افراد خطرپذير بيشتر تمايل به نوشتن ساختارهاي پيچيده زبان انگليسي دارند
به گزارش «شبكه خبر دانشجو»، يدالله پورنيا در پايانامه مقطع كارشناسي ارشد خود با عنوان «رابطه بين خطرپذيري و پيچيدگي نحوي و صحت گرامري در نگارش توصيفي و توضيحي دانشجويان ايراني سطح متوسط رشته زبان انگليسي» نتيجهگيري كرده است: رابطه عمده و معنى داري بين خطرپذيرى، پيچيدگى نحوي و صحت گرامرى در دو نوع نگارش توصيفي و توضيحي وجود ندارد.
اين پژوهش تصريح كرده است: در هر دو نوع نگارش افراد با ميزان خطرپذيرى كم، بيشتر از گروه هاى ديگر تمايل به صحيح نوشتن داشتند.
همچنين، افراد با ميزان خطرپذيري متوسط و زياد بيشتراز افراد با ميزان خطرپذيرى كم تمايل به نوشتن ساختارهاي پيچيده داشتند.
نگارش در زبان دوم و زبان خارجى به ويژه براى يادگيرندگان زبان سطح ابتدايى و متوسط فرآيند پيچيده اى به حساب مى آيد، طبق نظر لى (2000)، اين فرآيند پيچيده مى تواند به محدوديت پردازش اطلاعات در نگارش زبان دوم و زبان خارجى نسبت داده شود كه يادگيرندگان را مجبور مى سازد فقط به يكى از موارد پيچيدگى نحوى يا صحت گرامري در ازاى از دست دادن ديگري توجه كنند.
همچنين از طرف ديگر، خطرپذيري به عنوان يك عامل شخصيتى مي تواند عملكرد يادگيرندگان زبان را تحت تاتير قرار دهد، طبق نظر جانسن و كربوفسكى (1993)، افراد خطرپذير به فرآيندهاى انجام كار توجه ميكنند، علاقهمند به آزمايش و خطا هستند و تحمل پذيرش خطا را دارند.
تجزيه و تحليل داده هاي جمع آورى شده از پرسشنامه هايى كه توسط 403 دانشجوي رشته زبان انگليسى تكميل شده بود نشان داد كه پرسشنامه مذكور از روايى و پايايى قابل قبولى برخوردار است.
هدف اصلى تحقيق حاضر تحقيق درباره اين مطلب بود كه آيا تمايل يادگيرندگان زبان به تنها يكى از موارد پيچيدگى نحوى يا صحت گرامري در دو نوع نگارش توصيفى و توضيحى ميتواند با ميزان تمايل آنها به خطرپذيري توجيه شود؟
بدين منظور، تعداد 185 دانشجوى رشته زبان انگليسى در آزمون تافل شركت كردند، هر كدام دو نوع نگارش نوشتند و پرسشنامه خطرپذيري فارسى را تكميل كردند.
از اين تعداد118 نفر كه از لحاظ مهارت زبانى بر اساس نمرات تافل تقريبأ همسطح بودند انتخاب شدند، آزمودنى ها به سه گروه با ميزان خطرپذيري پايين، متوسط و بالا تقسيم شدند.
يافته هاي اين تحقيق ميتواند در آموزش زبان و آزمون سازى كاربرد داشته باشد./انتهاي پيام/