رامنی دنیا را چگونه می بیند؟

به گزارش خبرنگار حوزه بین الملل «خبرگزاری دانشجو» به نقل از نشنال اینترست، میت رامنی عبارت مشهور هنری لوس یعنی نامیدن قرن 21 به «قرن آمریکایی»را بعنوان شعار انتخاباتی خود در سال 2012 انتخاب کرد. این شعار در سراسر وب سایت او وجود دارد و او در اغلب سخنرانی هایش آنرا تکرار می کند.رامنی در سخنرانی مهم خود در باب سیاست خارجی، در ماه اکتبر گذشته در سیتادل، گفت: این قرن باید قرن آمریکایی باشد.در قرن آمریکایی، آمریکا قویترین اقتصاد و قویترین ارتش در جهان را خواهد دشت.در قرن آمریکایی، آمریکا جهان آزاد را رهبری می کند و جهان آزاد، کل جهان را رهبری می کند.

آغوش باز رامنی برای پذیرش ایده قرن آمریکایی به عنوان هدایت گر سیاست خارجی، از نگاه موسع و توسعه طلبانه در سیاست خارجی ایالات متحده نشات می گیرد.نوع نگاه او، نشاندهنده ضرورت قدرت و بخصوص قدرت نظامی برای آمریکا است. همانطور که در وب سایت خود می گوید: هنگامی که آمریکا قوی است، جهان امن تر است.

 

در مورد استفاده از زور برای حفظ و اشاعه ارزش های آمریکایی، سیاست رامنی کمی شبیه جورج دبلیو بوش است.زیرا او در پاییز گذشته در یک سخنرانی در برابر سربازان سابق جنگهای خارجی گفت: من با این اعتقاد اساسی آغاز به فعالیت کردم که آمریکا بزرگترین ملت در تاریخ جهان است و از قدرتش در جهت خیر استفاده می کند. مانند سایر کاندیداهایجمهوریخواه، رامنی به شدت از مفهوم استثناگرایی آمریکایی پیروی می کند، آنگونه که در سیتادل گفت: من معتقدم که ما یک کشور استثنایی با سرنوشت و نقشی منحصر به فرد در جهان هستیم. این نقش، نقش قهرمان بزرگی استکه از کرامت انسانی و آزادی انسان دفاع می کند.

در مقابل رامنی مکررا اوباما را بخاطر سست کردن نیروی دفاعی آمریکا مورد هجمه قرار می دهد.رامنی می گوید اوباما می توانست با اندیشیدن تمهیدات لازم،  قابلیت های نظامی ایالات متحده را گسترده تر و بهتر کند.

رامنی در مورداینکه آمریکا در چه زمان و مکانی باید از نیروی نظامی استفاده کند، با اتخاذ مواضعی جنگ طلبانهتر نسبت به دولت اوباما، اینطور توضیح داد:

● در مورد افغانستان، رامنی بارها تعیین جدول زمانی برای خروج نیروهای ایالات متحده توسطاوباما را مورد حمله قرار داد. او استدلال می کند که برنامه پیشنهادی اوباماهیچ دلیل منطقی از نظر نظامی ندارد و می گوید این تصمیم، تصمیمی سیاسی است که نشاندهنده این است که اگر قرار بود رامنی در این مورد تصمیم گیری کند، نیروهای آمریکایی مدت بیشتری در افغانستان می ماندند.

● در عراق، او تصمیم اوباما برای خروج تمامی سربازان ایالات متحده تا پایان سال 2011 را به عنوان «شکستی حیرت انگیز» خواند و آنرا مورد انتقاد قرار داد و ادعا کرد که این کارپیروزی ای را که از کشته شدن و فداکاری هزاران نفر از مردان و زنان امریکائی بدست آمده، در معرض خطر قرار داده است.

 

● در لیبی، رامنی از مداخله ناتو حمایت کرد اما اوباما را برای اداره کردن آن جنگ مورد انتقاد قرار داد.او در سخنرانی VFW، گفت: دخالت ایالات متحده در حالتی صورت گرفت که آمریکا قبل از حمله نمی  دانست چه کاری می خواهد انجام دهد، در حین ماموریت سردرگم بود و در مورد نقش خود بعد از اتمام عملیات نیز نظر خاصی نداشت.

● در سوریه، او به طور کلی آرام بوده است اما در گذر زمان جنگ طلب تر شده است.هدف او مانند بسیاری از سیاستمداران آمریکایی، منزوی کردن و در نهایت از بین بردن رژیم اسد بوده است، و از تحریم های فلج کننده شورای امنیت سازمان ملل متحد حمایت کرده است.هفته گذشته، او یک گام به جلو برداشت و با صدور بیانیه ای گفت: ما باید با همپیمانان خود همکاری کنیم به طوری که مخالفان مسلح بتوانند از خود دفاع کنند.

