ترسم نرسي به كعبه اي اعرابي

منافقان را بشارت ده كه بر آنان سخت عذاب دردناك خواهد بود. آن گروه كه كافران را دوسته گرفته نه مومنان را، آيا نزد كافران عزت مي طلبيد؟ (خطا مي روند) پس حقيقتاً كه عزت همه نزد خداست.(قران كريم، آيات 138 و 139 سوره مباركه نساء)

به يقين اگر ابومازن از مادران غزه بپرسد، مي فهمد كه مقاومت، خون دادن نيست، بلكه خون دادن هزينه شيرين مقاومت و آزادگي است.

اگر مبارك، چشم هاي خود را نيمه باز هم بگذارد، رفح را خواهد ديد و از قاهره صداي ناله هاي كودكان فلسطيني را خواهد شنيد.

اگر ملك عبدالله همانطور كه بر صندلي نرم خود تكيه زده است، چشم باز كند، فسفر سفيد در آسمان غزه عالم اسلام و پرده دري غاصبان صهيونيست از قاموس انسانيت را مي بيند و اگر...

ديگر عجيب نيست و شايد تنها جاي قدري تاسف باشد كه اينها در چند قدمي فاجعه را نمي بينند و چاوزها كه اسم و مسئوليت مسلمان بر خود ندارد از آن سوي دنيا مي بيند و تاب نمي آورند.

شايد هنوز مست آن مي هستند و گيج صداي جامي كه به سلامتي اسرائيل و به اميد حقيقت يافتن روياهايشان به جنايتكاران زدند؛ بي آنكه بدانند طبل رسوايي خود را كوبيده اند و حقيقت هايشان هم به رويا مبدل مي شود.

در اين خيال باطل بودند كه اگر در جمع سران مسلمان منطقه حضور نيابند، خدشه به مشروعيت اين جمع وارد مي كنند؛ اما به خواست خدا اين نيامدن آنها اتفاق مباركي را رقم زد و آن تشكيل اجلاس سران مسلمان و غيرتمند منطقه بدون حضور منافقان دنياي اسلام بود.

اجلاس با اين پيام به تمامي دولت ها و ملت هاي مسلمان به ويژه برادران و خواهران عزتمند فلسطيني، كه:

دوست مشمار آنكه در نعمت زند                 لاف ياري و برادر خواندگي
دوست آن باشد كه گيرد دست دوست          در پريشان حالي و درماندگي

آخرين هشدار يك برادر ديني براي رهايي از ذلت و پيوستن به خيل آزادگان عالم به رسم امر به معروف و نهي از منكر بوده است، نه اعلام نياز.

ترسم نرسي به كعبه اي اعرابي         كين ره كه تو مي روي به تركستان است

گزيده اي از بيانيه بسيج دانشجويي دانشگاه آزاد لاهيجان