ماجرای فال هیئت دولت

به گزارش جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، عبدا... خدابنده در آخرین بروزرسانی وبلاگ شخصی خود،  «طنز سیاسی» طی مطلبی با عنوان «فالنامه هیأت دولت» آورده است:

 

هیچ بعید نیست اگر چشم باز کنید و ببینید عده ای خودشان را از سقف آویزان کردند و قصد دارند دویست بار شاهنامه را از انتها بخوانند، یا مثلا چند نفر نیم متر شیشه را با پنج حلقه لاستیک یکجا قورت میدهند که خدای نکرده زبانم لال به نیت خیرات درگاه خدا و به قصد خدمت به خلق الله هفده هجده پست مهم مملکتی را تسخیر کنند که عشق شان را تا تَه به این مرز و بوم اثبات کنند، دقت کردید بعضی ها برای خدمت چه کار می کنند؟ دقت کردید اصلا نمی توانند آرام آرام خدمت کنند و عادت کردند یکدفعه در عرض چند روز حدود 20 سال خدمت کنند؟

 

یک وقت فکر نکنید این جزو خصلت بعضی ها است، نه اتفاقا این موضوع در خون آنهاست و برای همین سازمان اعلام کردن خون کافی نداریم و انبارها خالیست! من که اعتقاد ندارم ولی شما عجالتا یک فال برای خودتان بگیرید تا مثل یارانه ها آزاد نشد بعدا یک فکری می کنیم!

 

 

فریاد كه آن ساقی شكّر لب سر مست

دانست كه مخمورم و جامی نفرستاد

چندان كه زدم لاف كرامات و مقامات

هیچم خبر از هیچ مقامی نفرستاد

 

یعنی: ای قند! ای چوب شیرین! ای نبات! تو نباید شکر زیادی بخوری چون قندت بالا می رود. حیف آن چشمان ناناز تو نیست که تار بشود؟ ای صاحب فال دو کار را در آینده انجام بده تا عاقبت به خیر بشوی:

1- سعی کن با یک دست یک هنداونه را برداری چون با یک دست اگر 17 ، 18 هندوانه را بردای می افتد زمین

2- خوردن شکر حد و اندازه ای دارد. آدمی که ناپرهیزی میکند چشمش کور و دندش نرم باید درد و مرض را به جان بخرد، یکبار گفتیم اینقدر شکر نخور، دوبار گفتیم شکر زیادی نخور.. خب نخور دیگه!

 

 

شوَم از شام یلدا تیره‌تر بی

درد دلم ز بودردا بتر بی

همه دردا رسن آخر بدرمون

درمان درد ما خود بی اثر بی

 

یعنی: ای صاحب فال! شبهای یلدا هوا خیلی تیره تر است وقتی از خیابان رد می شوی حواست را جمع کن، زیرا تاریک است و ماشین ها دید ندارند، یکدفعه دیدی یکی عین یابو زد به تو و درمان هم بی اثر می شود و امکان دارد راننده آمبولانس تو را کنار خیابان رها کنند

 

 

هان ای جهان که نصف جهان از تو بی خبر

رشت از تو غافل و همدان از تو بی خبر

آه ای هلوی چرخ زنان در مسیر رود

بازار میوه های گران از تو بی خبر

 

یعنی: ای وزیر! ای سینوزیت خراب! ای سیلی خورده انقلاب! در طالع تو یک هلوی زعفرانی هسته جدا دیده شده که سرگردان است و نشان میدهد قیمتها نوسان شدیدی دارند. همین امروز با یک کاروان شتر به سمت شهرها حرکت کن و در هر شهر یکی را بکش و در بین مردم تقسیم کن تا نحسی این طالع از بین برود. به همدان که رسیدی یک تماس با من بگیر کارت دارم!

 

 

بیا بشــــکن سرم را شــانه ام را

ولی آتـــــش نزن کاشــــانه ام را

هر آن کاری که گفتی روی چشمم

تو هــــم لطفا بده یارانـــه ام را!

 

یعنی: بنده اگر مجبور باشم اتوبان تهران قم را سه دور کلاغ پر بروم، با هشتاد مار سمی یک هفته هم بستر باشم یا صد شاخه میله گرد 16 را یکجا بکنم تو حلقم عمراً با هر موجودی که امکان دست بردن در یارانه بنده را داشته باشد شوخی نمی کنم.. سفره آدم مثل سیبی می ماند که وقتی بندازی هوا هفتاد تا قل می خورد تا بیاید توی دستت.. آدم عاقل که با سفره خودش شوخی نمی کند! می کند؟ آقا شما ادامه بده، کارتان خیلی عالی است خیلی..

