نظام اسلام، نظام سرمایه‌داری است اما ...

به گزارش خبرنگار دين و انديشه «خبرگزاري دانشجو»؛ حسن عباسي در جلسه سیصد و ده از سلسله جلسات «طرح‌ريزي استراتژيك كلبه كرامت» تحت عنوان «عبدالطمع، پول شویی و دست شیطان» سریال میداس MIDAS محصول 2011 کشور کره جنوبی را مورد بررسی قرار داد.

سريال ميداس، مبلغ كسب ثروت بدون توليد

وي در ادامه بحث از مولفه‌های استراتژیک جامعه سازی در بخش نفی که شامل «لا اله» است به این سریال پرداخت.

عباسي در تشريح سريال گفت: در این سریال خانواده‌ای ثروتمند به تصویر كشيده شده که پدر خانواده از راه پول‌شویی ثروت بادآورده‌ای فراهم کرده است و بحران اصلی خانواده، در آستانه مرگ پدر، مسئله جانشینی و به دست آوردن آن ثروت است.

 

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال افزود: پدر خانواده چهار همسر و شش فرزند دارد، این در حالی است که در کره، قانون تک همسری برقرار است و از این رو تنها فرزندان همسر اول قانونی به شمار می روند.

وي به بررسي ويژگي هاي فرزندان خانواده پرداخت و گفت: پسر اول از همسر نخست، پخمه و پسر دوم در تلاش برای جانشینی پدر است، دختر اول از همسر دوم به نام یو باهوش است و در حوزه مالی محور اصلی سریال به شمار می‌رود، او مشابه شخصیت گکو در سریال وال‌استریت است و سخنان او الهام بخش وکیل جوانی به نام کیم می‌شود.

عباسي گفت: در این سریال، یو سعی دارد با کمک کیم بازار سرمایه کره را به دست بگیرد و سود بیشتری به دست آورد كه این امر، باعث نابودی اقتصاد خرد کره می‌شود، این سریال بازار سرمایه را به تصویر می‌کشد که در آن هیچ تولیدی صورت نمی‌گیرد و ثروت تنها از راه رد و بدل شدن پول پدید می‌آید.

بيماري طمع از سرطان خطرناك‌تر است

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال با بيان اينكه پدر لی، نامزد کیم از بازاریانی است که در این جریان ضرر دیده‌اند، گفت: در این سریال او تنها کسی است که در حال کار مفید، نشان داده می‌شود و بقیه افراد به دنبال به دست آوردن پول هستند. 

 

وي در ادامه گفت: برادر تنی یو  که لاابالی است و سرطان دارد در حال مرگ است، او از همه اخلاق‌مندتر است و این تناقض سریال است؛ زیرا ما عالی‌ترین نکات اخلاقی را از زبان او می‌شنویم، او به خواهرش که نماد طمع است می‌گوید بیماری من سرطان است اما بیماری تو طمع است که خطرناک‌تر است.

عباسي با اشاره به استعاره‌هاي موجود در سريال افزود: در یکی از قسمت‌های سریال، داستان میمونی بازگو می شود که لباس آدم پوشیده و فکر می‌کند آدم شده است، اما وقتی به او شیرینی می‌دهند به اصل خود برمی‌گردد و پشتک می‌زند، این استعاره‌ای از کیم است که از جلد خود یعنی طبقه اجتماعیش بیرون آمده و در جلد دیگران یا طبقه اجتماعی بالاتر از خود وارد شده است.

سريال ميداس ترويج دهنده سبك زندگي آمريكايي است

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال بهره‌گيري ميداس از فيلم‌هاي آمريكايي را خاطرنشان كرد و گفت: سرانجام یو، کیم را نیز از سر راه برمی‌دارد و  به زندان می‌اندازد؛ وقتی کیم آزاد می‌شود تلاش می‌کند یو را زمین بزند؛ در آخر، این سریال از نظام سرمایه‌گرایی –کاپیتالیسم- دفاع می‌کند و مشکلات اقتصاد کره را متوجه آمریکا می‌داند.

