بیانیه سالانه انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد

به گزارش گروه سياسي «خبرگزاری دانشجو»، انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد طی بیانیه ای در پایان سال 90 اعلام کرد: در حالی که امروز «اشرافیت» به ویژگی‌ اصلی جریانات نخبگانی و روشن فکری تبدیل شده است و این ویژگی در دو انتخابات اخیر به طور کامل آشکار شد و تعریف دقیقی از جریان روشن فکری در ایران به دست داد.
 
متن بیانیه به شرح زیر است:

 

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد پیشاپیش فرا رسیدن سال نو را به تمامی دانشجویان و یاران دبستانی خود در دانشگاه شاهد که یک سال دیگر را نیز با کاستی ها و در عین حال موفقیت های چشمگیری در زمینه های علمی گذرانده اند، تبریک می گوید.

 

انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد تصمیم دارد تا در بیانیه آخر سال خود مروری بر ماوقع سال جاری داشته باشد فلذا اتفاقات و رویداد ها را به دو بخش درون دانشگاهی-صنفی و مسائل عمومی کشور تقسیم می کنیم.

 

 

 

دانشگاه شاهد در سال90 علاوه بر مشکل کمبود امکانات رفاهی که سال هاست بدلیل بی توجهی مسئولین دولتی با آن مواجه است، امسال نیز با مشکل جدی و جدیدی تحت عنوان سامان دهی دانشجویان شهرستانی و مشکل «خوابگاه ها» مواجه شد که البته جابه جایی خوابگاه خواهران و برادران شاید از نظر منطقی و عقلانی امری پذیرفته باشد اما اقدام سریع و دقیقه نودی دانشگاه که با ضعف شدید اطلاع رسانی همراه بود، باعث سرگردانی دانشجویان شهرستانی در ترم اول امسال شد و نارضایتی آن ها را بهمراه داشت. مسائل مربوط به کمبود اعضای هیئت علمی و مشکلات آموزشی که اکثر اوقات و در اوایل ترم دانشجویان با آن مواجه می شوند نیز از دیگر مشکلاتی بود که شاه بیت آن در ابتدای ترم جاری و تحت عنوان مفهوم جدیدی به نام«اضافه اضطراری»خودنمایی کرد!

 

لازم به ذکر است که در سال جاری و با دستاویز قرار گرفتن برخی کمبودهای رفاهی و آموزشی دانشگاه، برخی اتفاقات حاشیه ای در دانشکده های سطح شهر رخ داد که الحمدلله با هوشیاری دانشجویان و اساتید متعهد ختم بخیر شد.

 

 

درست است که دانشگاه شاهد با مشکل هایی مواجه است اما تنها امید و دلخوشی دانشجویان به پیشرفت ها و بهبود وضعیت دانشگاه است که الحمدلله روز به روز شاهد آن هستیم.

 

افزایش رشته های تحصیلات تکمیلی از 23 به 70 و افزودن 10 رشته در مقطع دکتری طی چهار سال یکی از این موفیقت هاست که افزایش کمی و کیفی مقالات ژورنال اعضای هیئت علمی، تخصصی تر شدن دانشگاه و رویکرد دانشگاه به تحصیلات تکمیلی باعث شده است که دانشگاه شاهد رتبه 26 ام را در بین 2300مرکز علمی وزارت علوم کسب کند.

 

این در شرایطی است که در سال های قبل دانشگاه شاهد اصلا در این رتبه بندی مطرح نبوده است و هیچ جای تعجب نیست که در چنین شرایطی ارتقای 1969رتبه ای دانشگاه شاهد را در جدیدترین آمار منتشره وبومتریکس شاهد باشیم.

 

علاوه بر پیشرفت های علمی دانشگاه در سال90، پیشرفت های دیگری نیز در حوزه های دانشجویی و پربار شدن مراکز تحقیقات دانشگاه نمایان است که کسب 4 رتبه دانشجوی نمونه کشوری در سال 90 شاهدی بر این مدعاست.

 

پروژه های عمرانی دانشگاه شاهد نیز در سال جاری با پیشرفت خوبی همراه بوده که بعنوان نمونه می توان افتتاح بلوک دوم ساختمان ایثار  را ذکر کرد و همچنین گفتنی است که بلوک سوم ساختمان ایثار نیز مراحل پایانی ساخت را سپری می کند.

 

کلنگ مسجد دانشگاه شاهد نیز در روزهای پایانی سال به دست یار دیرینه امام راحل، حجت الاسلام و المسلمین رحیمیان زده شد تا علم سازندگی و همت مسئولین کماکان بلند باشد و حسن ختامی باشد بر سالی پرفراز و نشیب در دانشگاه شاهد.

