پروفسورهای توخالی، ضعف آموزش عالی

جریده اینترنتی «خبرگزاری دانشجو»، در آخرین بروزرسانی وبلاگ «دانشجوی بیدار» طی مطلبی با عنوان «پروفسورهای توخالی، ضعف آموزش عالی» آمده است:

 

پروفسورقبل از اینکه وارد دانشگاه شوم، فکر می کردم افرادی که دکتری گرفته اند، خیلی اطلاعاتشان زیاد است. حتی وقتی وارد دانشگاه شدم، این تفکر را همراه خود داشتم و مخصوصاً به اساتیدی که فول پروفسور بودند، طور دیگری نگاه می کردم.

 

الان پس از چندین سال که حسابی همراه اساتید و پروفسورها! در دیگ دانشگاه جوشیده ام، دیگر استناد به حرف یک پروفسور با استناد به حرف یک چوپان برایم تفاوت زیادی نمی کند. زیرا متوجه شده ام که پروفسور شدن نه از جنس "عالم شدن" بلکه از جنس "پولدار شدن" است.

 

به قول یکی از اساتید سابقمان، پی.اچ.دی. یعنی پی هیچی. یعنی کسی که پی.اچ.دی. دارد هیچی نمی داند جز آنچه که در مورد آن به طور تخصصی کار کرده است.

 

این یکی از بزرگترین مشکلات جامعه است که برای اینچنین افرادی بیش از اندازه نوشابه باز می کند. در نتیجه پروفسوری که نه از اقتصاد چیزی می داند، نه از دین، نه از سیاست، نه از فرهنگ، نه حتی از رشته تخصصی خودش (به جز چند موضوع انگشت شمار که روی آنها تحقیق نموده است)، درباره همه چیز نظر می دهد و عده ای از مردم هم فکر میکنند که چون فلانی این حرف را زده حتماً درست هست.