طرح صلح خاورميانه؛ فلسطين كوچك و ضعيف - اسرائيل بزرگ و قوي

در شرايطي كه رژيم صهيونيستي تمام توان خود را براي از بين بردن مقاومت اسلامي در غزه بكار بسته است توجه به اهميت از بين بردن حماس براي اين رژيم و حاميان غربي و عربي آن حائز اهميت است.

طرحي براي مشروعيت بخشي و تامين امنيت اسرائيل

مسلم آن است كه بعضي دولت هاي عربي و رژيم هاي غربي تلاش مي كنند با مطرح كردن طرح «دو دولت - دو ملت»، به اصطلاح خود، اين درد 60 ساله را درمان كنند.

طرح «دو دولت - دو ملت» كه در رسانه هاي ايران به طرح سازش معروف شده است در واقع ادامه تمام تلاش هايي است كه صهيونيسم جهاني از 60 سال پيش براي مشروعيت بخشي به طرح استعماري اسرائيل آغاز كرده است.

اين طرح علاوه بر تلاش براي مشروعيت بخشي به رژيم صهيونيستي در واقع تلاش براي خلع سلاح مقاومت اسلامي و تامين امنيت اين رژيم نيز محسوب مي شود.

اين طرح بر تشكيل دولتي فلسطيني و همچنين دولتي اسرائيلي تاكيد دارد كه در نگاهي سطحي كاملا منصفانه و بهترين راه حل براي پايان دادن به جنگ و خونريزي در خاورميانه محسوب مي شود، اما واقعيت هاي پنهان در اين طرح چيست؟

ابتدا بايد به اين نكته اشاره كرد كه ايجاد دولتي به نام اسرائيل در سرزمين فلسطيني ها به خودي خود ظلمي بزرگ است و در واقع مهاجران صهيونيستي كه از سراسر جهان به منطقه فلسطين مهاجرت داده شده اند حقي براي تشكيل دولت و حكومت در سرزمين ديگران ندارند.

موضوع ديگر اين است كه در اين طرح تنها يك چهارم خاك فلسطين به صاحبان اصلي آن يعني فلسطيني ها داده مي شود تا حكومت تشكيل دهند و سه چهارم خاك فلسطين در اختيار رژيم اسرائيل مي ماند.

آنچه ظالمانه بودن اين طرح را بيشتر اثبات مي كند موضوع بازگشت آوارگان فلسطيني به سرزمين هايشان است؛ اين طرح حق آوارگان براي بازگشت به سرزمينشان را نقض مي كند و تاكيد دارد كه آوارگان نمي توانند به سرزمين هاي اشغالي برگردند.

همه جهان به خوبي مي دانند كه ميليون ها فلسطيني توسط ارتش صهيونيستي از سرزمين هاي تحت اشغال اين رژيم به اردوگاه هاي موقت در كشورهاي همسايه فلسطين مهاجرت داده شدند و همه اين آوارگان خواهان برگشت به سرزمين خود هستند.

اما طرح آمريكايي «دو دولت - دوملت» (طرح سازش) حق آوارگان را براي بازگشت به سرزمين هاي اشغالي در نظر نمي گيرد.

طرح سازش يعني فلسطيني کوچک و تحت سلطه

از جنبه نظامي و امنيتي نيز اين طرح معتقد به تشكيل دولتي فلسطيني، اما خلع سلاح شده است؛ به طوري كه نتواند براي آينده رژيم صهيونيستي خطري ايجاد كند.

خلع سلاح كشورهاي همسايه رژيم صهيونيستي و بويژه گروه هاي مقاومت و تقويت ارتش صهيونيستي به مدرنترين سلاح هاي كشتار جمعي و ممنوعه در واقع استراتژي ثابت اين رژيم است.

جنايات رژيم صهيونيستي در غزه و همچنين در جنگ 33 روزه در لبنان و همه تلاش هاي سياسي براي خلع سلاح حزب الله نيز همگي در راستاي همين مسئله است كه فلسطيني ها از تجهيزات دفاعي اوليه محروم باشند.

ايراد ديگري كه بر طرح «دو دولت - دو ملت» براي حل مسئله فلسطين وارد است ماهيت غيرقابل اطمينان رژيم صهيونيستي در تعهد داشتن به قواعد بين المللي است و سوابق اين رژيم به خوبي تعهد نداشتن اين رژيم به پيمان هايي كه بسته را نشان مي دهد.

بي توجهي رژيم صهيونيستي به قطعنامه سازمان ملل درباره توقف كشتار مردم غزه و همچنين بي توجهي اين كشور به قوانين منع و گسترش تسليحات هسته اي و عدم امضاي «ان. پي. تي» تنها قسمتي از اقدامات گستاخانه اين رژيم در مقابل قواعد بين المللي است.

رژيم نامشروع صهيونيستي قطعا به طور مقطعي اجازه تشكيل دولتي حتي با اين ويژگي ها را در فلسطين خواهد داد، اما در نهايت هدف مكتب فاشيستي صهيونيسم تسلط بر تمام منطقه خاورميانه به نمايندگي از جهان غرب است.

طرح سازش از گذشته هاي دور و از زمان رياست ياسر عرفات بر تشكيلات سازشكار خودگردان در فلسطين مطرح بود و در كنفرانس آناپوليس در مريلند آمريكا از سوي كشورهاي غربي و عربي به عنوان يك راه حل آمريكايي براي حل مسئله فلسطين مورد حمايت قرار گرفت، اما با مخالفت گروه هاي مقاومت با اين طرح، اين طرح كه قرار بود تا قبل از اتمام دوران زمامداري جرج بوش بر كاخ سفيد اجرايي شود به زباله دان تاريخ پيوست./انتهاي پيام/