 

در نهایت نیز حسن اعتماد مقام معظم رهبری در انتصاب رئیس دانشگاه به عنوان عضو شورای عالی فضای مجازی نیز برگ دیگری از شایستگی های مجموعه دانشگاه شاهد است که بایستی شکر نعمت آن با جدیت و کار جهادی ادا شود.

 

 

 

سالی که تنها چند روز بیشتر به پایان آن باقی نمانده توسط رهبر معظم انقلاب تحت عنوان «جهاد اقتصادی» نام گرفت اما چیزی که وهله ی اول در این سال مشاهده شد تنها تبلیغاتی بود برای این «جهاد» که در بنرهای اطراف و اکناف وزارتخانه ها، همایش های مختلف و فراخوان مقاله ها خودنمایی می کرد و به نظر می رسید که برنامه ای برای «جهاد» در کار نباشد.

 

شرایط سخت تحریم ها و فشار های اقتصادی و لزوم همراهی ملت و مسئولان وجه دیگری از انتخاب نام "جهاد" در عرصه اقتصادی در این سال را روشن می ساخت به گونه ای که برخی گمان می کردند وضعیت اقتصادی کشور به مثابه شرایط "شعب ابی طالب" است!

 

بنا به فرموده رهبر معظم انقلاب که آگاه ترین و دلسوزترین نسبت به این انقلاب و نظام است کشور نه تنها در شرایط "شعب ابی طالب" که وجه بارزش شرایط سنگین اقتصادی و تحریم است، نیست بلکه در شرایط "بدر و خیبر" است چنین تحلیلی حاکی از آن است که برآیند حرکت اقتصادی کشور با وجود تمام مشکلات و در نگاهی کلان تر با وجود تحریم های اقتصادی سنگین _که هر کدام از آن برای هر کشوری، شکننده است_ همراهی ملت و مسئولان، وضعیت اقتصادی کشور با درایت رهبری در دمیدن روحیه جهادی به کشور شرایط را رو به جلو و پیشرفت مهیا ساخته است.

 

لذا آنچه در این روزهای آخر سال از سوی برخی سیاه نمایان و غرض ورزان مبنی بر عدم توفیق کشور در تحقق حتی حداقلی جهاد اقتصادی القا می شود، غیرقابل قبول و مردود است و به نظر می رسد چنین گمانه هایی تنها "اراجیف سیاسی" است آن هم برای تهی ساختن عزم مردم در گام های روبه جلوی کشور در عرصه های مختلف که پیشرفت های هسته ای و رشد علمی و نزدیک شدن سریع تر به افق چشم انداز دلیل اثبات این مدعاست.

 

سال 90 ازجهات دیگری نیز قابل بحث بود که وجه روشن تری از تعامل و عینی تر شدن قول و عمل مسئولان با مردم را روشن می ساخت.

 

هر چند سال 90 پر است از هزاران حاشیه و مسئله فرعی که اگر به خواست سیاسیون بود سیر حرکتی نظام را با اصلی ساختن این مسائل، کند و یا مختل می ساخت اما بصیرت مثال زدنی مردم که اوج اقتدار و شکوه آن در 12 اسفند به نمایش گذاشته شد؛ ثابت کرد که ملت ایران دست رد به سينه جرياني می زند كه گفتمانش آزادي منهاي استقلال و آزادی منهای عدالت است، جریانی که حاضر است با بيگانه عليه نظام ائتلاف كند. اكنون ديگر رسما و صراحتا شعار آزادي منهاي استقلال و منهاي عدالت از سوي مردم نفي شده است اما باید دقیقا توجه داشت که آزادی همراه با استقلال و عدالت همواره و هنوز یکی از شعارها و اصول اساسی مردم است؛ مردم ولايت فقيه را محور  هويت ملي خودشان ديدند و در برابر ائتلاف اشرافيت داخلي و  استكبار خارجي با رهبري يكي شدند و  صریحا از استقلالشان دفاع كردند.

 

متأسفانه یک عده با نگاه‌های متحجرانه موجب شدند که عده ای بتوانند در میدانی که هیچ مزیت نسبی در آن ندارند، چالشی قلابي و مصنوعي را در حوزه‌های نرم افزاری و فکری برای انقلاب و جمهوری اسلامی به وجود بیاورند.

 

در حالی که امروز "اشرافیت"به ویژگی‌ اصلی جریانات نخبگانی و روشن فکری تبدیل شده است و این ویژگی در دو انتخابات اخیر به طور کامل آشکار شد و تعریف دقیقی از جریان روشن فکری در ایران به دست داد.

