تولی بی‌تبری یعنی پوچ

جریده اینترنتی، «خبرگزاری دانشجو»، حمید طالب‌پور در آخرین بروزرسانی وبلاگ شخصی خود، با درج مطلبی تحت عنوان «تولی بدون تبری یعنی پوچ» آورده است:

 

یکی از شاخص های ولایت مداری وامامت محوری در کنار تولّی ، تبرّی است ، بیزاری وتبری از دشمنان وفتنه گران . هردو ایمان ساز وولایی پرور است وهر کدام نباشد موجب نقصان ومحو ولایت محوری است، لذا صرف ادعا، مشکلی از کسی حل نمی کند ،کسانی ادعای ولایت مداری ومحبت ولیّ دارند که در کارنامه شان در مهمترین حادثه ی نظام اسلامی یعنی جریان فتنه ، جز سکوت وحتی حمایت از فتنه ودیدار با سران فتنه ،دیده نمی شود !!چه شده که با آن همه تأکید ولی امر مسلمین در طول دوسال بعد از فتنه  وبا توجه به سکوت وگاهی حمایتهای زیرک مآبانه ، حال، آقایان ، ولایت مدار  ودوست شفیق رهبری وفتنه گریز شده اند.

 

رفقا فرصت طلبی واژه ی بجایی است! آیا معیار عوض شده ؟ آیا حمایت از نظام واسلام مهمتر است یا حفظ خانواده و اولویتهای شخصی؟

 

حتماً جریان خاتم بخشی امیر المؤمنین امام علی (ع) ونزول آیه ی «انّما ولیّکم الله ورسوله والذین آمنوا الذین یقیمون الصلوة ویؤتون الزکوة وهم راکعون«(سوره مائده /55)را مطالعه کرده ویا شنیده اید ، پس از آن رویداد، برخی از افراد از جمله اولی ودومی ، با ظاهر سازی وهزینه کردن مبالغی تلاش زیادی کردند تا نزول آیه را به خود ،توسعه دهند ویا باعث نزول آیه ای دیگر در شأن ومنزلت خود شوند اما نقشه هایشان نقش بر آب شد.

 

 بله مردم بصیرما، به‌خوبی تشخیص می‌دهند که با صداقت و ایمان واقعی، افتخارآفرینی وخدمت‌رسانی معنا پیدا می کند نه با عوام فریبی وظاهر سازی.

 

حال که موسم اخذ رأی ومتوجه کردن مردم به خود و کم نیاوردن است، خیلی‌ها ولایت مدار و ضدفتنه می‌شوند، غافل از اینکه ملاک محک مردم، ابراز عقیده وآشکار کردن تبری از فتنه و فتنه گران که یکی از شاخص های بسیار مهم ولایت پذیری در انتخاب مردم است، شجاعت موضعگیری در مقابل دشمنان و تبری از فتنه گران وجریان فتنه جو، در بزنگاه وصحنه ی  جریان است نه حالا که...

 

نکته ای که قابل تأمل است در مورد برخی از طرفداران نامزدهای نمایندگی است که متعصبانه وطوطی منش، سنگ آنها را سینه می زنند ، باید گفت : به کجا چنین شتابان! چرا این همه افراط ! حتی دست از کارمندان  برخی از دستگاه ها - به جرم اینکه عقیده ای دارند وگویا به مذ اق این طیف همه چیز خواه طلب  خوش نیامده ، ویا از غیظ برخی مسائل – بر نداشته اند وگویا برای رضای خدا ماشین بد اخلاقی کوک کرده اند. هرچند این طیف تمامیت خواه و به اصطلاح اصلاح طلب  ولو به ظاهر ادعای پر طمطراق سعه ی صدر و انتقاد پذیری ومحق بودن دارد اما ادعا تا به اثبات برسد باید از مسیر دلیل بگذرد که متأسفانه آن مسیر اجوف است.

 

 ما هم که  جز ابلاغ ، وظیفه ای نداریم .وقتی پیامبران بویژه پیامبر اعظم اسلام (ص)وظیفه ای بالاتر از ابلاغ رسالت وتبلیغ آموزه های حقیقی دین با شجاعت وصدای رسا ندارد، دیگر وظیفه ی ما روشن است :

 

«وما علینا الا البلاغ المبین »(سوره یس/17)

بر عهده ی ما رسولان چیزی جز ابلاغ آشکار وصریح نیست.

 

«فان تولّوا فانّما علیک البلاغ المبین»(سوره نحل/82)

ای پیامبر(ص) اگر عده ای روی برتابند، نگران مباش، تو فقط وظیفه ابلاغ آشکار و واضح، داری.

 

(البته باید بدانیم که ابلاغ آموزه های قویم دین با صدای رسا وآشکار در دنیا، علاوه بر شجاعت وتلاش، نیازمند پرداخت هزینه مادی ومعنوی بویژه عِرضی، وصبر وتحمل فراوان است)