کدام خانه؟ کدام سینما؟

گروه سياسي «خبرگزاري دانشجو»، محسن شيركوند؛ در تعاریف فرهنگ لغت، خانه به جایی اطلاق می شود که محلی برای آسایش و استراحت و کسب نیرو برای انجام هر چه بهتر کارهای آینده است.

 

اما متاسفانه طی این 20 سالی که از تاسیس این نهاد مجهول الهویه می گذرد، شاهد آن بودیم که نه تنها آسایشی برای اهالی سینما فراهم نیاورده، بلکه هر از چند گاهی با انجام دستورات بیگانگان باعث شده است که آرامش داخل سینما هم به هم بخورد و زمینه را برای افرادی که قصد تولید فیلم و هنر را دارند، تنگ کند که برای مثال می توان به اقداماتی همچون؛ تریبون دادن به شخصی با گرایشات کمونیستی کف و سوت زدن برای فیلمسازان ضد انقلاب، همکاری با رسانه دولتی و دروغگوی انگلیس و فیلمسازی برای صدای آمریکا، حمایت از کارکنان بی بی سی و قص علی هذا اشاره کرد؛ بنابراین با مروری اجمالی بر این وقایع مشخص می شود که این گروه هیچ جایگاهی از نظر خانه بودن ندارد.

 

اما سینما به محلی گفته میشود که علاوه بر پخش فیلم به عنوان کار ظاهری، کار اصلی آن باید نشان دادن موضوعات مختلف روز و جامعه و جهان و در نهایت راهنمایی مخاطب برای رسیدن به بهترین مسیر برای ادامه زندگی باشد.

 

بنا به این دلیل است که می گویند «سی نما» و گرنه اگر هدف صرفا سرگرم کردن مردم با هر وسیله ای و یا کسب در آمد ملیاردی بود، نهایتا می گفتند «دو نما» این از تعریف سینما.

 

اما سینمایی که امروز در جامعه ما حکمفرماست، اکثرا مشغول به اکران فیلم هایی بی محتوا و یا با محتوای غربی و ضد خانوادگی و ضد ارزشهاست و یکی از دلایلی که بسیاری از مردم با سینما قهر کردند نیز همین است؛ زیرا مردم ما فیلم های را دوست دارند که اولا دارای هدف و حرفی برای گفتن در جهت ارزش های اسلامی باشد و دوما به واقعیت های روز نزدیک باشد.

 

بنا بر این سینمایی که در آن بازیگران دختر و زن از زنیت خود می گذرند و همانند یک عروسک خیمه شب بازی خود را می آرایند، سینمای مورد قبول نیست و موارد دیگری از پشت صحنه ی این افراد که زبان از توضیح آنها الکن است؛ بنابراین اینها از نظر تعریف جز سینما هم نیستند.

 

در پایان لازم به ذکر است که این گروه مجهول الهویه خیلی زودتر از اینها باید منحل اعلام می شد و ضمنا باید به خاطر اقداماتی که ضد امنیت ملی انجام داده اند از سوی قوه قضائیه مورد پیگیری و مجازات قرار بگیرند. انشا الله