چرا سعي مي كنيد فتنه را سبك و بي ارزش نشان دهيد تا فراموش شود؟

به گزارش خبرنگار سياسي «خبرگزاري دانشجو»، متن كامل نامه سرگشاده انجمن های اسلامی دانشجویان دانشگاه های تهران به علی لاریجانی‎ به شرح ذيل است:

 

اظهارات پیش از ظهر دیروز، سه‌شنبه حضرت عالی در هشتمین همایش حکمت مطهر که در محل سالن همایش‌های سازمان صدا و سیما و به مناسبت سالروز شهادت شهید آیت‌الله مطهری برگزار شد، ما دانشجویان را بر آن داشت تا از جهت یادآوری، برخی نکات را بگوییم هر چند راضی‌تر بودیم تا این نکات را در جلسه ای دانشجویی در دانشگاه و در محضر دانشجویان به محضرتان برسانیم؛ مجلسی که در طول چهار سال عمرش نخواست و یا نتوانست مثل مجلس هفتم خود را در معرض سوالات هر چند سوالات تند و تیز دانشجویان قرار دهد.

 

و بگذریم از اینکه گاهی اوقات کسانی هم که نقد کردند، متاسفانه سرنوشت خوبی نداشتند، اما علی ای حال شنیده ایم که در سخنرانی اخیرتان گفته‌اید: «اگر قصد شما خیر است و هر کدام بلدید جامعه را اداره کنید، برای اداره کشور، بلد و کاردان می‌خواهیم نه اینکه با این تئوری‌ها ساکتین فتنه، مارقین فتنه و راکبین فتنه که معلوم نیست از کدام کره نازل شده، دنبال آن باشيد که یک قبیله‌ای را حاکم کنید؛ چرا كه این طور نمی‌شود.» 

 

در این باب تذکر چند نکته را ضروری می دانیم:

 

اولا باعث خرسندی و خوشحالی ما است که شما به فکر اداره مطلوب کشور هستید و در جهت حل مطالبات اصلی مردم، دغدغه دارید که این هم در نوع و زمان خود بسیار مهم و قابل تقدیر است، اما نوع مواجهه خواص با مطالبات مقام معظم رهبری آن هم در بزنگاه های انقلاب هم در خور توجه ویژه مي باشد.

 

تنها برای نمونه بد نیست بر سخنان مقام معظم رهبری در تاریخ دوم مهرماه سال 88 در دیدار با اعضای خبرگان رهبری مروری کنیم.

 

ایشان در بخشی از بیانات خود می فرمایند: «جنگى كه وجود دارد، از جنگ نظامى اگر خطرش بيشتر نباشد، كمتر نيست» و در ادامه تاکید می کنند: «آنچه كه انسان از نخبگان جامعه و جريانات سياسى و گروه‌‌هاى سياسى انتظار دارد، اين است كه با اين حوادث، با اين خطوط دشمن، با بصيرت مواجه بشوند.»

 

رهبر انقلاب در نهایت در این موضوع می فرمایند: «گاهى سكوت كردن، كنار كشيدن، حرف نزدن، خودش كمك به فتنه است. در فتنه همه بايستى روشنگرى كنند؛ همه بايستى بصيرت داشته باشند.»

 

مرور این جملات مشخص می سازد که «گاهی سکوت کردن، کنار کشیدن، حرف نزدن، خودش کمک به فتنه است» و همان گونه که مستحضرید این کلمات از لسان مقام معظم رهبری و ملهم از کتاب خدا و عترت رسول خدا، ساطع شده است.

 

لذا بهتر است که شما به خودتان رجوع کنید که راه حل، پاک کردن صورت مسئله نیست؛ چرا كه این گمان در ما بوجود آمده است که شما در صدد تطهیر فتنه گام بر می دارید.

 

بد نیست که بیاد بیاوریم که رهبر انقلاب در ادامه سخنان آن روز تذکر می‌دهند: «بصیرت احتياج دارد به اينكه ما شجاعت داشته باشيم، ترس نداشته باشيم؛ والا ترس از مالمان، ترس از جانمان، ترس از آبرويمان، انفعال در مقابل دشمن، ترس از جوّ، ترس از فضا؛ اگر اين حرف را بزنيم، عليه ما خواهند بود؛ اگر اين حرف را بزنيم، فلان لكه را به ما خواهند چسباند؛ اين ترس ها فهم انسان را هم مختل مي كند. گاهى انسان به خاطر اين ترس ها، به خاطر اين ملاحظات، صورتِ مسئله را درست نمي فهمد؛ نمي تواند مسئله را درست درك بكند و حل بكند؛ موجب اشتباه خواهد شد.»