 

وي تأكيد كرد: سبک زندگی آمریکایی در این سریال به شدت نمایان است، این سریال بر اساس فیلم پدرخوانده ساخته شده است و تکه کلام‌های موجود درآن برگرفته از فیلم وال استریت است.
 

 

عباسي در ادامه افزود: خط تعلیق اصلی سریال دو مولفه پول و سلامت است دو شخصیت اصلی آن لی - پرستار و مسئول سلامتی - و دیگری کیم که پول را وکالت می‌کند، هستند، خط تعلیق‌های دیگر سریال، ازدواج کیم و لی، ترقی یو، روند فروپاشی خانواده مافیایی و سرگذشت پدر کیم است که به دنبال طلا می‌رود.

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال مولفه‌های استراتژیک سریال را پذیرش سرمایه‌گرایی و کاپیتالیسم؛ اصالت پول و سود؛ منطقه‌گرایی و ژئواکانومی؛ شفافیت اقتصادی و ضرورت آن؛ قرار گرفتن طبقه اشراف و طبقه فقرا در جای خود برشمرد. 

 

وي در ادامه با بررسی آیه 111 سوره مبارکه توبه آن را مبنای «دکترین بیع» دانست و خاطرنشان كرد: در آنجا خداوند نفس و مال مومنان را به ازاي بهشت  می‌خرد، خلاء نظری بشر امروز این است که بازار سرمایه نفس را جدی نگرفته است و اگر تعریف اقتصاد، شامل نفس نشود فایده ندارد نفس را می‌توان به خدا، به دیگران یا به خود فروخت ولي در این سریال نفس، به شیطان فروخته می‌شود تا مال به دست آید.

عباسي بيان كرد: توجه به نفس و مال حداقل باید پنجاه، پنجاه باشد اما الان صد در صد توجه به مال است، غرب بر اساس هرم نیازهای مازلو فکر می‌کند که بشر را شناخته است برای همین نفس برایش مطرح نیست و تمام توجه خود را به مال معطوف کرده است.

 

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال ادامه داد: در سریال میداس افرادی تصویر شده‌اند که ظرفیت نفس خود را بالا نبرده‌اند و تنها به دنبال مال هستند در حالی که سرمایه نفس باید بر سرمایه مال مقدم باشد و به تبع آن ارتقا یابد.

تفاوت ميان عبدالطمع بودن و عبدالله بودن

وي تفاوت ميان عبدالطمع بودن و عبدالله بودن را مورد ملاحظه قرار داد و گفت: در این فیلم آدم‌های طماع به تصویر کشیده شده‌اند؛ اگر کسی عبدالطمع بود برای برخورداری بیشتر به بورس که اساس آن بر قمار و بانک که اساس آن بر رباست رو می‌آورد و کسی که عبدالله باشد یک محیط عمومی به نام مسجد دارد و یک بیت الله الحرام که در موسم حج به آنجا می‌رود.

 

عباسي در ادامه افزود: محیط عمومی عبدالطمع که مابه ازاء مسجد است بانک و محیط بزرگترش که مابه ازاء حج است و کارهای بزرگتر در آن انجام می‌شود قمارخانه‌اي به نام بورس است.

 

 

رئيس مركز بررسي‌هاي دكترينال با اشاره به نظام اسلامي خاطرنشان كرد: نظام اسلام، نظام سرمایه داری است اما این سرمایه، اول سرمایه نفس و بعد سرمایه مال است.

 

وي افزود: امام حسین (ع) کسی است که روی نفس خود سرمایه‌گذاری کرد و مخاطب آیه شریفه «یا ایتها النفس المطمئنه ارجعی الی ربک راضیه مرضیه فادخلی فی عبادی وادخلی جنتی» قرار گرفت، پیام خون امام حسین (ع) این است که اصالت با سرمایه مادی نیست بلکه با سرمایه نفس است.

عباسي بيان داشت: مطالعه چنین سرمایه داری که در آن نفس برجسته می‌گردد جدید است، اسلام نفس را پاک می‌خواهد و به تبع آن سرمایه مادی پاک و خالص را جستجو می‌کند.