پايان نيم فصل اول و بازگشت دلالان به فوتبال

گروه ورزشی «خبرگزاری دانشجو»؛ فوتبال به عنوان یکی از پر مخاطب‌ترین ورزش‌های جهان در این روزها فراتر از یک ورزش عمل می‌کند و در همه حوزه های سیاسی، اقتصادی، فرهنگی و حتی تجاری دخالت دارد.

امروزه مسئولان سیاسی و ورزشی کشورها پول‌های زیادی را در این ورزش صرف می‌کنند و در تلاشند تا سود های کلانی را برای کشور و باشگاه خود به دست آورند و به همین منظور این ورزش در دنیا به یک منبع درآمد زایی تبدیل شده است.

از خود بازیکن گرفته تا لباس آن‌ها می‌تواند یک منبع درآمد باشد و به همین منظور افراد زیادی قصد دارند تا در کنار این ورزش غنیمتی را از آن خود کنند؛ عده ای به دنبال شهرت می‌گردند و گاهی برای شرکت در انتخابات‌ها به سمت فوتبال می‌روند و برخی هم در تلاشند تا در میدان خرید و فروش بازیکن و یا انتخاب سرمربی برای تیم‌ها، جیب خود را پر کنند.

در فوتبال ایران به این دست از افراد که کم کم خود را به باشگاه‌ها نزدیک می‌کنند و با نفوذ در آن بازیکن خرید و فروش می‌کنند، دلال می‌گویند که البته خود این افراد علاقه زیادی به این عنوان ندارند و خود را واسطه می‌نامند.

اگر هم ما عنوان واسطه را قبول کنیم باید بدانیم که  واسطه‌گری در فوتبال حرفه‌ای ایران تا حدی رخنه کرده است که باید از آن به عنوان یک پدیده ناهنجار و مخرب اقتصادی یاد کرد و در واقع حضور همین دلال‌هاست که قیمت بازیکنان را روز به روز بالاتر می‌برد.

سال‌هاست که اهالی فوتبال از سطح کلان مدیریت ورزش کشور گرفته تا مسئولان فدراسیون، سازمان لیگ، اتحادیه فوتبال، باشگاه‌ها، پیشکسوتان و حتی رسانه‌ها این عمل را مورد انتقاد قرار می‌دهند، اما به محض اینکه یک مربی اخراج می‌شود و تا به فصل نقل و انتقالات می‌رسیم، سر و کله این افراد دور و بر بازیکنان و باشگاه‌ها پیدا می‌شود تا ثابت شود هیچ ضمانت اجرایی و قانون عملی برای حل این مشکل وجود ندارد.

در روزهایی که فدراسیون فوتبال به وسیله قانون سقف قرارداد سعی دارد تا حضور دلالان را در فوتبال کشور کم رنگ کند و قیمت بازیکنان را کنترل کند، دلالان به راحتی قانون سقف قرارداد را با همکاری مسئولان باشگاه‌ها و خود بازیکنان زیر پا می‌گذارند و هر باشگاهی که بخواهد قانون سقف قرارداد را رعایت کند در پایان فصل یکی از تیم‌های فانوس به دست خواهد بود.

دلالان تا آنجا در فوتبال ایران نفوذ کرده‌اند که به راحتی در برخی از باشگاه‌ها رفت و آمد می‌کنند و با بازیکنان ارتباط می‌گیرند و حتی بازیکنان درجه چندم خارجی را وارد لیگ‌های ایران می‌کنند.
 

حتی برخی از بازیکنان خارجی که در گذشته در فوتبال ایران فعال بوده‌اند، اکنون به عنوان دلال بین‌المللی فعالیت می‌کنند و بازیکنان جوان را از لیگ‌های دسته یک، دو و سه ایران به کشورهای شرق آسیا مانند اندونزی، سنگاپور و مالزی می‌برند.

البته مسئله دلال بازی تنها به بازیکنان معطوف نمی‌شود، بلکه بسیاری از مربیان نیز برای حفظ جایگاه خود باید با دلالان در ارتباط باشند و  بسیاری از مربیانی که سعی دارند فوتبال پاک را ارائه دهند و به دلالان اجازه دخالت نمی‌دهند در سایه قرار می‌گیرند.

به هر حال حضور دلالان در فوتبال کشورمان به یک آفت جدی تبدیل شده است و باید انتظار داشت با پایان نیم فصل و آغاز نقل و انتقالات باشگاه‌ها، بار دیگر آمد و رفت دلالان به باشگاه‌ها و حضور آن‌ها در اطراف بازیکنان و مدیران بیشتر شود؛ بنابراین باید منتظر ماند و دید که مسئولان ورزش با این فوتبال ناپاک چه می‌کنند؟