غفلتی که منجر به سقوط می‌شود...

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو»؛ يا اباذر! انك في ممر الليل و النهار في آجال منقوصه و اعمال محفوظه (1)؛ در اين راهرو و مسير شب و روز، تو در حال حركت و پيش رفتن هستي، لكن سرآمد اين حركت معلوم نيست.

 

به هيچ كس قولي داده نشده كه به 90 يا 100 سالگي و آن نهايتي كه تصور مي كند يا مايل است، برسد، پس آجال و نهايت مدت عمر نسبت به او منقوص است و به آن نمي رسد.

 

فراوان مي بينيد جوان‌هايي كه از دنيا مي روند و به انتهاي اين حركت مثلاً 70 يا 80 سالگي نمي‌رسند؛ البته از طرفي هر كاري هم كه انجام مي دهيم، محفوظ است و از بين نمي رود و بايد در خصوص يكايك آنها حساب پس بدهيم.

 

كلمه به كلمه اين پرونده طولاني كه برترين و عزيرترين كاتبان (كرام الكاتبين) آن را نوشته‌اند، باقي است، مرگ هم ناگهاني مي آيد، گاهي كساني كه بيماري‌هاي صعب العلاج دارند و ديگران خيال مي كنند اينها امروز يا فردا خواهند مرد، سالياني زنده مي مانند و مرگ ناگهاني به سراغ انساني كه هيچ بيماري هم ندارد، مي‌آيد.

 

شخصي همه شب بر سر بيمار گريست                  چون صبح شد او بمرد و بيمار بزيست

 

از اين قبيل زياد اتفاق مي افتد، كسي كه خيال مي كند فلاني رفتني است، بعد خود او قبل از آن انسان رفتني، مي‌ميرد، مانند كسي است كه روي يك ريسمان نازك حركت مي كند و توجه هم ندارد و غافل است كه ناگهان ممكن است سرازير بشود.

 

حضرت مي خواهند وضعيت ما را به تصوير بكشند تا از اين غفلتي كه اغلب گرفتارش هستيم، خارج شويم؛ به اين ترتيب كسي كه نيكي مي كارد بزودي نيكي درو خواهد كرد و آن كسي كه بدي مي كارد، ندامت و پشيماني درو خواهد كرد.

 

گندم از گندم برويد، جو ز جو

 

بايد باور كنيم كه هر حركتي كه انجام مي دهيم، هر نگاهي كه مي‌كنيم و هر حرفي كه مي‌زنيم، هر كدام از اينها يك نتيجه‌ و اثري دارد، آن اثر را خوب يا بد، خوشايند يا ناخوشاند ناگزير بايد بپذيريم.

پی نوشت:

 

مكارم الاخلاق- صفحه 365