چگونه از اعیاد برای بیمه کردن کودکان نسبت به آفات فکری و رفتاری جامعه استفاده کنیم؟

گروه دین و اندیشه «خبرگزاری دانشجو» - زینب صارم؛ محبت و علاقه‌ای که در قلب انسانها متوجه افراد و تفکرات آنها است، تاثیر مستقیمی در شخصیت و تعیین سرنوشت انسان دارد، تا آنجا که محبت و علاقه به یک فرد خاص و یا مشرب فکری بی‌شک می‌تواند مبنای عمل و رفتار افراد باشد.

جایگاه محبت و علاقه چه در زندگی و چه در دین تا آنجا از اهمیت برخوردار است که اهل بیت عصمت و طهارت در این باره احادیث فراوانی را ایراد نموده اند.

 

 

از جمله پیامبر اکرم (ص) می فرماید: «به هرچه علاقه داشته باشید، در روز قیامت با همان محشور خواهید شد، حتی اگر مردی سنگی را دوست داشته باشد در قیامت با آن سنگ محشور خواهد شد»؛ این حدیث پیامبر (ص) تذکر دهنده این موضوع است که انسان بایستی در زندگی توجه و دقت کافی داشته باشد تا محبت و تعلق قلبی وی متوجه هر امری نگردد.

جایگاه محبت نه تنها در زندگی دنیوی مورد تاکید است، بلکه در دین نیز برای آن موقعیتی ویژه تعریف شده که برای هیچ امر دینی دیگری بیان نشده است. امام صادق (ع) خطاب به یکی از یارانش می فرماید: «هل الدین الا الحب و البغض»؛ آیا دین داری به جز حب و بغض است؟

حب اهل بیت بنیادی‌ترین اصل در دین

محبت و تعلق خاطر یک فرد مومن به بسیاری از موارد نیکو می‌تواند تعلق گیرد، اما در میان نیکی های بسیاری که وجود دارد می‌توان اصلی‌ترین و بنیادی ترین آن را حب به اهل بیت عصمت و طهارت دانست.

محبت به اهل بیت بحث بسیار گسترده ای در کتب شیعه دارد، تا آنجا که علما و عرفای بزرگ شیعه برای طی مراحل عرفانی بسیار بدان تاکید کرده اند. در میان محبت به اهل بیت عصمت و طهارت می توان حب و علاقه به علی بن ابی طالب و سیدالشهدا را از همه سفارش شده تر و موکدتر دانست.

البته این بیان به آن معنا نیست که علاقه به دیگر اهل بیت باید کمتر باشد و یا از اهمیت کمتری برخوردار است، بلکه بدان معناست که جذبه خاصی در وجود امام حسین (ع) وجود دارد. علاقه و حب امام حسین (ع) را می‌توان مانند گنجینه ای دانست که از هر پدر و مادر مومنی به فرزندش ارث می‌رسد.

محبت ویژه مومنین به امام حسین

پیامبر اکرم(ص) می فرماید: «ان الحسین محبه مکنونه فی قلوب المومنین»؛ در کانون دلهای مومنین محبتی نهفته و ویژه نسبت به امام حسین وجود دارد. تاکید بر دوست داشتن امام حسین (ع) نه تنها از نشانه های مومنین است، بلکه می‌توان آن را در رابطه ای متقابل با ایمان دانست. بدان معنا که حب سیدالشهدا و اهل بیت در سینه ها باعث افزایش ایمان است و ایمان نیز باعث افزایش علاقه و حب به اهل بیت است.

نهادینه کردن حب اهل بیت در کودکان در اعیاد

نکته قابل توجه در امر دوست داشتن و علاقه به اهل بیت عصمت و طهارت آن است که این علاقه و حب در دلهای شیعیان از بدو تولد وجود دارد، اما فراهم کردن بستری مناسب برای پرورش و از بین نرفتن این سرمایه از اهمیت جدی برخوردار است.

در امر پرورش و تربیت کودکان باید به این نکته توجه داشت که والدین وظیفه دارند بستری فراهم کنند تا محبت و علاقه فرزندان شیعه به سیدالشهدا نه تنها ریشه بگیرد، بلکه درختی تنومند شود. اگر والدین چنین سرمایه گذاری در امر تربیت و پرورش محبت کودکان به سیدالشهدا انجام دهند باعث بیمه شدن فرزندان خود از بسیاری از خطرات فکری و تهدیدات اجتماعی خواهد شد.

میلاد مبارک ائمه را که فرصتی برای شادی است، می‌توان از بهترین فرصت ها برای پرورش این محبت دانست.

آیا به راستی در اعیاد ائمه فضای خانه و خانواده تفاوتی با دیگر ایام سال دارد؟ آیا والدین از این فرصت برای آشنایی بیشتر فرزندان خود با خاندان عصمت و طهارت استفاده می‌کنند؟ شایسته است سیاست های تربیتی خانواده در این جهت سازماندهی شود که این محبت و علاقه به سیدالشهدا در فرزندان نهادینه شود.