي پيش از انقلاب فعاليت علمي خود را در كشور آغاز كرد و از آن زمان تا كنون همواره كوشيد تا امروز به چهره ماندگار علمي كشور بدل شود.

 

فلامكي از سال 1348 تا 1341 عضو هيئت امناي‌ انجمن مفاخر معماري ايران و آسيستان آموزشي دانشكده معماري نيز بوده، از سال 45 تا سال 59 به عنوان مدرس در انستيتو فني تكنيكوم نفيسي مشغول بوده و از سال 48 تا 54 دانشيار دانشگاه تهران، و پس از آن نيز به عنوان مدرس دانشكده هاي معماري آزاد اسلامي تهران، كرمان، تبريز و دانشكده هنر دانشگاه كرمان، دانشيار و استاد دانشكده هنرهاي زيبا، مدرس رشته هاي مرمت معماري و مرمت شهري در دانشگاه فارابي اصفهان، مدرس رشته شهرسازي دانشگاه الزهرا، مدير گروه آموزشي معماري دانشكده هنرهاي زيبا، عضو هيئت مميزه دانشگاه تهران، عضو كميته علمي ايكوموس ايران، عضو شوراي تخصصي شهرداري تهران به مدت پنج سال، مشاور عالي معماري بانك مركزي ايران به مدت هفت سال و عضو كميسيون طراحي و معماري، شهرسازي و محيط زيست – شهرداري تهران به مدت پنج سال فعاليت داشته است.

 

 

دكتر فلامكي علاوه بر تحصيل و تدريس، باني گسترش و حتي راه اندازي بسياري از رشته هاي علمي در كشور نيز بوده است.

 

وي رشته هاي مرمت معماري و مرمت شهري را در دانشگاه تهران و دانشگاه فارابي اصفهان راه اندازي كرده و به تدريس آن پرداخته است؛ فلامكي موسس و مدير موسسه علمي-فرهنگي فضا نيز بوده است.

 

 

اين چهره ماندگار كشور علم خود را در قالب كتاب هاي متعدد به علاقه مندان عرضه كرده است.

 

وي پنج كتاب در زمينه هاي مرمت، معماري و شهرسازي و چاپ و نشر بيش از يك صد مقاله را در پرونده فعاليت هاي علمي خود دارد.

 

«باز زنده سازي بناها و شهرهاي تاريخي»، «پابلو پيكاسو»، «تحرك اجتماعي در شهرهاي اقماري ونيز - پادوا – ترويزو»، «تكنولوژي مرمت معماري»، «حريم گذاري بر ثروت هاي فرهنگي ايران»، «ريشه ها و گرايش هاي نظري معماري»، «زيستگاه اشتراكي آرماني در برنامه ريزي شهري»، «سيري در تجارب مرمت شهري «از ونيز تا شيراز»»، «شكل گيري معماري در تجارب ايران و غرب» و «فارابي و سير شهروندي در ايران» عناوين كتاب هايي است كه فلامكي پديدآورنده آنها بوده است.

 

طرح و نظارت اجراي مرمت قره كليسا، طرح مرمت شهري بافت تاريخي شيراز، طرح مرمتي براي موزه مقدم (تهران)، طرح نوسازي محله جواديه (تهران)، طرح باز زنده سازي محوطه بين الحرمين شيراز (1379) و چندين طرح معماري و شهرسازي براي كرمان نيز از جمله فعاليت هاي اين چهره ماندگار كشور بوده است.

 

فلامكي معماري ايران را ملزم به انديشيدن مي داند و مي گويد: معماري معاصر ايران، كه پرتلاش است و خواهان نوآوري، به انديشيدن بيشتر نياز دارد.

 

وي خطاب به معماران ايراني مي گويد: نارسايي‌ها و سردرگمي‌هايي كه در طول اين سه، چهار دهه اخير در فضاي معماري ايران داشته ايم، همانند ساير پديده‌هاي اجتماعي اقتصادي‌اي كه تجربه مي‌كنيم، داراي ريشه‌ها و مؤلفه‌هاي زاينده اين بحران است؛ بايد از ديدگاهي معمارانه بنگريم تا آن ‌چه خود ما معماران موجب و سبب‌ آن هستيم را كاستي و كوتاهي‌هاي عام قلمداد نكنيم.

 

فلامكي در حال حاضر در دوران بازنشستگي همچنان به فعاليت هاي علمي خود ادامه مي دهد.