انسان به سوی حیوان

جریده اینترنتی خبرگزاری «دانشجو»، در آخرین بروزرسانی وبلاگ «پسرک چوپان» طی مطلبی با عنوان «صداقت» آمده است:

 

داشتم فکر می کردم که حیوان بر انسان چه برتری هایی دارد. رسیدم که:

 

حیوانات در ابراز احساسات و فهمیده های غریزی خودشان بسیار صادقانه عمل می کنند. هیچ خروسی در عالم نیست که با طلوع فجر نخواند؛ حتی اگر بداند این آخرین طلوع عمرش خواهد بود.

 

هیچ گاوی نیست مگر قبل از وقوع زلزله ما ما کند.

 

هیچ الاغی در عالم وجود ندارد مگر اینکه در حد توانش کار  کند و وقتی خسته شد صادقانه با عر عر اعلام می کند که توان کار ندارد.

 

هیچ اسبی در عالم وجود ندارد مگر آنکه صاحبش را، هرچند بدجنس، از وقوع خطری که به صورت غریزی می فهمد، مطلع سازد.

 

اما انسانها می توانند در عینی که به تو لبخند می زنند، دندانشان را از کینه تو بر هم بسایند.

 

می توانند وقتی خطری تو را تهدید می کند و خبر دار هم هستند، سکوت کنند تا تو ته پرتگاه بیفتی!

 

 انسانها  می توانند وقتی سر روی شانه هایشان گذاشته ای، در این اندیشه باشند که چگونه با گیسوانشان طناب دارت را ببافند.

 

...

 

نمیدانم چرا امّا انسان ها دارند با سرعت نور در تمامی شئون زندگی چه معنوی و چه مادی شبه حیوان ها می شوند و حتی از آنها هم پیشی می گیرند.

 

خلاف آنها، برخی آدم ها، برهنگی را فرهنگ میدانند.

 

نه فصلی، بلکه لحظه ای می توانند با جفت های مختلف سر کنند.

 

بی تفاوتی را زیرکی خطاب می کنند.

 

از ضعف دیگری پله پیشرفت می سازند.

 

فقط به نان و آب و مسکن و تولید هم نوع اصالت می دهند.

 

انسان می تواند در یک لحظه مجمعی از حیوانات مختلف باشد.

 

و ...

 

 حیوان ها در انتقال غرایزشان بسیار صادقنه عمل می کنند!