توضيحات مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه شهيد عباسپور درخصوص وضعيت اين دانشگاه

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»،حسام محمد طاهري، مسئول بسيج دانشجويي دانشگاه شهيد عباس پور؛‌ در اين يادداشت با توجه به ايام ماه محرم و عبرت هاي عاشورايي قصد دم زدن از قيام حضرت ابا عبدالله را نداريم و مي خواهيم عمل كنيم؛ چرا كه عالم بي عمل چه سود و مگر حق ستودني نيست. در اين نوشته مي خواهيم همه دانشگاهيان را به انجام وظيفه خود تحت لواي قانون و شرح وظايفشان هشدار دهيم و كمي از وضعيت دانشگاه عباسپور را شرح دهيم.

 

 

در دانشگاه شهید عباسپور هیچ تمایلی برای انجام فعالیت های ارزشمند دانشجویی که سبب رشد و تربیت دانشجویان می شود بین مسئولان وجود ندارد. سنگ اندازی های آنان قابل قیاس با انگیزه ایجاد کردن در بین دانشجویان نیست. دانشگاه عباسپور علم زده است.همه باید مطابق دید مسئولان فقط درس بخوانند. کتب زبان اصلی فقط ترجمه کنند.

 

دانشجو را به بسیج و انجمن و ... چه کار. دانشگاه یعنی ترجمه، امتحان میان ترم و پایان ترم. ما بسیجیان تکلیفمان را در میان سخنان راهبردی رهبرمان می جوییم، اما این سخنان حتی یکبار هم شاید به گوش ایشان نرسد. دانشجو هم سیاسی است هم علمی، اما نه سیاست زده است نه علم زده.

 

دانشجو در سرنوشت کشورش باید تاثیرگذار باشد درفرهنگ،در جهادو... باید بیدار باشد .اما این راهنمایی ها نباید در دستور کار قرار گیرد. مترجم امروز نباید نوآوری و خلاقیت داشته باشد. آنچه بیشتر از همه ما را آزرده، افتخار به این همه موفقیت کاذب است.مسئولان فرهنگی چقدر توانسته اند در راستای پیشرفت فرهنگ دانشگاه قدم بردارند.

 

 

به هرنحوی هدف به ظاهر پنهان مسئولان که برای ما از روز روشن تر است، تضعیف و بر انزوا کشاندن تشکل ها و بطور کلی فعالیت های تشکلی است. این هدف وسیله را هم توجیه کرده است. تخریب مصلحتی ساختمان تشکل ها 10 روز مانده به شروع سال تحصیلی، متفرق ساختن تشکل ها ،سر دواندن دانشجویان بطور روزانه برای گرفتن حق طبیعی شان و ...تمامی این موارد نه تنها مشوق نیست، بلکه انگیزه فعالیت را در وجود دانشجو از بین می برد.

 

 

 قبل از همه اینها بی تدبیری مسئولان را اضافه کنید. هیچ فضای جایگزینی در طول مدت بازسازی برای تشکل ها درنظر گرفته نشده است. هیچ برآورد هزینه یا پیش بینی احتمالی برای شروع فعالیت های بازسازی صورت نگرفته است، اما پاسخ شنیده شده به این همه بی تدبیری، صبر است و تعامل است و سکوت.

 

 

نشریات مهاجم به اصول و فروع اسلام کاری ضد فرهنگی نیست که بخواهند اقدامی علیه آن انجام بدهند. کاریکاتورهای توهین آمیز به روحانیت و شخصیت های نظام هم همینطور و صدها حرکت منفعلانه(!) که شاید ایشان را لااقل پیش وجدانشان شرمنده کند. سکوت و نگه داشتن فضای آرام دانشگاه به هر قیمتی حتی در مقابل اصول در دستور کار مسولین دانشگاه شهید عباسپور است و ... و خیلی از صحبت های باقیمانده که تماما متوجه متولیان امر در دانشگاه است، اما اوضاع کنونی بسیج دانشجویی بسیار وخیم تر از اوضاع ایشان است.

 

 

کسر بودجه سالیانه؛ تنها تشکلی که برگزار کننده اردوهای توصیه شده و ارزشی راهیان نور و جهادیست، بسیج دانشجویی مي باشد. حداقل مخارج اردو برای هر مسئولی واضح است، اما به یکباره در سال جاری بودجه بسیج به حداقل خود می رسد. پیشنهاد به مختلط کارکردن از سوی مسئولان فرهنگی در این دانشگاه هیچ دفتری برای معاونت خواهران وجود ندارد، ای کاش کار به همین جا خاتمه می یافت، اما جالب اینجاست از سوی مسئولین فرهنگی ما هم همانند سایر تشکل ها به مختلط کار کردن دعوت شدیم.

نبود امکانات حداقلی در بسیج جدید؛ بعد از چهل روز از شروع سال ما با یک اتاق «تیغه کشیده» شده با حداقل امکانات مواجه شدیم که مبادا بعدا این را در اختیار مسئولان قرار ندهیم. خرید لوله بخاری، تعویض قفل و ... به عهده دانشجویان است، این در حالی است که تمامی شان در اتاقهای مجزا در راستای پیشرفت فرهنگی دانشگاه روز را به شب می رسانند.

 

 

راهکار اول: وضع ساختمان تشکل ها به حالت قبلی خود بازگردد. مدیریت Student union برای زمانی است که مسئولان ظرفیت و توانایی شان را در نظر دانشجو اثبات کرده باشند.

 

راهکار دوم: تیغه ای که فضای در اختیاربسیج را محدود کرده است سریعا تخریب شود.

 

راهكار سوم: در صورت وخیم بودن وضع دانشگاه تا این حد، هماهنگی های لازم برای ورود کانکس به تعداد لازم از سوی بسیج ترتیب داده خواهد شد؛ زیرا هیچ چیز بسیجیان را از داشتن حق طبیعی شان باز نخواهد داشت. مساعد کردن سخت ترین شرایط کشور توسط همین قشر از جامعه صورت گرفته اینها که هیچ است.