مشكلات مالي در آستانه المپيك گريبانگير كشتي است

گروه ورزشي «خبرگزاري دانشجو»؛ در حالي كه 3 ماه به آغاز المپيك لندن باقي مانده است و ورزشكاران سراسر دنيا آخرين تمرينات خود را براي حضوري موفق در بزرگترين رقابت ورزشي انجام مي دهند، در ايران مانند دوره هاي گذشته مشكلات مالي و عدم حمايت مسئولان ورزش كشور از ورزش هاي المپيكي تيشه به ريشه ورزش كشور مي زند.

كشتي، وزنه برداري و تكواندو كه از ورزش هاي اصلي و مدال آور در المپيك براي كشورمان به حساب مي آيند، با مشكل مالي روبه رو است و گويا كسي نگران از دست رفتن مدال ها در المپيك نيست.

كشورهاي اول دنيا در المپيك براي حضور در اين مسابقات برنامه هاي 20 ساله دارند و از مدت ها قبل شرايط حضور بدود دغدغه ورزشكاران را فراهم كرده اند، اما متاسفانه در اين يك سال باقي مانده در المپيك، ورزش كشور ما دست خوش تغييرات اساسي شد تا باز هم مثل هميشه حسرت فرصت هاي از دست رفته را داشته باشيم.

در ابتدا موضوع تغيير سازمان تربيت بدني به وزارت ورزش و جوانان مطرح شد و در مجلس به تصويب رسيد كه نتيجه آن انحلال سازمان تربيت بدني و بي سروسامان ماندن ورزش كشور در يك پروسه 2 ماهه بود.

اين بي سروساماني در ورزش نتيجه اي جز بدهي هاي سنگين و مشكلات مالي براي فدراسيون ها نداشت كه در نتيجه آن چندين فدراسيون اردوهاي برون مرزي و حتي مسابقات كسب سهميه المپيك را از دست دادند.

با آغاز فعاليت رسمي وزرت ورزش و جوانان و انتخاب محمد عباسي به عنوان وزير اين وزارتخانه نوپا، همه فدراسيون ها انتظار تزريق بودجه المپيكي داشتند، اما باز همان داستان هميشگي.

فدراسيون كشتي كه بايد در اين روزها تنها به كسب سهميه المپيك و مدال طلاي اين مسابقات فكر كند بايد به دنبال تامين بودجه ورزشكاران باشد و اين درحالي است كه توقع ها از ورزش اول كشور فراتر از بودجه هاي فدراسيون است.

برخي از اخبار حاكي از اين مطلب است كه فدراسيون كشتي حتي در اعزام تيم هاي خود به مسابقات و تورنمت ها با مشكل مواجه است و حجت الله خطيب، رئيس فدراسيون كشتي از بابت كم لطفي هاي وزارتخانه گلايه دارد.

آيا بايد وضعيت كشتي ايران در فاصله كمتر از 3 ماه مانده به المپيك اين چنين باشد؟ همين وزارتخانه اي كه امروز از كشتي حمايت نمي كند فردا اگر طلاي المپيك از دست برود براي فرار از مسئوليت به دنبال مقصر در كادر فني و مسئولان فدراسيون مي گردد و فراموش مي كند كه امروز بي تفاوت به شرايط تيم هاي المپيكي تنها به دنبال حل كوچكترين مشكلات ورزشي در شهرستان ها بوده است.   
 

سفرهاي وزير به استان هاي كشور لازم است و بايد در دستور كار قرار گيرد، اما آيا در اين برهه از زمان پرداختن به مشكلات كلان ورزش در اولويت قرار ندارد؟

تزريق بودجه به فدراسيون در ماه هاي بعد و زماني كه فرصت هاي كسب سهميه المپيك و فرصت هاي طلايي آمادگي ورزشكاران از دست رفته است، مطمئنا بي فايده و نوش دارو بعد از مرگ سهراب خواهد بود.