مروان بن حکم

گروه فرهنگي «خبرگزاري دانشجو»؛  خستگی این روزهایم به سبب سفرهای پی درپی است به شهرهای مختلف بلاد اسلام.

 

معاویه امر کرده سب علی بیاموزمشان. پایه های خلافت بنی امیه جز به سب علی استوار نشود. همو که می پندارد پاکی و خویشی پیغمبر به سان دیوارهای خانه اش تنها او را دربرگیرند و اهل بیتش را.

 

همان که عثمان بکشت و با ام المومنین عایشه مقاتله کرد تا به جامه ی خلافت دست یازد. نامم نمی دانید؟ در عرب یافتن چو منی سهل نیست که خود و پدرش نفرین شده پیامبر رحمت باشند.

 

 به نماز که می ایستاد پدرم ریشخندش می کرد؛ من مروان بن حکم بن عاص ام و فردا عازم مدینه.

 

حسین پسرعلی در مناقب خود حدیث جعل می کند و پیوسته گوید من پسر رسول خدایم پس بهترین خلقم.

 

دیر نباشد آن هنگام که خرده گیرد بر یزید چون ادعا کند من خلیفه مسلمینم، بدان سبب که پدرم چنین بود.

 

چه سعادتی اگر همین دست آویز شود و در دارالاماره مدینه گردنش را از بارِ سر برهانند.