 

 مسکن:

 

رفته‌ام بیرون من از كاشانه‌ی خود غم مخور

تا مگر بینم رخ جانانه‌ی خود غم مخور

بشنوی پاسخ ز حافظ گر كه بگذاری پیام

زان زمان كو باز گردم خانه‌ی خود غم مخور

 

یعنی: ای صاحب فال! آنقدر مسکن و خانه و آپارتمان برای ملت ساختی که دست تو پر از پینه است و امکان خواندن طالع تو میسر نیست. امیدوار باش و غم مخور و به جایش کشمش بخور زیرا هرچی هواپیمای اسقاطی در کشور وجود داشت قبل از شما سقوط کرد و در عوض قیمت مسکن روز به روز که نه ، هفته به هفته هم نه ، ماه به ماه هم نه .. اصلا بی خیال بابا.. قیمت مسکن در دوران وزارت شما اصلا صعود نکرد

 

 

می‌نویسم طنز بر دیوار و در

شهرتان را من نمکدان می‌کنم

تا که کار خلق فورا حل شود

کارمندان را دو چندان می‌کنم

 

معنی: البته این تازه اول کار است و در طرح های آینده ما قصد داریم کارمندان غیر دولتی و بازنشته را هم دو چندان کنیم! جوانان ما باور داشته باشند خود خدا شخصا یاریگر ماست و با توجه به منابع گازی و نفتی عظیم کشور و با توجه به اینکه ما وظیفه نداریم که وزیر بیکاران هم باشیم ولی بنده این قول را به همه بیکاران عزیز کشورهای همسایه میدهم که میتوانند روی اشتغال در ایران فکر کنند! البته فقط فکر کنند، کار دیگری نکنند! لطفا بخندید تا دیر نشده

 

 

دیری است که دلدار پیامی نفرستاد

ننوشت سلامی و کلامی نفرستاد

صد نامه فرستادم و آن شاه سواران

پیکی ندوانید و سلامی نفرستاد

 

یعنی: ای صاحب فال! من برای دلبر خود که در دیار کفر و الحاد انگلیس مشغول تحصیل است ابتدا یک ایمیل فرستادم ولی به دلیل کندی بیش از حد اینترنت در آن کشور هنوز به دست وی نرسید! البته دَندَش نرم غلط کرد رفت در کشوری که نه اینترنت پر سرعت دارد و نه اینترنت حلال دارد و قیمت ADSL هم سر به فلک می کشد، دم به ساعت هم این کشتی های لامصب شان این همه اقیانوس را کم می آورند و لنگرشان را اد می اندازند روی کابل و اینترنتش یک هفته تعطیل میشود مشغول تحصیل شد.. باید کور می شد و بیشتر درس می خواند و در همین عراق یا افغانستان یا کنگو که همه امکانات آی تی (IT) شان از ما بالاتر است قبول میشد. نه؟

 

 

بخت از دهان دوست نشانم نمی دهد

دولت خبر ز راز نهانم نمی دهد

چندانکه برکنار چو پرگار می شدم

دوران چو نقطه ره بمیانم نمی دهد

 

یعنی: ای صاحب فال! این پرگار! ای شابلون! خوش به حالت که اینقدر خاطرخواه داری، به جان خودم قسم هر کسی جای تو بود تا الان هفتصد بار از تمام مناصب حکومتی و غیر حکومتی خلع ید می شد، حال کردم با این نفوذی که داری.. ای ولا.. لیسانس گرفتی شیرینی اش فراموش نشود!

 

 

چو بشنوی سخن اهل دل مگو که خطاست

سخن شناس نه ای جان من خطا اینجاست

سرم بدینی و عقبی فرو نمی آید

تبارک الله ازین فتنه ها که در سر ماست

 

یعنی: ای صاحب فال! باید فکرت را از جوانی در بیاوری و پخته اش کنی. اصولا سخن گفتن خیلی چیز خوبی است اما باید مواظب باشی که این چیز با آن چیزی که موسوی می گفت فرق داشته باشد و فتنه انگیز نشود چون یکدفعه دیدی یک چیزی که در سر تو بود یکهو شبیه همان چیزی که موسوی می گفت از آب در بیاید و فتنه ای به پا کند که سر سفیدت را بالای چوب سیاه ببرد، از ما گفتن بود.