نوعي پرتودارو براي استفاده در تخريب برخي بافت‌هاي سرطاني توليد شد

به گزارش گروه علمي «خبرگزاري دانشجو»، حلما خداوردي، پژوهشگر طرح «توليد پرتوداروي نئوديميوم 140 براي درمان برخي بافت هاي سرطاني»،  عملکرد اين پرتودارو را پرتودهي از داخل بافت عنوان كرد و گفت: شدت تابش اين دارو در مقايسه با پرتوداروي متداول «يد 125» کمتر است که اين امر موجب مي شود تا نئوديميوم 140 بافت هاي سالم اطراف بافت سرطاني را تخريب نکند و همچنين امکان استفاده از آن در غده هاي کوچک وجود داشته باشد.

 

وي نيمه عمر بالا را از ديگر برتري هاي نئوديميوم 140 دانست و افزود: کاربرد ديگر نئوديميوم 140 در تهيه مولد هايي است که در تشخيص به کمک دستگاه تصويربرداري دقيق PET به کار مي روند.

اين پژوهشگر بيشترين کاربرد اين پرتودارو را در پرتودرماني داخلي عنوان كرد و درباره روش توليد آن گفت: در مرحله اول با استفاده از نرم افزارهاي ويژه اي واکنش بهينه انتخاب شد و ماده اوليه به صورت  قرصي شکلي در آمده و در پولک هاي آلومينيومي قرار گرفت.

 

خداوردي افزود: اين ظرف سپس به دستگاه شتاب دهنده سيکلوترون منتقل و در آنجا به مدت يک و نيم ساعت زير بمباران با پروتون قرار گرفت تا آماده انتقال به سلول داغ و جداسازي شيميايي شد.

 

وي نشان دار سازي ماده پرتوزا و تبديل آن به پرتودارو را مرحله بعدي اين تحقيق عنوان كرد و گفت: اين ماده به نمونه هاي موش تزريق و سپس در فاصله 1، 2 و 4 ساعت با کمک دوربين گاما، تصويربرداري انجام شد.

 

اين پژوهشگر بيشترين تجمع ماده را دو ساعت پس از تزريق آن در کبد، کليه و طحال ذکر کرد و افزود: پس از 4 ساعت بيشترين تجمع پرتودارو در محل بافت سرطاني ديده شد.

گفتني است، اين طرح در قالب پايان نامه کارشناسي ارشد مهندسي هسته اي به راهنمايي حسين آفريده، محمدرضا عبودزاده و فضائلي و با همکاري مرکز تحقيقات کشاورزي و پزشکي هسته اي کرج انجام شده است.