 

ثانیا شما گفته اید که «تا کی قرار است این سخنان را مطرح کنید و ادامه دهید؟ چه چیزی عاید شما می‌شود؟ شما چقدر به فکر جامعه اعتنا می‌بخشید؟» و ما هم قبول داریم که باید دید «مشکل مردم چیست» و باید «از مشکلات مردم که اشتغال و گرانی است، سخن به میان» آورد و همان گونه که تا کنون تاکید کرده ایم باید سیاسیون و گروه های سیاسی به جای متلک پرانی سیاسی، به مطالبات اصلی مردم که البته از جنس گفتمان انقلاب اسلامی است، بپردازند، اما برای ما دانشجویان روشن و واضح نیست که چرا شما همواره در سخنانتان سعی دارید تا اتفاقات ایام فتنه‌گون پس از انتخابات ریاست جمهوری را سبک و بی ارزش انگاشته  تا فراموشی سپرده شود؟! ایامی که ندای «این عمار» رهبر انقلاب حجت را بر همگان تمام می کرد را چگونه می شود نادیده انگاشت؟! آیا به نظر شما می شود چنین گمان کرد؟! مگر اینکه شما به وقایع پس از انتخابات آن گونه که برادر گراميتان «محمدجواد آقا» از قول شما نقل می‌کند بنگرید که ایام پس از انتخابات ریاست جمهوری دهم، دعوای دو رقیب انتخابات یعنی احمدی نژاد و موسوی بوده است و لاغیر!

 

ثالثا ما هم قبول داریم که «برای اداره کشور، بلد و کاردان می‌خواهیم» اما ای کاش پاسخ می دادید که شخص شما در کسوت مدیریت مجلس هشتم، اداره آن را به کدام سمت سوق داده اید؟ به سمت حل مشکلات مردم یا سیاسی تر کردن موضوعات؟

 

آقای لاریجانی! ای کاش می گفتید که مگر «وام 100 میلیونی»، «حقوق مادام العمر نمایندگان»، «کش‌دار شدن مصوبه نظارت نمایندگان»، «وقف یک شبه اموال دانشگاه آزاد» و کذا و کذا محصول همین مدیریتی نیست که جنابتان تصدی گر اداره آن بوده‌اید؟

 

ای کاش می گفتید که مجلس هشتم برای همین گرانی‌ها و مطالبات مردمی چند مصوبه به ثمر رسانده است؟ مجلسی که نظر «سیاسی‌ورزی‌اش» بر «دغدغه‌مندی‌اش» برای حل مشکلات مردم می‌چربید!

 

ای کاش همیشه از موضع نقادانه و منتقد سخن نمی‌گفتید که در این باب ناگفته‌ها فراوان است و ما دانشجویان باز هم از شما دعوت می کنیم که خود را محدود به جلسات خاص محفلی و سیاسی نکنید و با حضور در جمع‌های دانشجویی به این ابهامات پاسخ دهید.

 

امیدوارم مانند سابق ما دانشجویان را «كم‌بصيرتانی كه به ‌دنبال تجارت سياسي» هستند نخوانید که تنها چیزی که به دانشجویان نمی چسبد تجارت سیاسی است.

 

ما قصد کالبدشکافی از سخنان و مواضع شما را در این وجیزه نداریم، اما انتظار ما آن بود که پس از نماز جمعه رهبر انقلاب در 29 خرداد 88 که فصل الخطاب همه از جمله گروه‌های سیاسی بود، عمارگونه وارد میدان می‌شدید و این گونه سخن نمی‌گفتید که «بخش عمده اي از مردم تصورشان درباره نتيجه انتخابات با نتيجه رسمي متفاوت است» تا همین سخن دستمایه چند پهلوگویی و مبهم گویی شما شود.

 

برادر بزرگوار! از شما می خواهیم تا مطابق رویه معمولتان پاسخ ما دانشجویان را از تریبون غیر دانشگاهی ندهید؛ چه اینکه ما دانشجویان حاضریم تا در پایان عمر مجلس هشتم، میزبان ریاست عالیه آن در سنگر دانشگاه باشیم، باشد تا به سوالات و ابهامات دانشجویان، پاسخی روشن و شفاف داده شود.

انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه تهران
انجمن اسلامی دانشجویان مستقل دانشگاه صنعتی شریف
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شاهد
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم تهران
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی شهید بهشتی
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت مدرس
انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه تربیت معلم کرج