تأمل بر رهي كه پزشكي در حوزه آموزش مي پيمايد و مصائب خاص آن...

گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»؛ وزارت بهداشت، درمان وآموزش پزشکی برای ارتقاي سطح بهداشت و سلامت در جامعه متولی آموزش و تربیت پزشکان متخصص و متعهد در جامعه است. این مهم برعهده اساتیدی است که در دانشگاه ها با قبول زحمات و مشقات فراوان این امر خطیر را برعهده گرفته و دانشجویان در سطوح مختلف از وجود پربرکت ایشان بهره می برند.

با توجه به نقش خطیر پزشکان که مستقیما با جان انسان ها سروکار دارند، لزوم توجه ویژه و همه جانبه به آموزش هرچه بهتر دانشجویان امری اجتناب ناپذیر است. هیچ کس منکر زحمات بی شائبه اساتید در این سیستم نیست، اما متاسفانه در برخی موارد آموزش دانشجویان که پزشکان و اساتید فردایند با تهدیدی جدی روبروست.

برخی دانشگاه های علوم پزشکی به دلیل حضور کمتراز حد مورد نیاز هیئت علمی و بعضا عدم در  دسترس بودن کافی ایشان به دلیل مشغله فراوان، آموزش با مشکل جدی روبروست حتی گاهی دیده می شود تمام تلاش اساتید برای افزایش فعالیت های پژوهشی، فرایند آموزش را تحت تاثیر قرار می دهد.

 

از طرفی در دانشگاه های بزرگ و دانشگاه هايي كه تعداد اعضاي هیئت علمی آن مناسب مي باشد، نيز به دلیل حضور همزمان دانشجویان در مقاطع مختلف کارآموزی، کارورزی، دستیاری و فلوشیپی متاسفانه در بسیاری موارد آموزش همزمان این افراد دچار مشکل می شود. از دید دستیاران و مقاطع بالاتر، حضور بخصوص کارآموزان در بخش و درمانگاه مانع از انجام صحیح و به موقع وظایف محوله شده و وظیفه کارورزان نیز صرفا پیگیری انجام صحیح روند درمان و یا انجام کارهای عملی که دستیاران فرصت انجام آن را ندارند و یا درخواست مشاورات و واردکردن موارد مورد نیاز در پرونده و یا دفترچه بیمار طبق order دستیار است.

 

نتیجه این روند و در کنار آن توجه ناکافی به یادگیری کار عملی و معاینات توسط کارآموزان و کارورزان آن سبب می شود که این افراد در آینده در جایگاه پزشک عمومی به تنهایی از عهده مدیریت صحیح بیماران برنيايند و می دانیم پزشک متخصص خوب کسی است که قبلا پزشک عمومی خوبی باشد.

در کنار آن، رویکرد درمان محور پزشکان و انتقال این روند به پزشکان آینده روند ایده آلی نیست. واضح است که بطور مثال، در پایین ترین سطح، پزشک عمومی که دوران طرح خود را می گذراند در صورت اهتمام به امر پیشگیری و آموزش صحیح و اصولی مردم منطقه تحت پوشش در مورد بیماری ها و مشکلات بهداشتی شایع و بومی منطقه چه اثرات عمیقی بر سیستم سلامت کشور خواهد گذاشت.

پر کردن ذهن دانشجویان مقطع دکترای عمومی از مباحث تخصصی و فوق تخصصی که در حال و آینده نیازی به آن ندارند، سبب مي شود مجال کمتری برای به ذهن سپاری و تمرکز برای یادگیری اصول اولیه و مور دنیاز پزشکان عمومی كه مهمترین آنها اورژانس های پزشکی است، وجود داشته باشد؛ لذا اینگونه است که شاهد آنیم که پزشکان فارغ التحصیل از برخی بیماری های تخصصی اطلاع کافی دارند، اما بیماری ساده و شایعی را نمی توانند تشخیص دهند یا درمان نمایند یا در موارد اورژانس نمی توانند اقدامات صحیح را سریع انجام دهند.

در پایان ضمن تاکید دوباره بر سپاس و قدردانی از اساتید فراوانی که عمر خود را صرف تربیت پزشکان آینده کرده و می کنند، تنها قصد ذکر این دغدغه را داشتیم که نبود عزم جدی و کافی برای تامین هیئت علمی مورد نیاز که صرفا تمام وقت خود را صرف آموزش نمایند با هدف پرورش پزشکان متخصص و در عین حال متعهد و غافل شدن از این مهم و رویکرد صرفا درمان محور، ضررهای جبران ناپذیری به سیستم بهداشت و درمان وارد خواهد کرد که آسیب های آن متاسفانه متوجه تمام افراد جامعه خواهد شد.