 

اكنون آشکار شده است که  مهمترین ویژگی جریان روشنفکری در ایران، انفعال و تسلیم در برابر غرب و تحقیر ملت و داشته‌های اجتماعی، فرهنگی و تاریخی اوست.

 

و همين است كه موجب تقابل با عامه مردم مي شود. یعنی امروز برای روشنفکری حتي علم مدرن هم اگر ذيل سلطه و ه‍ژموني غرب نباشد  و بومی شده باشد موضوعيت ندارد.
 
جمهوری اسلامی در حوزه‌های متعدد و مختلفی، پیشرفت‌های علمی وسیع و خارق‌العاده‌ای به وجود آورده است. اگر هدف ما از مدرن شدن این است که به علم دست پیدا کنیم، جمهوری اسلامی در حد بالایی به این سمت می‌رود ولی علم موضوعیت و اهمیتی ندارد و در قبال کشتار بزرگترین دانشمندان ایران، جریان روشنفکری واکنشی نشان نمی‌دهد. مثلا شهید مجید شهریاری که در رده یک علمی جهان قرار دارد و جزء دانشمندان برجسته دنیا است و حتی شهید احمدی روشن و شهید قشقایی توسط غربی‌ها در خیابان‌های تهران ترور میشود و جریان روشنفکری واکنشی را که نسبت به فلان جایزه غربی به فیلمساز ایرانی نشان می‌دهد نسبت به ترورها نشان نمی‌دهد.

 

ملت همچنان بر شعار "استقلال آزادي جمهوري اسلامي " پافشاري مي كند ولي اين جريانات اول از همه با "استقلال" مشكل دارند و به چيزي جز اضمحلال در نظم غربي جهان و هضم در دنياي مدرن و پذيرش سلطه  و باختن هویت ایرانی- اسلامی- انقلابی راضي نمي شوند و فقط به دنبال اين هستند كه ببينند غرب به آنها چگونه نگاه مي كند و چه جايگاهي به انها مي دهد. ذوب در غرب اند و به معناي دقيق كلمه ولايت غرب را پذيرفته اند.

 

از سوی دیگر نقطه عطف تحولات سیاسی کشور و حتی منطقه به جهت تاثیرگذاری کلان جمهوری اسلامی بر بهار بیداری ها را بطور قطع می توان مشارکت 64درصدی مردم در انتخابات نهمین دوره مجلس شورای اسلامی ذکر کرد که ملت همیشه درصحنه ایران با حضور پای صندوق های رای، بار دیگر رفراندوم بزرگ جمهوری اسلامی را با «بلی» قاطع خود بصورت استکبار جهانی کوبیدند و سخنان چند روز قبل از انتخابات مقام معظم رهبری را به منصه ظهور گذاشتند که «ملت ايران در روز جمعه‌، يك سيلى سخت‌تر به چهره‌ى استكبار خواهد زد»

 

 

سال 90 سالی بود که بیداری ملت ها به لطف الهی با سقوط دیکتاتور ها و با روی کار آمدن اسلام گرایان در انتخابات ملت ها به ثمر نشست و قدرت سیاسی اسلام را به رخ کسانی کشید که سال ها در پی قدرت طلبی و بهره برداری از سرمایه ملت ها در خاورمیانه بودند و در این سال همان ها بودند که سیلی های محکمی را به کرات از امت واحده اسلام خوردند.

 

همانطور که شاهد بودیم، سال 90 سالی بود که از سوی غرب «تمامی گزینه ها روی میز» بود؛ اما سخنان بیدار کننده مقام معظم رهبری در نماز جمعه 14بهمن و استهزاء این جمله کلیشه ای غرب  کاخ پوشالی آمریکا را ویران کرد: «اين تهديد به جنگ، به ضرر آمريكاست؛ خود جنگ، ده برابر به ضرر آمريكاست. چرا اين تهديدها به ضرر آمريكاست؟ به خاطر اينكه خود اين تهديدها نشان‌دهنده‌ى عجز آمريكا از مقابله‌ى منطقى و مقابله‌ى گفتمانى است؛ يك گفتمانى در مقابل گفتمان جمهورى اسلامى ندارند؛ نميتوانند در ميدان مقابله‌ى فكرى و منطقى، براى خودشان غلبه‌اى ايجاد كنند؛ مجبور ميشوند توسل به زور و تشبث به زور بكنند.»

