فدراسيون بين‌المللي ورزش زورخانه‌اي چاقويي است كه دسته خود را مي‌برد

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ حدود 10 روز از پايان سومين دوره مسابقات جام جهاني زورخانه اي و پنجمي تيم ايران در اين مسابقات مي گذرد، اما همچنان بداخلاقي ها در ميان مسئولان فدراسيون ملي و فدراسيون بين المللي ديده مي شود.

جبهه گيري فدراسيون بين المللي در برابر فدراسيون ملي تا آنجا پيش رفته است كه مسئولان اين فدراسيون طومارهايي از امضاي پيشكسوتان را كه به گفته صفارزاده، رئيس فدراسيون ملي، تمام اعضاي فدراسيون بين المللي آن را امضا كرده اند، آماده كرده است تا به هر روشي هست صفارزاده در فدراسيون ملي نباشد.

انعكاس برخي از اخبار مسابقات جام جهاني توسط فدراسيون بين المللي نمود كاملي از بي اخلاقي مسئولان اين فدراسيون است و به نظر مي رسد با اين روش و با اين نوع اخلاق كه در ميان مسئولان اين فدراسيون وجود دارد، نمي توان توقع صدور ورزش ملي كشورمان را كه نماد مرام و مسلك پهلواني است، داشته باشيم.

رسانه اي كردن استفاده يكي از بازيكنان تيم ملي كشورمان از نوشيدني هاي الكلي يكي از بي اخلاق ترين كارهاي فدراسيون ملي بود كه اين رفتار از كساني كه بر طبل اخلاق و مرام پهلواني مي كوبند، بعيد بود.

ورزش پهلواني و زورخانه اي با اسلام و پيروي از ائمه اطهار پيوند دارد و ما در واقع با جهاني كردن اين ورزش سعي داريم تا فرهنگ و آيين خود را صادر كنيم حال اين سوال مطرح است كه آيا در اسلام و طبق دستورات پيامبر و ائمه اولا انتشار اين خبر در وهله اول درست است و ثانيا در حالي كه خود بازيكن اين خبر را تكذيب مي كند، آيا اسلام به ما اجازه مي دهد باز هم بر صحت اين خبر تاكيد كنيم؟

بر اساس دستورات اسلام در ابتداي امر يك مسلمان اگر گناهي از برادر مسلمان خود ديد، نبايد آن را منتشر كند؛ زيرا بردن آبروي ديگران در دين ما جايز نيست حتي پيامبر اسلام و حضرت علي در بسياري از مواقع به ياران خود حتي اجازه نمي داند كه گناه ديگران را پيش ايشان بازگو كنند.

در مرحله دوم اگر از مسلمان در خصوص آن گناه پرسيده شود و او آنرا تكذيب كند و مصرف او از مشروبات الكي در ملاعام نباشد ما اجازه نداريم كه با آبروي آن فرد بازي كنيم چه برسد به اينكه با انتشار كاريكاتور به اين مسئله دامن بزنيم.

در حالي كه مسئولان فدراسيون بين المللي ورزش زورخانه اي ايراني هستند، چرا سعي دارند حاشيه هاي تيم ايران را بزرگ جلوه دهند؟ اگر اين فدراسيون ايراني نبود مي توانستيم پاي مسائل سياسي را به ميان بكشيم و بگوييم كه سعي دارند ورزش ايران را تخريب كنند، اما آيا اين روزهاي ورزش زورخانه اي مصداق اين نيست كه چاقو دسته خودش را مي برد؟

اگر فدراسيون بين المللي بحث مسائل فني تيم ايران را مطرح كند، كاملا منطقي است و بايد به آن پرداخته شود، اما دامن زدن به مسائل حاشيه چيزي جز آبروريزي ايران را به همراه ندارد؛ لذا بهتر است فدراسيون بين المللي به جاي علني كردن بسياري از مسائل در خفا به آنها بپردازد و اگر خطايي هم از كسي سرزده است با صعه صدر آن را بررسي كند نه اينكه بر اساس حدس گمان در خصوص بازيكني صحبت كند.

به هر حال اختلافات فدراسيون ملي و فدراسيون بين المللي به آنجا رسيده است كه بسياري از حرمت ها شكسته شده و بايد هر چه سريعتر و پيش از اينكه ورزش زورخانه اي بيش از اين زير سوال رود به اين اختلافات پايان داد و بايد ديد آيا مهرعليزاده، رئيس فدراسيون بين المللي در مناظره روز جمعه برنامه ورزش و مردم حضور مي يابد يا خير؟