 

در طول مبارزات اولیه انتخاباتی ، احتمالا موضوع روابط ایالات متحده و اسرائیل تنها موردی بود که در آن رقبای جمهوری خواه بااوباما موضع مشترکی داشتند.البته رامنی بارها و بارها اوباما را برای «فدا کردن و رها کردن» اسرائیل مورد انتقاد قرار داد و به ویژه تلاش های اوباما برای متقاعد کردن اسرائیل برای توقف ساخت و ساز شهرک سازیهایجدید در کرانه غربی را به شدت محکوم کرد.او همچنین بنیامین نتانیاهو را برای مطرح کردن هر گونه توافق صلح اسرائیل و فلسطین بر اساس مرزهای سال 1967 را غیرقابل دفاع است.

رامنی بارها و بارها تأکید کرده است که او از رهبری اسرائیل تبعیت خواهد کرد.او در یک سخنرانی در کنفرانس سیاست های آیپک  AIPAC، در مورد خود و نتانیاهو گفت: در دولت رامنی، هیچ شکافی میان دو کشور یا بین رهبران وجود نخواهد داشت.او در مصاحبه با یک روزنامه اسرائیلی گفت: من باور دارم که نقش یک متحد این است که پشت دوستان خود بایستد. وی افزود: اقداماتی که دولت من انجام خواهد داد، اقداماتی هستند که یا از طرف رهبران اسرائیل توصیه شده اند و یا از طرف آنها حمایت می شوند.

یکی از خطوط مورد علاقه کمپین رامنی این بوده است: ما نباید به ایران اجازه دهیم که سلاح هسته ای داشته باشد.اگر من رئیس جمهور باشم این اتفاق رخ نخواهد داد اما اگر اوباما مجددا انتخاب شود، این اتفاق خواهد افتاد. رامنی همچنین ادعا می کند که کلید حل این مسئله در انتقال این مفهوم به ایران است کهبرای مقابله با برنامه هسته ای این کشور، گزینه نظامی بر روی میز باقی است. و این کار از دو راه افزایش کمک های نظامی به اسرائیل و بازگرداندن حضور منظم گروه ناو هواپیمابر آمریکا در مدیترانه شرقی و منطقه خلیج فارس فارسی انجام می شود.

حتی قبل از اظهارات اخیر رامنی مبنی بر اینکه روسیه دشمن شماره یک ژئوپولیتیک آمریکا است، او به خوبی به عنوانکسی که صراحتا علیه مسکو موضع گیری می کند، شناخته می شد.

رامنی همچنین روسیه را به علت موضوعات مربوط به حقوق بشر مورد انتقاد قرار داد.او در وب سایت خود می نویسد: دولت رامنی با شیوه های استبدادی دولت روسیه بی محابا مقابله خواهد کرد.میت رامنی، از هر اقدامی برای افزایش جریان اطلاعات در روسیه، انتخابات آزاد، آزادی بیان، فرصت های اقتصادی، دولت عاری از فسادحمایت می کند.

 

وی در مورد چین نیز حرفهای مشابهی می زند.پیشنهادافزایش قدرت نظامی، بخشی از برنامه وسیع او برای مقابله با قدرت رو به افزایش چین بوده است.همانطور که در روزنامه وال استریت ژورنال نیز نوشت، او روند کاهش هزینه های نظامی دولت اوباما را معکوس و حضور نظامی قوی در اقیانوس آرام راحفظ خواهد کرد. رامنی همچنین وعده داده به مقابله با چین در مسائل اقتصادی خواهد پرداخت.او این تعهد مهم را داد که در روز اول ریاست جمهوری خود، یک سیاست کنترل ارزی را تعیین و عکس العمل مناسب را نشان خواهم داد. او گفت اگر چین نرخ ارز خود را شناور نکند، این عکس العمل شامل تحریم چین نیز خواهد شد.

به طور خلاصه رامنیاین موضوع را آشکار کرده است که او طرفدار یک سیاست خارجی جنگ طلبانه است که بیشتر بر مسائل دفاع متمرکز است و با صدای بلندترینسبت به اوباما، از ارزش های آمریکایی دفاع می کند.

امابه هر حال، در این چارچوب کلی، او همیشه نشان داده است که مراقب بوده بیش از حد به مواضع خاص نزدیک نشود تا اینکه بتواند از این موضعگیری خاص در مواقع لازم بهره لازم را ببرد.

نویسنده: رابرت جولان وییلا،دستیار سردبیر نشنال اینترست.