 

و همانطور که شاهد بودیم بازتاب این سخنان رهبری را در روزهای گذشته و از بیان رئیس جمهور بی اراده آمریکا در نشست سالانه بزرگترین لابی صهیونیست ها در آمریکا(آیپک) دیدیم که با یک عقب نشینی آشکار بیان کرد منظورش از روی میز بودن گزینه ها اصلا بحث جنگ نیست و بیشتر تحریم ها و فشار های اقتصادی را درنظر دارد و هرکس بگوید که قصد جنگ با ایران را داریم، این به نفع ایران تمام می شود!

 

اما در حاشیه نشست آیپک اتفاقی افتاد که ثابت کرد ملت ها «تروریسم» و «تروریست» را خیلی بهتر از سران آمریکا و رژیم صهیونیستی می شناسند و این مردم آمریکا بودند که با در دست داشتن پرچم جمهوری اسلامی ایران و تصاویر شهدای هسته ای ایران (شهید مصطفی احمدی روشن و شهید داریوش رضایی نژاد) مقابل محل برگزاری نشست سالانه آیپک تجمع کردند و نسبت به سیاست های خصمانه و سلطه طلبانه آمریکا و اسرائیل اعتراض کردند.

 

حوزه فرهنگ در سال 90 با فراز و فرود بسیار زیادی همراه بود؛ بطوری که «امید» و «ناامیدی» توامان در این حوزه تزریق می شد. گاه باید بابت کج فهمی مسئولان در رابطه با زمینه سازی برای پیروزی های کاذب یک فیلم سینمایی سراسر «دروغ» و «سیاه نمایی» غصه می خوردیم و گاهی هم باید به برخی دلسوزان فرهنگی بابت ایده نو و خلاقانه شان مثل ابداع جشنواره فیلم عمار تبریک می گفتیم.

 

درشرایطی که حتی رسانه ملی ما هم با سریال های خود در سال 90 تمام همت خود را برای نشان دادن بدبختی مردم گمارده بود و از طرف سینما گرها هم مورد هجمه فیلم نامه هایی با مضامین خیانت،نسبی گرایی و بی اعتمادی در جشنواره فیلم فجر بودیم، ظهور فیلمی همچون «روزهای زندگی»ی  پرویز شیخ طادی امید ها را کماکان به پویایی سینمای ارزشی زنده نگهداشت؛ و یا اکران پر دردسر «قلاده های طلا»ی ابوالقاسم طالبی در جشنواره فجر ثابت کرد که هنوز کارگردان هایی در کشور نفس می کشند که دغدغه هایی از جنس مردم داشته باشند.

 

البته لازم بذکر است که پخش فیلم هایی نظیر «مختارنامه» و «شوق پرواز» از رسانه ملی شایسته تحسین است اما سخنی که در خصوص سریال های تلویزیون گفته شد منبعث از فضای فکری و فرهنگی حاکم بر رسانه ملی است.

 

اگر فارغ از فضای سینما و تلویزیون هم بخواهیم رویکرد فرهنگی نهاد های مختلف را بررسی نماییم می توانیم بعنوان نمونه از شهرداری تهران یاد کنیم که در سال 90 با برپایی جشن های مبتذل نیمه شعبان،ماجرای آب بازی پارک آب و آتش و تخریب متعدد و بعضا بی مورد مساجد مختلف برای ساخت اتوبان امام علی (علیه السلام)،رکوردار کار فرهنگی در کشور است!

 

در پايان اعلام مي‌كنيم بيش از 14سال از فعاليت انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شاهد که به فرموده مقام معظم رهبری «دانشگاه شاهد گلخانه ای عطرآگین و منشا خیر است.» مي‌گذرد و در اين مدت اعضاي اين مجموعه دانشجويي از ابتدا تاكنون قصدي جز رضايت قلبي ولي امر مسلمين و نائب بر حق امام زمان(عج) نداشته‌اند و به عشق يك لحظه لبخند امام خامنه‌اي به حكم "هل الدين الا الحب و البغض" در برابر هرگونه هجمه‌اي خواهد ايستاد كه در اين راه يا به پيروزي خواهد رسيد و يا به پيروزي بزرگ‌تر كه شهادت است مفتخر خواهد شد.

 

 اعضاي انجمن اسلامي دانشجويان دانشگاه شاهد به عنوان تنها انجمن اسلامي ميراث‌دار خون شهدا، افتخار دارد كه از بدو تولد لحظه‌اي در بندبازي‌هاي سياسي طراحي شده توسط روباهان مكار و سياست‌بازان حقيرِ بيرون و داخلِ دانشگاه نيافتاده است و به پاس خون شهداي انقلاب همچنان از خداوند تمنا دارد كه با اتصال به حبل المتين شهادتِ در راهش را عاقبت اعضاي اين مجموعه دانشجويي مقرر فرمايد.

 

 ان شاءالله والعاقبه للمتقين